Η έκπληξη ήταν κοινή σε όλους, στους υποψήφιους δημάρχους και στους συνεργάτες τους, όταν, διασχίζοντας την είσοδο, από τη Χρήστου Λαδά, αντίκριζαν το εσωτερικό των δύο κινηματογράφων, «Αττικόν» και «Απόλλων». Επί της υποδοχής ο κ. Γιώργος Τσακαλάκης και η σύζυγός του, οι αιθουσάρχες που έχουν φροντίσει όλα αυτά τα χρόνια, από την καταστροφή της πρόσοψης το 2012 μέχρι σήμερα, να συντηρήσουν το εσωτερικό σε άριστη κατάσταση. Ελάχιστα άτομα, καθαρίστριες και φύλακες έχουν σχεδόν «υιοθετήσει» τους χώρους, φροντίζοντας για την ασφάλεια και την καλή κατάστασή τους.
«Αυτήν την ταινία έπαιζε όταν κάηκε», λέει η υπεύθυνη για την καθαριότητα, δείχνοντας την αφίσα με τον Γκάρι Ολντμαν στο «Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι». Ο Παύλος Γερουλάνος, εκ των τεσσάρων υποψηφίων δημάρχων που «ξενάγησε» η «Κ» στο «Αττικόν – Απόλλων», το θυμόταν πολύ καλά. Εξάλλου, ήταν υπουργός Πολιτισμού το 2012, γνώριζε καλά τις συνθήκες των αιθουσών.
Το βίντεο
Η «Κ» ανέλαβε την πρωτοβουλία να δημοσιοποιήσει με ένα βίντεο το θέμα, προσκαλώντας τους τέσσερις εκ των υποψηφίων δημάρχων της Αθήνας να δηλώσουν την προσωπική σχέση τους με τις δύο ιστορικές αίθουσες αλλά και τις προθέσεις τους: τι σκοπεύουν να κάνουν ως δημοτική αρχή για να ανοίξουν και πάλι στο κοινό.
Επτά χρόνια προσπαθειών (εκ μέρους και του απερχόμενου δημάρχου κ. Γιώργου Καμίνη) δεν τελεσφόρησαν εξαιτίας της ασυμφωνίας και των οικονομικών εκκρεμοτήτων ανάμεσα στα δύο ιδρύματα, Δεκόζη – Βούρου, στο οποίο ανήκει και το ακίνητο, και Βούρου – Ευταξία.
Ο Κ. Μπακογιάννης μπροστά στον Ντεπαρντιέ («Δαντών»): «Εξω μαυρίλα, μέσα ένας κρυμμένος θησαυρός».
Είναι αντικειμενικά αδιανόητο ότι έχουν περάσει επτά και πλέον χρόνια από τη μοιραία νύχτα εκείνου του Φεβρουαρίου του 2012 και οι κινηματογράφοι δεν έχουν ακόμη επανασυνδεθεί με τη ζωή της πόλης. Για τους πολίτες, για το κέντρο της Αθήνας, για το αύριο της πόλης, για το μήνυμα που μπορεί να σταλεί πανελλαδικά, η διένεξη ανάμεσα στα δύο ιδρύματα είναι αδιάφορη. Δεν μπορεί αυτή η οικονομική διαμάχη να ακρωτηριάζει την πόλη. Ο τέως δήμαρχος Γιώργος Καμίνης είχε φέρει σε διάλογο το δύο ιδρύματα και είχε εξασφαλίσει δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Δυστυχώς, με υπαιτιότητα ενός εκ των ιδρυμάτων, η συμφωνία ναυάγησε. Παράλληλα, είχαν προχωρήσει η ιδέα αρχιτεκτονικής διαμόρφωσης της νέας λειτουργίας (με αντιστήριξη του καμένου κτιρίου και είσοδο από Χρήστου Λαδά) και η προστασία των αιθουσών, με την κήρυξή της χρήσης τους ως διατηρητέας από το υπουργείο Πολιτισμού.
Ο Παύλος Γερουλάνος στην (κεντρική) είσοδο από την οδό Σταδίου: «Η ζημιά κόβει την πόλη στα δύο».
Το «Αττικόν» είναι μία από τις πιο ιστορικές αίθουσες της Αθήνας. Σχεδιάστηκε το 1914 ως προσθήκη στο νεοκλασικό του Τσίλλερ, επί της Σταδίου, βάσει σχεδίων του Αλέξανδρου Νικολούδη. Ο «Απόλλων» χτίστηκε ως υπόγεια αίθουσα (κάτω ακριβώς από το «Αττικόν») στη δεκαετία του ’60 από γερμανική εταιρεία.
«Αυτοί οι κινηματογράφοι είναι κομμάτι του πολιτισμού της πόλης. Αλλά και συμβολικά, αυτή η ανοιχτή πληγή δείχνει πολλά και για την ίδια την Αθήνα. Από πάνω, απέξω καταστροφή, μαυρίλα. Από μέσα; Ενας κρυμμένος θησαυρός», λέει ο Κώστας Μπακογιάννης, που έφθασε πρώτος στο «Αττικόν». Δεσμεύεται για το μέλλον;
Ο Νάσος Ηλιόπουλος στην είσοδο του «Αττικόν»: «Να κηρυχθεί διατηρητέα η χρήση τους».
«Ξέρετε, δύο, τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, όλοι δεσμεύονται για όλα! Εν προκειμένω, το στοίχημα είναι το υπουργείο Οικονομίας που προχωράει με την εκκαθάριση ενός εκ των δύο ιδρυμάτων. Να προχωρήσει, λοιπόν, το υπουργείο Οικονομίας όσο γίνεται πιο γρήγορα, με τον δήμο να ασκεί πίεση, για να μπορέσουμε να ανοίξουμε πάλι τις πόρτες».
Η αντίδραση του Νάσου Ηλιόπουλου, που ακολούθησε, ήταν ειλικρινής: «Είχα ακούσει για την κατάσταση των κινηματογράφων, αλλά ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ αυτό το οποίο αντίκρισα σήμερα. Και νομίζω ότι αξίζουν συγχαρητήρια στους ανθρώπους που έχουν κρατήσει τους δύο αυτούς κινηματογράφους στη σημερινή τους κατάσταση… Κάθε κλειστό κτίριο της πόλης είναι μια πληγή που η δημοτική αρχή πρέπει να αντιμετωπίσει. Είμαστε πολύ κοντά να προχωρήσει η διαδικασία για να κηρυχθεί διατηρητέα η χρήση τους. Νομίζω μπορούμε να φανταστούμε ένα σχήμα στο οποίο να συμμετέχει σε ένα βαθμό και η δημοτική αρχή για να έχεις ένα ζωντανό κύτταρο στο κέντρο της πόλης».
Ο Νίκος Σοφιανός στον «Απόλλωνα»: «Επιμένουμε στην επαναλειτουργία με την ίδια χρήση».
Τρίτος έφθασε ο Νίκος Σοφιανός: «Η αποκατάσταση της όψης είναι πολύ σημαντική για όλη τη Σταδίου. Οι δύο αυτοί κινηματογράφοι μαζί με την Τριλογία, μαζί με την Κοραή, αποτελούν ιστορικά τοπόσημα της πόλης. Επιμένουμε στην ανάγκη επαναλειτουργίας αλλά με την ίδια χρήση. Βρισκόμαστε σε μια περιοχή όπου η εγκατάλειψη μπορεί να δώσει πολύ γρήγορα τη θέση της σε μια γενικευμένη εμπορική χρήση με εμπορικά κέντρα, που βάζει σε κίνδυνο και αυτούς τους δύο ιστορικούς χώρους πολιτισμού και ψυχαγωγίας».
Ο Παύλος Γερουλάνος υπογραμμίζει: «Η ζημιά στον εξωτερικό χώρο κόβει την πόλη στα δύο. Για να λειτουργήσει καλά μια πόλη πρέπει η ροή των ανθρώπων να είναι συνεχόμενη. Εχω πει ότι όποια κι αν είναι η αρμοδιότητα ενός δημάρχου οφείλει στα θέματα που αφορούν την πόλη του να συμπεριφέρεται λίγο σα δήμαρχος – ακτιβιστής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα είναι δύσκολα και δεν είναι σωστό να λέμε κάτι διαφορετικό. Κι άλλοι προσπάθησαν στο παρελθόν, κι εγώ στο υπουργείο και το Ιδρυμα Νιάρχος μετά. Τα εμπλεκόμενα ιδρύματα δεν ανταποκρίθηκαν με τον τρόπο που θα θέλαμε. Θα ξαναρχίσω την προσπάθεια για να πιεστούν τα ιδρύματα να ανταποκριθούν στο κάλεσμά μας».
Έντυπη
