Τη δεδομένη χρονική στιγμή το υψηλό κόστος στέγασης απασχολεί όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως και τη χώρα μας.
Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat το 2019 η Ελλάδα διατηρούσε την πρωτοκαθεδρία στην Ευρώπη όσον αφορά το κόστος στέγασης για ενοικιαστές, όπου το 62,1% δαπανούσαν άνω του 50% του διαθέσιμου εισοδήματος τους. Το αντίστοιχο ποσοστό στην Πορτογαλία, Γερμανία και Γαλλία, ήταν 14,5%, 10% και 8,6%.
Αντιλαμβανόμαστε ότι το 62,1% που καταγράφεται στη χώρα μας μόνο «εξωφρενικό» μπορεί να χαρακτηριστεί και παράλληλα μη βιώσιμο για οποιονδήποτε εργαζόμενο. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα άνωθεν ποσοστά αφορούν το έτος 2019, αν συμπεριλάβουμε και τις αυξήσεις των ζητούμενων ενοικίων που καταγράφηκαν το 2020 και το 2021, κατανοούμε ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο και σε πολλές περιπτώσεις οι ενοικιαστές δαπανούν ακόμη και έναν ολόκληρο μισθό για στέγαση αν πρόκειται για οικογενειακή κατοικία 85τμ-110τμ .
Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της Eurostat το 2019, το 13,7% των ιδιοκτητών ακινήτων της χώρα μας με δανεισμό, δαπανούσαν άνω του 50% του διαθέσιμου εισοδήματος τους για την κάλυψη του κόστους στέγασης ( συμπεριλαμβάνονται λογαριασμοί κοινής ωφελείας, κοινόχρηστα κλπ. ) ενώ το αντίστοιχο ποσοστό ιδιοκτητών χωρίς δανεισμό άγγιξε το 15,6%.
Το αντίστοιχο ποσοστό ιδιοκτητών με δανεισμό που δαπανούσαν άνω του 50% του εισοδήματος τους για το κόστος στέγασης στην Πορτογαλία ήταν μόλις 1,4%, στην Ισπανία 2,3%, στη Γερμανία 6,4%, στη Γαλλία 0,3%, στη Κύπρο 0%, στην Ελβετία 2,9% και στην Ιταλία 2%.
Ενώ, το αντίστοιχο ο ποσοστό των ιδιοκτητών χωρίς δανεισμό που δαπανούσαν άνω του 50% του εισοδήματος τους για το κόστος στέγασης στην Πορτογαλία ήταν 1,1%, στην Ισπανία 1,4%, στη Γερμανία 7%, στη Γαλλία 0,3%, στη Κύπρο 0,1%, στην Ελβετία 7,1% και στην Ιταλία 2,6%.
Σύμφωνα με τα άνωθεν δεδομένα, τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ότι, είτε τα εισοδήματα των Ελλήνων συρρικνώθηκαν δραματικά όλα τα προηγούμενα χρόνια, είτε το κόστος στέγασης στη χώρα μας έχει εκτοξευτεί δυσανάλογα με τα εισοδήματα σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης
Η εθνική στρατηγική της κυβέρνησης για νέους και ευάλωτα οικονομικά νοικοκυριά που αφορά τη παραχώρηση –ενοικίαση προσιτών οικονομικά κατοικιών
Από το 2018, πολλές χώρες στην Ευρώπη, φαίνεται να υιοθετούν μέτρα και πολιτικές με στόχο να αναχαιτίσουν την ραγδαία αύξηση του κόστους στέγασης, το κυβερνητικό επιτελείο της χώρας μας, μελετά τη δωρεάν παραχώρηση χρήσης ακινήτων σε νέα και ευάλωτα οικονομικά νοικοκυριά προκειμένου να στήσουν την οικογένειά τους.
Ένα μέτρο πρωτοποριακό για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα και παράλληλα «σωτήριο» τη δεδομένη χρονική στιγμή, ενώ μπορεί να συντελέσει και στην αποκλιμάκωση των ραγδαίων αυξήσεων των μισθωμάτων.
Υπολογίζεται πως το μέτρο θα αφορά έως 10.000 ακίνητα σταδιακά από τα μέσα του 2022 που έχει στην κυριότητα του το Δημόσιο, με κριτήρια το χαμηλό εισόδημα, την ηλικία και τη μη ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων.
Παράλληλα, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι σύμφωνα με πληροφορίες δεν στοχεύουν σε μέτρα που θα μπορούσαν να πλήξουν την εγχώρια κτηματαγορά όπως ο «έλεγχος» των ενοικίων, μέτρα που μπορούν εύκολα να χαρακτηριστούν αντισυνταγματικά (πρόσφατο παράδειγμα η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της Γερμανίας όπου έκρινε ότι το ανώτατο όριο που επέβαλε η τοπική κυβέρνηση στις τιμές των ενοικίων πέρυσι, ήταν αντισυνταγματικό και άκυρο), αλλά παράλληλα να «αναχαιτίσουν» το επενδυτικό ενδιαφέρον. Αλλά, μέτρα που στοχεύουν στην ανάπτυξη κοινωνικών κατοικιών και όχι ενός μοντέλου εργατικών όπως υπήρχε στο παρελθόν.
Αξίζει να αναφέρουμε και ο Δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης, στο συνέδριο της Prodexpo, ανέφερε ότι αποτελεί νέα ευρύτερη στρατηγική στην Ευρώπη η επιστροφή της «κοινωνικής κατοικίας» (όχι εργατικές, απλά προσιτές οικονομικά) .
Επιπλέον, κυβερνητικοί αξιωματούχοι κάνουν λόγο πλέον για την «κοινωνική κατοικία», αναφέροντας την «Τράπεζα Γης» αλλά και το ενδεχόμενο να αξιοποιηθούν ακίνητα στο κέντρο της πόλης για τη στέγαση «νέων κατοίκων», ενώ προαναγγέλθηκε ότι εντός των επόμενων εβδομάδων θα ανακοινωθεί «ένα πρόγραμμα αξιοποίησης δημόσιας γης ή ακινήτων, με σκοπό την εξυπηρέτηση της κοινωνικής στέγης», όχι μόνο σε Αθήνα και μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά και στην περιφέρεια.
