Του Νίκου Ρουσάνογλου
Απογοητευτικοί είναι οι αριθμοί των διαθέσιμων διαμερισμάτων προς ενοικίαση στην Αττική, κάτι που εξηγεί τόσο την αύξηση των ενοικίων, όσο και την έκταση του προβλήματος των κενών κατοικιών. Σύμφωνα με τα στοιχεία των ηλεκτρονικών αγγελιών, που συνέλεξε και επεξεργάστηκε το Capital, στο σύνολο της Αττικής, εντοπίζονται μόλις 7.150 διαμερίσματα επιφάνειας 70 – 120 τ.μ. με μηνιαίο ενοίκιο έως 1.000 ευρώ. Μάλιστα, το μεγαλύτερο μέρος αυτών και συγκεκριμένα 5.150 διαμερίσματα ή το 72% εντοπίζονται στην κατηγορία 700 – 1.000 ευρώ, όπως είναι φυσιολογικό.
Η κατηγορία των διαμερισμάτων επιφάνειας 70 – 120 τ.μ., είναι η δημοφιλέστερη, καθώς επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες νέων ζευγαριών, αλλά και οικογενειών είτε με ένα, είτε με δύο παιδιά, ή ακόμα και τρία παιδιά, ανάλογα με την διαρρύθμιση του εκάστοτε ακινήτου.
Αν κάποιο νοικοκυριό δεν μπορεί να διαθέσει πάνω από 700 ευρώ, τότε οι επιλογές του στο σύνολο της Αττικής των σχεδόν 5 εκατ. κατοίκων, περιορίζονται σε μόλις 2.000 διαμερίσματα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι περίπου το 65% των κατοίκων του λεκανοπεδίου ζουν σε ιδιόκτητο ακίνητο, το υπόλοιπο 35%, ή περίπου 1,75 εκατ. άνθρωποι αποτελούν το “πλήθος” των δυνητικών ενοικιαστών. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η ζήτηση σε σχέση με την προσφορά είναι συντριπτική, ακόμα κι αν ληφθεί υπόψη ότι αρκετά ακίνητα νοικιάζονται από στόμα σε στόμα, δηλαδή πριν καν φτάσουν στο στάδιο να αναρτηθούν ως ηλεκτρονικές αγγελίες. Ασφαλώς, δεν αναζητούν και οι 1,75 εκατ. άνθρωποι ακίνητο για ενοικίαση ταυτόχρονα, αλλά σε ημερήσια βάση, υπολογίζεται ότι δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι της Αττικής βρίσκονται σε αναζήτηση στέγης.
Τα στοιχεία αυτά εξηγούν την συνεχιζόμενη άνοδο των ζητούμενων τιμών ενοικίασης, αλλά και την απόγνωση που βιώνουν χιλιάδες ενδιαφερόμενοι ενοικιαστές, που υποχρεώνονται να αποδέχονται ενοίκια που ξεπερνούν κατά πολύ τις πραγματικές τους οικονομικές δυνατότητες, ακριβώς λόγω της ανάγκης τους για στέγη. Μάλιστα, αυτό αφορά συνήθως ακίνητα, που υπό άλλες συνθήκες, δεν θα επέλεγαν καν, εξαιτίας της χαμηλής ποιοτικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται τα συγκεκριμένα σπίτια.
Κάπως έτσι, στο κέντρο της Αθήνας και με βάση τα στοιχεία της ψηφιακής πλατφόρμας ηλεκτρονικών αγγελιών Spitogatos, κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2024, σημειώθηκε αύξηση των ζητούμενων ενοικίων κατά 26,4% σε ετήσια βάση. Στις περιοχές που απαρτίζουν την γεωγραφική ζώνη από την οποία αντλήθηκαν τα νούμερα αυτά, συγκαταλέγονται η Πλατεία Κλαυθμώνος, το Σύνταγμα, το Ζάππειο, η Ακαδημία, η Ομόνοια, η Πλατεία Βάθη, η Πλατεία Κάνιγγος, του Ψυρρή, η Πλατεία Καρύτση και η Πλατεία Κουμουνδούρου. Αύξηση κατά 28,5% σημείωσαν τα ζητούμενα ενοίκια στο Μοσχάτο, ενώ ακολουθούν περιοχές, όπως ο Μαραθώνας με αύξηση 28,2%, η Δραπετσώνα με 23,2% και ο Ταύρος με αύξηση κατά 22,1%.
Ένα από τα ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν είναι ασφαλώς τα χιλιάδες κλειστά ακίνητα. Με βάση τα στοιχεία της τελευταίας απογραφής της ΕΛΣΤΑΤ το 2021, μόνο στο λεκανοπέδιο της Αττικής, εντοπίζονται 255.300 κλειστές κατοικίες, ενώ πανελλαδικά το σχετικό νούμερο αγγίζει τα 793.000 ακίνητα. Εξ αυτών, σε περίπου 600.000 ακίνητα αντιστοιχούν 1 εκατ. δικαιώματα. Δηλαδή, στο 75% των κλειστών κατοικιών, παρατηρείται το φαινόμενο της πολυιδιοκτησίας, καθώς υπάρχουν σχεδόν δύο ιδιοκτήτες ανά ακίνητο. Επομένως, αποδεικνύεται πλέον και με βάση τους αριθμούς ότι η πολυιδιοκτησία και οι πολυετείς διαμάχες των κληρονόμων είναι πράγματι ένας από τους λόγους που κρατούν κλειστά τα ακίνητα.
