Από τον διορισμό του Όθωνα ως «Βασιλέα της Ελλάδας» και τα χρόνια της Αντιβασιλείας του μέχρι σήμερα, η ευρύτερη περιοχή της πλατείας Βικτωρίας υπήρξε μάρτυρας σημαντικών γεγονότων που σημάδεψαν την ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Με μια προσεκτικότερη ανάγνωση, διαπιστώνουμε ότι ορισμένα από αυτά τα γεγονότα συνδέονται με σταθμούς της εξέλιξης των ελληνογερμανικών σχέσεων στον χρόνο και με εμβληματικά τοπόσημα της
περιοχής.

Την ίδια στιγμή, Έλληνες που έφυγαν από την περιοχή μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, αλλά και οι σημερινοί μετανάστες της οικονομικής κρίσης μοιάζει να μοιράζονται με τους πρόσφυγες που σταθμεύουν, για λίγο ή για περισσότερο, στην πλατεία Βικτωρίας το όραμα μιας σύγχρονης «Γης της Επαγγελίας», που δεν είναι άλλη από τη Γερμανία.

Πώς έχουν ενταχθεί τα ίχνη των πολυκύμαντων ελληνογερμανικών σχέσεων στο αστικό τοπίο και τη συλλογική μνήμη της περιοχής; Τι ερεθίσματα μπορούν να προσφέρουν στους νεότερους, Έλληνες και μετανάστες, που κατοικούν στην πλατεία Βικτωρίας, φοιτούν στα σχολεία της, συχνάζουν στον δημόσιο χώρο; Πώς μπορούν τα ίχνη αυτά να συμβάλουν στο νέο αφήγημα της πολυεθνικής κοινότητας που τείνει να διαμορφωθεί εδώ; Τι καθιστά τη Γερμανία δημοφιλή προορισμό για διαφορετικές ομάδες ανθρώπων που  διασταυρώνονται στην ιστορική πλατεία του κέντρου της Αθήνας τις τελευταίες δεκαετίες;

ΕΕΔΜΚ

Το project “Επόμενος σταθμός: Βικτώρια | Nächste Station: Victoriaplatz” (#NextStationVictoria) επιχειρεί να προσεγγίσει αυτά τα ερωτήματα και να δώσει το έναυσμα για την περαιτέρω διερεύνησή τους. Με στόχο την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής στην ευρύτερη περιοχή της πλατείας Βικτωρίας και την καλλιέργεια κοινοτικής συνείδησης (community awareness) στους νεότερους, προσφέρει στους εφήβους που φοιτούν στα σχολεία της, στους κατοίκους και τους επισκέπτες της την ευκαιρία να προβληματιστούν σχετικά με θέματα συνύπαρξης και
διαφύλαξης της συλλογικής μνήμης, να γνωρίσουν καλύτερα τη γειτονιά και να εκφραστούν δημιουργικά.

Στο πλαίσιο των δράσεων του προγράμματος, που περιλαμβάνουν εργαστήρια και έκθεση  φωτογραφίας, συναντήσεις και συζητήσεις για μαθητές/τριες και το ευρύ κοινό, θα πραγματοποιηθούν δύο e-Περίπατοι, την Πέμπτη 28 Μαϊου και την Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020. Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να ξεναγηθούν από τη συνεργάτιδα του #NextStationVictoria και συντονίστρια της MONUMENTA, Ειρήνη Γρατσία, στα ίχνη που άφησαν οι ελληνογερμανικές ανταλλαγές στην ιστορία και την αρχιτεκτονική της περιοχής.

Info:

Πέμπτη 28 Μαΐου 2020 στις 10:15 π.μ. | εδώ | Meeting ID: 853 1090 3503
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020 στις 10:15 π.μ. | εδώ | Meeting ID: 827 8516 6946

«Η γειτονιά της πλατείας Βικτωρίας, της συνοικίας πλατείας Αττικής, στην 6 η Δημοτική Κοινότητα του Δήμου Αθηναίων, ορίζεται από τις οδούς Αχαρνών, Δεριγνύ, Πατησίων και Ιουλιανού. Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πλατεία. Εντάχθηκε στο σχέδιο πόλεως τη δεκαετία του 1860. Η αρχιτεκτονική της δείχνει ότι η περιοχή αναπτύχθηκε κυρίως την περίοδο του μεσοπολέμου και μεταπολεμικά. Λιγοστά είναι τα κτήρια του νεοκλασικού ρυθμού, ενώ σώζεται ένας σημαντικός αριθμός διώροφων και τριώροφων εκλεκτικιστικής και μοντέρνας τεχνοτροπίας κτηρίων των δεκαετιών 1920 και 1930 που γλίτωσαν από τη λαίλαπα της αντιπαροχής.

Στην αρχιτεκτονική της γειτονιάς αυτής, όπως και σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας, μπορούμε να ανιχνεύσουμε στοιχεία γερμανικής επιρροής. Πρώτα και κύρια στη νεοκλασική αρχιτεκτονική που κατά την εφαρμογή της επιβλήθηκαν γερμανικά πρότυπα του κλασικισμού. Αξίζει εδώ να θυμηθούμε τους δύο αρχιτέκτονες, τον Σταμάτη Κλεάνθη και τον Εδουάρδο Σάουμπερτ, που συνέταξαν το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας και είναι αυτοί που έφεραν στην Ελλάδα το πνεύμα του ελληνικού νεοκλασικισμού της βερολινέζικης σχολής. Αλλά και στις επόμενες περιόδους η ελληνική αρχιτεκτονική θα επηρεαστεί από τον εκλεκτικισμό, το αρ νουβό, το αρ ντεκό και τον μοντερνισμό με επιρροές και από τη Γερμανία, αφού στις Σχολές αυτής σπούδασαν πολλοί Έλληνες αρχιτέκτονες.

Περπατώντας τη γειτονιά της πλατείας Βικτωρίας συναντάμε την ιστορία του τόπου. Μιλούν γι’ αυτήν οι δρόμοι, οι πλατείες, τα κτήρια.» – Ειρήνη Γρατσία, MONUMENTA