To ακίνητο βρίσκεται σε ορεινό οικισμό της περιοχής των Καμένων Βούρλων Φθιώτιδος. Το θέμα-project αφορά στην κατασκευή υπαίθριου χώρου και κολυμβητικής δεξαμενής με ανοιγόμενο στέγαστρο.
Το οικόπεδο βρίσκεται εντός οικισμού, είναι ακανόνιστου σχήματος και διαμπερές με είσοδο στο ψηλότερο σημείο του. Ο χώρος επέμβασης ορίζεται ως το ανάμεσα δύο υφιστάμενων κτιρίων (κύρια διώροφη οικία και μονώροφο βοηθητικό κτίσμα) που είναι τοποθετημένα κάθετα στις υψομετρικές καμπύλες του έντονα επικλινούς εδάφους. Το σχήμα του κενού που προκύπτει είναι περίπου τραπέζιο. Λόγω του ευνοϊκού προσανατολισμού και της μεγάλης κλίσης του οικοπέδου εξασφαλίζεται απρόσκοπτη θέα προς τον βόρειο ευβοϊκό κόλπο και την Εύβοια.
Επιχειρήθηκε η αξιοποίηση της υψομετρικής διαφοράς με την δημιουργία κατασκευών που ακολουθούν την κλίση του οικοπέδου: Νέα είσοδος, στεγασμένος χώρος στάθμευσης, αποθηκευτικός χώρος, κολυμβητική δεξαμενή, δεξαμενή υδρομασάζ, μηχανοστάσιο, αποδυτήρια, και υπαίθριοι χώροι στάσης και κίνησης. Συνθετικά, σχεδιάστηκαν διαδοχικοί τοίχοι αντιστήριξης που ορίζουν βασικά επίπεδα στα οποία τοποθετούνται αυτές οι κατασκευές/ λειτουργίες. Στο χαμηλότερο σημείο της επέμβασης, στα όρια των δεξαμενών, οι τοίχοι αντιστήριξης είναι κεκλιμένοι εντείνοντας την αίσθηση των συγκρατούμενων υδάτων. Πάνω σε αυτούς τους τοίχους κυλούν τα νερά της υπερχείλισης των δεξαμενών, συλλέγονται από αντίστοιχα λούκια, καθαρίζονται και ρέουν εκ νέου ανακυκλωμένα προς την κύρια δεξαμενή.
«Στόχος ήταν μια τοπιακή επέμβαση που θα σέβεται το ανάγλυφο του εδάφους, τα στοιχεία και τα υλικά της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του τόπου, αλλά ταυτόχρονα θα αποτελεί μια σύγχρονη και λειτουργική κατασκευή».
Λόγω των ιδιαίτερων κλιματολογικών συνθηκών της ορεινής αυτής περιοχής απαιτήθηκε η στέγαση της κολυμβητικής δεξαμενής. Έτσι επιλέχθηκε ένα ελαφρύ τοξωτό συρόμενο στέγαστρο αλουμινίου με στοιχεία πλήρωσης από διάφανα φύλλα πολυκαρβονικού. Το σχήμα και το ύψος του στεγάστρου επιλέχθηκαν ώστε όταν είναι αναπτυγμένο να καλύπτει πέραν της δεξαμενής και τμήμα του υπαίθριου deck διαμορφώνοντας έτσι ένα ευχάριστο εσωτερικό χώρο ανάπαυσης. Για λόγους ένταξης στο τοπίο, σχεδιάστηκε ένας υπόσκαφος ημιυπαίθριος χώρος με άνοιγμα αντίστοιχο με το τόξο του στεγάστρου, έτσι ώστε να μπορεί να σύρεται και να αποθηκεύεται πλήρως εκεί η κατασκευή αλουμινίου.
Αρχιτεκτονική μελέτη- Επίβλεψη:
Κατερίνα Μιχαλοπούλου και Αντώνης Τουλούμης, Αρχιτέκτονες Μηχανικοί Ε.Μ.Π. Msc Αρχιτεκτονικής Ε.Μ.Π., Msc Ψηφιακές μορφές τέχνης Α.Σ.Κ.Τ.
Φωτογραφίες: Μαρία Γραμματικού, φωτογράφος
