Με αφορμή την σημερινή εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας της υπόθεσης σχετικά με την μείωση που υπέστησαν τα φωτοβολταϊκά στέγης το 2014 έως και σε 40% της τιμής του συμβολαίου τους (new deal) ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φωτοβολταϊκών Στέγης (ΠΑΣΥΦΩΣ) αναφέρει τα εξής:
Έξι και πλέον έτη αναζητούν το δίκιο τους χιλιάδες νοικοκυριά με φωτοβολταϊκό στις στέγες των σπιτιών τους! Οι αρμόδιοι αν και γνέφουν καταφατικά – στην πράξη, αδιαφορούν. Ακόμα και η αρμόδια Διεύθυνση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας του Υπουργείου Περιβάλλοντος & Ενέργειας δεν απαντά στα εμπεριστατωμένα έγγραφα του ΠΑΣΥΦΩΣ ως οφείλει υπηρεσιακά.
Καταφύγιο η τρίτη εξουσία, η δικαστική, στην οποία αν και προσέφυγαν άμεσα, περίπου 5000 ιδιοκτήτες φωτοβολταϊκών ακόμα περιμένουν, λόγω … αργοπορίας των διαδικασιών, απεργιών, αναβολών και αναρμοδιότητας… Λέξεις στολισμένες με το στερητικό –α σε «εγρήγορση»… λέξεις που έχουν προκαλέσει τόση ταλαιπωρία, ενώ δε θα έπρεπε. Τη Δευτέρα στις 5/10/2020 θα γίνει επιτέλους η πρώτη ουσιαστική εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Στις αρχές της δεκαετίας, τα πράγματα δεν ήταν έτσι, με την παρότρυνση του κράτους και των τραπεζών, και στο πλαίσιο της πολυδιαφημιζόμενης πράσινης ανάπτυξης, χιλιάδες Έλληνες υπέγραψαν με τη ΔΕΗ συμβόλαια στα οποία αναγράφονταν συγκεκριμένη τιμή αποζημίωσης για τις παραγόμενες πράσινες kWh. Εν μέσω κρίσης και μνημονίων και αν και δεν δίνονταν καμιά επιδότηση, μικρομεσαία νοικοκυριά αποφάσισαν να τοποθετήσουν τη νέα φωτοβολταϊκή τεχνολογία στο σπίτι τους βασιζόμενοι στο συμβόλαιο και στη σταθερή τιμή.
Το ζήτημα ξεκινά στο πλαίσιο ενός πολυνόμου, την άνοιξη του 2014 (κυβέρνηση Σαμαρά, υπουργός Γιάννης Μανιάτης και αρμόδιος υφυπουργός Ασημάκης Παπαγεωργίου). Η κακοδιαχείριση και η εξυπηρέτηση συμφερόντων οδήγησαν σε έλλειμμα τον Ειδικό Λογαριασμό για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).
Τότε οι αρμόδιοι του Υπουργείου Περιβάλλοντος «τσουβάλιασαν» τα χιλιάδες νοικοκυριά μαζί με μεγαλοεπενδυτές στις ΑΠΕ και υπέστησαν άδικες περικοπές και χωρίς να τηρείται καμιά Αρχή Αναλογικότητας και λογική στο χειρισμό των επιμέρους περιπτώσεων. Έτσι κάποιοι υπέστησαν μείωση που ανήλθε ακόμα και σε 40% της τιμής του συμβολαίου τους, χωρίς την απαιτούμενη τεκμηρίωση. Η αδικία αυτή διατηρείται μέχρι και σήμερα παρά τις εκκλήσεις του ΠΑΣΥΦΩΣ προς τους αρμόδιους.
Η περίπτωση ήταν άξια μελέτης και δύο ακαδημαϊκά ιδρύματα μελέτησαν το ζήτημα των Φ/Β στέγης ως προς το Ν.4254/2014, πρόκειται για:
1. Το Εργαστήριο Ευφυών Τεχνολογιών, Α.Π.Ε. & Ποιότητας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠΑΔΑ) με τη Μελέτη υπό τον τίτλο: «Οικονομική αποτίμηση και ωφελιμότητα των Φ/Β στέγης – αναγκαιότητα εξορθολογισμού των τιμών αποζημίωσης ανά MWh» του 2020.
2. Το Εργαστήριο Μεταλλευτικής Τεχνολογίας και Περιβαλλοντικής Μεταλλευτικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) με τη Μελέτη υπό τον τίτλο: «Αποτίμηση της κοινωνικής ωφελιμότητας των οικιακών φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων στο πλαίσιο του ελληνικού μηχανισμού στήριξης των ΑΠΕ» του 2016.
Χαρακτηριστικό και των δύο ανωτέρω μελετών είναι το γεγονός ότι, καταλήγουν σε αποτελέσματα ίδιας τάξης μεγέθους όσον αφορά τα εξεταζόμενα δεδομένα καθώς και σε παρόμοια συμπεράσματα. Στην πρώτη Μελέτη αναφέρεται χαρακτηριστικά:
«Οι αποδόσεις των Φ/Β στέγης μετά τη μείωση των συμπεφωνημένων τιμών καθίστανται μη αποδεκτές. Αυτό σημαίνει ότι οι μικροεπενδυτές, δρώντας ορθολογικά, δεν θα προχωρούσαν στην υλοποίηση αυτών των επενδύσεων εάν γνώριζαν εκ των προτέρων τις αλλαγές που επέβαλλε ο Νόμος 4254/2014. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο υπέστησαν ένα είδος εξαπάτησης».
