Την υποχρέωση ανακαίνισης με ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση, διαφορετικά δεν θα μπορεί κάποιος ούτε να πουλήσει, ούτε να νοικιάσει το ακίνητο που διαθέτει, εάν δεν διαθέτει την ελάχιστη πιστοποίηση.
Της ΓΡΑΜΜΑΤΗΣ ΜΠΑΚΛΑΤΣΗ, τοπογράφου – πολεοδόμου μηχανικού, baklatsi@yahoo.gr
Συγκεκριμένα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων (EPBD – 2024/1275), η Ε.Ε. ενέκρινε μέτρα για την αύξηση του ρυθμού των ανακαινίσεων, με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Η «ενεργειακή» οδηγία έχει ως στόχο, να αυξηθεί το ποσοστό ανακαίνισης των παλιών και ενεργειακά μη αποδοτικών κτιρίων, καθώς και να παρέχονται καλύτερες πληροφορίες όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, π.χ. όταν γίνεται μεταβίβαση ή ενοικίαση ενός ακινήτου.
Ήδη το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, προχωρά στην επεξεργασία νόμου, που θα ενσωματώνει στο Εθνικό Δίκαιο την Ευρωπαϊκή Οδηγία. Εκτιμάται ότι μέχρι τον Μάιο του 2026 θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Όμως, το πρόβλημα που θα δημιουργηθεί στα φτωχά νοικοκυριά θα είναι μεγάλο, δεδομένου ότι, περίπου το 70% των κτιρίων στην χώρα μας έχει κτισθεί πριν το 1980, δηλαδή πάνω από 45 χρόνια και δεν μπορούν να δώσουν οι ιδιοκτήτες τους μεγάλα ποσά για να αναβαθμίσουν ριζικά τα σπίτια τους, που είναι χτισμένα με παλιούς κανονισμούς και υλικά.
Γι αυτό το λόγο, το κράτος προσανατολίζεται στην ενίσχυση (επιδότηση, χαμηλότοκο δάνειο ή φορολογική ελάφρυνση) των νοικοκυριών πέρα του προγράμματος «Εξοικονομώ», προκειμένου οι ιδιοκτήτες να μπορέσουν να ανακαινίσουν τα παλιά σπίτια.
-Ποιές είναι οι απαιτήσεις της Οδηγίας;
Οι απαιτήσεις της Οδηγίας που βρίσκεται υπό επεξεργασία στο ΥΠΕΝ και θα νομοθετηθούν τον Μάιο, θα προβλέπει υποχρεωτική ενεργειακή αναβάθμιση κατά 2 έως 3 κατηγορίες για τα παλιά κτίρια έως το 2030.
Στόχος για τα κτίρια κατοικιών είναι η μείωση της χρήσης πρωτογενούς ενέργειας κατά 16 % έως το 2030, και κατά 20-22 % έως το 2035, με έμφαση στην ανακαίνιση του 43% των κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις.
Επιπλέον η Οδηγία θέτει μια σειρά απαιτήσεων, όπως είναι ενδεικτικά η υποχρέωση όλα τα νέα οικιστικά και μη οικιστικά κτίρια να έχουν μηδενικές εκπομπές από ορυκτά καύσιμα (από την 1η Ιανουαρίου 2028 για τα δημόσια κτίρια και από την 1η Ιανουαρίου 2030 για όλα τα άλλα νέα κτίρια), με δυνατότητα ειδικών εξαιρέσεων. Επιπρόσθετα, προβλέπεται η επιβολή των ελάχιστων προτύπων ενεργειακής απόδοσης για τα μη οικιστικά κτίρια, η αύξηση της ενέργειας από ΑΠΕ στα κτίρια κ.α.
-Σε ποιά κτίρια είναι υποχρεωτική η αναβάθμιση;
Η οδηγία της Ε.Ε. για υποχρεωτική ενεργειακή αναβάθμιση αφορά όλα τα κτίρια, δηλαδή τα δημόσια κτίρια, τις νέες οικοδομές, τις παλαιότερες πολυκατοικίες και άλλες κατοικίες. Όλες θα πρέπει να αναβαθμιστούν ενεργειακά, αλλιώς δεν θα μπορεί κάποιος ούτε να πουλήσει, ούτε να νοικιάσει το ακίνητο που διαθέτει, εάν δεν διαθέτει την ελάχιστη πιστοποίηση. Ωστόσο, τα χρονικά περιθώρια είναι διαφορετικά.
-Ποιό στόχο θα πρέπει να «πιάσουν» τα κτίρια για την βελτίωση της ενεργειακής κατάταξης τους και στην Ελλάδα;
Στην κλίμακα (για τα Ελληνικά Δεδομένα) ενεργειακής απόδοσης από το Α έως το Η, τα κτίρια κατοικιών θα πρέπει να επιτύχουν την κατάταξή τους, τουλάχιστον, στην κατηγορία Ε έως το 2030 και στην Δ έως το 2033. Τα μη οικιστικά και τα δημόσια κτίρια θα πρέπει να ανήκουν στις σχετικές κατηγορίες έως το 2027 και το 2030 αντίστοιχα. Η αναβάθμιση της ενεργειακής απόδοσης (η οποία μπορεί να λάβει τη μορφή μονωτικών εργασιών ή βελτίωσης του συστήματος θέρμανσης) θα πραγματοποιείται όταν ένα κτίριο πωλείται ή υποβάλλεται σε σημαντική ανακαίνιση ή, εάν ενοικιάζεται, όταν υπογράφεται νέο συμβόλαιο μίσθωσης.
-Πώς αλλάζουν τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης (ΠΕΑ);
Τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης (ΠΕΑ) αποτελούν βασικό εργαλείο για την αξιολόγηση της απόδοσης των κτιρίων μας. Η αναθεώρηση περιλαμβάνει μέτρα για να καταστούν τα ΠΕΑ σαφέστερα, πιο αξιόπιστα και ορατά, και να βασιστούν σε ένα κοινό υπόδειγμα και στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ με μια σειρά δεικτών για την ενέργεια και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και εθελοντικούς δείκτες για τα σημεία φόρτισης ή την παρουσία σταθερών ελέγχων για την ποιότητα του αέρα εσωτερικών χώρων. Αυτό θα ωφελήσει τους ιδιοκτήτες, τους αγοραστές και τους ενοικιαστές κτιρίων, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις δημόσιες αρχές.
Στο πλαίσιο της αναθεωρημένης EPC, θα υπάρχει κοινή κλίμακα A-G. Η βαθμολογία «Α» θα αντιστοιχεί σε κτίρια μηδενικών εκπομπών, ενώ η βαθμολογία «G» αντιστοιχεί στα κτίρια με τις χειρότερες επιδόσεις σε κάθε χώρα, ενώ τα υπόλοιπα κτίρια στη χώρα κατανέμονται μεταξύ των κατηγοριών. Αυτό θα επιτρέψει ένα σαφέστερο και απλούστερο σύστημα ταξινόμησης των κτιρίων, διευκολύνοντας την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, ενώ παράλληλα θα είναι ευέλικτο και προσαρμόσιμο στα εθνικά χαρακτηριστικά του κτιριακού αποθέματος.
Τα ΠΕΑ θα πρέπει να εκδίδονται και να επιδεικνύονται σε περισσότερα σημεία ενεργοποίησης από ό, τι σήμερα, μεταξύ άλλων σε περίπτωση ανακαινίσεων μεγάλης κλίμακας και ανανέωσης σύμβασης μίσθωσης, ώστε να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των ιδιοκτητών και των ενοικιαστών κτιρίων.
-Ποιές είναι οι βαθμίδες Ενεργειακής Κλάσης ενός σπιτιού και πως συνδέονται με το Ενεργειακό Πιστοποιητικό;
Η κατάταξη του κτιρίου ή της κτιριακής μονάδας σε ενεργειακή κλάση γίνεται με τη χρήση σχετικών τιμών κατανάλωσης ενέργειας.
Οι 9 κατηγορίες ενεργειακής κατάταξης (Α+, Α, Β+, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η) καθορίζονται από ένα εύρος τιμών βάσει της υπολογιζόμενης συνολικής κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας του κτιρίου σε σύγκριση με το κτίριο αναφοράς. Ως «κτίριο αναφοράς» χρησιμοποιείται το υπό θεώρηση κτίριο, αλλά με συγκεκριμένες προδιαγραφές και ιδεατά τεχνικά χαρακτηριστικά, όπως μόνωση του κτιρίου, η κατανάλωση ενέργειας, ο τρόπος θέρμανσης ή ψύξης, η χρήση ηλιακής ενέργειας ή άλλων ανανεώσιμων πηγών κ.λπ.
Οι καλύτερες ως προς το ενεργειακό πιστοποιητικό βαθμίδες είναι οι Α+, Α, Β+, Β.
Όλες αυτές οι βαθμίδες είναι για κτίρια κατασκευασμένα εξαρχής με τον νέο κώδικα ΚΕΝΑΚ (Κατασκευές 2012 και 2013 και μετά) και πολύ σπάνια μπορούν κάποια παλαιοτέρα κτίρια να ενταχτούν σε αυτές τις κατηγορίες. Οι κατασκευές αυτές έχουν κατασκευαστεί με σύγχρονες προδιαγραφές και έχουν καλή θερμομόνωση, ενεργειακά τζάμια και σύγχρονα συστήματα θέρμανσης αλλά και παράγωγης ζεστού νερού.
Οι επόμενες βαθμίδες στο ενεργειακό πιστοποιητικό είναι οι Γ, Δ, Ε που συνήθως αφορούν σπίτια που έχουν κατασκευαστεί με τον κανονισμό θερμομόνωσης δηλαδή μετά το 1979.
Οι τελευταίες βαθμίδες στο ενεργειακό πιστοποιητικό είναι οι κατηγορίες Ζ και Η που αφορούν παλαιές κατασκευές και είναι το μεγαλύτερο ποσοστό των κτιρίων. Κτίρια σε αυτές τις βαθμίδες χρήζουν κάποιων παρεμβάσεων που μπορούν να προσφέρουν εξοικονόμηση ενέργειας και χαμηλότερου κόστους λειτουργίας.
-Τι ισχύει σήμερα με το Ενεργειακό Πιστοποιητικό (Π.Ε.Α.) για την ενοικίαση κτίσματος;
α) Για κάθε νέα μίσθωση κτιρίου ή κτιριακής μονάδας, πρέπει να ενημερώνεται ο ενοικιαστής για την ενεργειακή απόδοση και κατάταξη του μισθίου (παραλαμβάνοντας αντίγραφο του Π.Ε.Α.) πριν τη σύνταξη του συμφωνητικού.
β) Η υποχρέωση έκδοσης Π.Ε.Α. και ενημέρωσης του ενοικιαστή ισχύει τόσο για τις μακροχρόνιες μισθώσεις όσο και για τις υπεκμισθώσεις και τις βραχυχρόνιες μισθώσεις.
γ) Τα στοιχεία του Π.Ε.Α. κατά τη μίσθωση (μακροχρόνια, βραχυχρόνια, υπεκμίσθωση) καταχωρούνται στην αντίστοιχη διαδικτυακή εφαρμογή της ΑΑΔΕ.
