Μια ομάδα μηχανικών στην Αυστραλία φαίνεται πως βρήκε τη λύση σε ένα πρόβλημα, που βασάνιζε τους ειδικούς για περισσότερο από μισό αιώνα. Η ανακάλυψη αυτή μπορεί να φέρει εξελίξεις στην κβαντική υπολογιστική.
Το 1961, ο επιστήμονας και βραβευμένος με Νόμπελ, Nicolaas Bloembergen, πρότεινε ότι ο πυρήνας ενός ατόμου θα μπορούσε να ελεγχθεί με τη χρήση ηλεκτρικών πεδίων. Τώρα, οι μηχανικοί του University of New South Wales στο Σίδνεϊ (UNSW) κατάφεραν να πετύχουν αυτό ακριβώς.
“Αυτή η ανακάλυψη σημαίνει ότι τώρα έχουμε ένα «μονοπάτι» για να κατασκευάσουμε κβαντικούς υπολογιστές χρησιμοποιώντας περιστροφές ενός ατόμου, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για οποιοδήποτε ταλαντευόμενο μαγνητικό πεδίο για τη λειτουργία τους”, δήλωσε ο Andrea Morello, καθηγητής της κβαντικής μηχανικής στο UNSW. “Επιπλέον, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτούς τους πυρήνες ως εξαιρετικά ακριβείς αισθητήρες ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων ή να απαντήσουμε σε θεμελιώδη ερωτήματα στην κβαντική επιστήμη”.
Η κβαντική υπολογιστική (Quantum computing) επιτρέπει στους υπολογιστές να χειρίζονται πληροφορίες με εξαιρετικά εξελιγμένους τρόπους. Στόχος είναι η παροχή πιο ισχυρού computing από αυτό που μπορούν να προσφέρουν οι τρέχοντες υπερυπολογιστές.
Στην πραγματικότητα, η ανακάλυψη έγινε τυχαία, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο. Οι ερευνητές προσπαθούσαν να εκτελέσουν μαγνητικό συντονισμό σε ένα μόνο άτομο του χημικού στοιχείου αντιμόνιο. “Ωστόσο, μόλις ξεκινήσαμε το πείραμα, συνειδητοποιήσαμε ότι κάτι ήταν λάθος. Ο πυρήνας συμπεριφέρθηκε πολύ παράξενα, αρνούμενος να ανταποκριθεί σε ορισμένες συχνότητες. Ωστόσο, έδειχνε ισχυρή ανταπόκριση σε άλλες”, δήλωσε ο Δρ. Vincent Mourik, ένας από τους βασικούς συγγραφείς της μελέτης. “Αυτό μας μπέρδεψε για λίγο, μέχρι που ζήσαμε μια στιγμή τύπου «Εύρηκα!» και συνειδητοποιήσαμε ότι κάναμε ηλεκτρικό συντονισμό αντί για μαγνητικό συντονισμό”.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η παραγωγή μαγνητικών πεδίων απαιτεί πολλούς πόρους και τα πεδία είναι δύσκολο να περιοριστούν σε μικρούς χώρους. Από την άλλη μεριά, τα ηλεκτρικά πεδία μπορούν να παραχθούν στην κορυφή ενός μικροσκοπικού ηλεκτροδίου, επιτρέποντας έτσι την εύκολη ρύθμιση των ατόμων σε νανοηλεκτρονικές συσκευές.
Όπως φαίνεται, η δουλειά αυτών των επιστημόνων είναι πολύ σημαντική και επιτρέπει στην κβαντική υπολογιστική να εξελιχθεί περαιτέρω.
