Υστερα από 13 χρόνια, η Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ καλείται να αποφασίσει ποιοι υποψήφιοι θα επιλεγούν για δύο θέσεις λεκτόρων. Ο λόγος της μακράς αργοπορίας είναι πως για κάθε μία από τις δύο θέσεις έχουν θέσει υποψηφιότητα τα δύο τέκνα ενός καθηγητή της σχολής. Επί χρόνια το ζήτημα παραμένει αδρανές, με αποτέλεσμα, σήμερα, εμπλεκόμενοι να εξετάζουν την προοπτική προσφυγής στη Δικαιοσύνη, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», οι αρμόδιοι στο υπουργείο Παιδείας αναφέρουν ότι κατά τον νόμο η διαδικασία πρέπει να προχωρήσει.
Ειδικότερα, στις 13 Νοεμβρίου 2007 η Σχολή Πολιτικών Μηχανικών αποφάσισε, ύστερα από σχετικό αίτημα διευθυντή εργαστηρίου της σχολής, την προκήρυξη μιας θέσης λέκτορα. Στην απόφαση οριζόταν και το γνωστικό αντικείμενο της θέσης. Τέσσερις μήνες αργότερα, στις 11-3-2008, η ίδια σχολή, έπειτα από αίτημα του ίδιου διευθυντή εργαστηρίου της, αποφάσισε την προκήρυξη ακόμη μιας θέσης λέκτορα, ορίζοντας και το γνωστικό αντικείμενο.
Οι θέσεις προκηρύχθηκαν στις 4 και 7 Αυγούστου του 2008 (οι αριθμοί των ΦΕΚ είναι στη διάθεση της «Κ»). Μετά την ολοκλήρωση της προθεσμίας, εμφανίστηκε ότι για κάθε θέση υπήρχε ένας υποψήφιος: ήταν τα δύο παιδιά του διευθυντή του εργαστηρίου. Ωστόσο, η πλειονότητα των μελών της γενικής συνέλευσης της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών αρνήθηκε να συμμετάσχει στη σύνθεση εκλεκτορικών σωμάτων και, με επίκληση του ζητήματος δεοντολογίας, η υπόθεση παραπέμφθηκε στη διοίκηση του ΕΜΠ. Ως φαίνεται, κάπου εκεί «πάγωσε».
Δέκα χρόνια μετά, ο διευθυντής του εργαστηρίου (στο μεταξύ είχε πάρει σύνταξη) κοινοποιεί στη σχολή έγγραφο που είχε απευθύνει προς την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και Ερευνας, με το οποίο παρακαλεί «για τις ενέργειές (του) ώστε να υπάρξει ένα τέλος στο θέμα», ενώ στο ίδιο έγγραφο φέρεται να μιλάει για παράνομες συμπεριφορές και ηθική βλάβη την οποία υφίσταται επί δεκαετία.
Στις 4 Ιουλίου 2017, η κοσμητεία της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών αποφασίζει να θέσει το θέμα συνέχισης της διαδικασίας εκλογής στη γενική συνέλευση της σχολής. Στις 18 Ιουλίου 2017, η γενική συνέλευση αποφασίζει κατά πλειοψηφία να μην προχωρήσει σε συγκρότηση εκλεκτορικών σωμάτων, ζητώντας από την πρυτανική αρχή να συγκαλέσει την Επιτροπή Δεοντολογίας του ΕΜΠ. Η επιτροπή στις 13 Φεβρουαρίου 2018 αποφαίνεται ότι «το εν λόγω θέμα συνιστά σημαντικό και πρόδηλο πρόβλημα ακαδημαϊκής δεοντολογίας, αρχής γενομένης από τη συμμετοχή και συνδιαμόρφωση των γνωστικών αντικειμένων των θέσεων από πρόσωπο πρώτου βαθμού συγγενείας των υποψηφίων».
Σε ερώτημα της πρυτανικής ηγεσίας του ΕΜΠ προς το υπουργείο Παιδείας για το αν υφίστανται οι θέσεις (σημειώνεται ότι διαβιβάστηκε στο υπουργείο όλο το ιστορικό της υπόθεσης, περιλαμβανομένης της απόφασης της επιτροπής δεοντολογίας), το υπουργείο φέρεται να απάντησε ότι η επιτροπή δεοντολογίας δεν είναι αρμόδια για τις διοικητικές διαδικασίες των εκλογών μελών ΔΕΠ, οι οποίες δεν διακόπτονται κατά βούληση. Ως εκ τούτου, ζήτησε να συνεχιστούν οι διαδικασίες επιλογής για τις δύο θέσεις σημειώνοντας ότι «παρακαλούμε όπως συνεχίσετε τις διαδικασίες κρίσης, διότι σε αντίθετη περίπτωση οι εν λόγω θέσεις θα χαθούν για το ΕΜΠ».
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», ο πρύτανης ΕΜΠ, με επιστολή του προς τον κοσμήτορα της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών (στις 21-3-2019), δήλωσε την πρόθεσή του να επισκεφθεί τον υπουργό Παιδείας για να συζητήσει μαζί του το θέμα, υπό την προϋπόθεση ότι η Σχολή Πολιτικών Μηχανικών συμφωνεί. Κατά πλειοψηφία, δίνεται η σύμφωνη γνώμη της σχολής στον πρύτανη (Γ.Σ. 9/4/2019). Ωστόσο, η συνάντηση δεν έγινε. Η νέα διοίκηση του ΕΜΠ υπό τον πρύτανη Ανδρέα Μπουντουβή, σε συνεργασία με τον κοσμήτορα της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών, αποφασίζει να προχωρήσουν οι διαδικασίες εκλογής.
Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι σημαντικά. Ενα εξ αυτών, ίσως το πλέον πρόδηλο, καθώς δεν είναι ακαδημαϊκής φύσης, είναι πώς γίνεται (όταν σε άλλες προκηρύξεις ο αριθμός των υποψηφιοτήτων είναι διψήφιος) για μία θέση πανεπιστημιακού σε ένα από τα κορυφαία πολυτεχνεία της Ευρώπη να υπάρχει μόνο ένας υποψήφιος και αυτός να είναι παιδί καθηγητή της ίδιας σχολής; Το ΕΜΠ βρίσκεται μπροστά σε μια υπόθεση η κατάληξη της οποίας αναμένεται να εκπέμψει πολλαπλά μηνύματα στην κοινωνία και στους νέους επιστήμονες.
