MICROMEGA: Ιdentity Αrchitecture and Storytelling

— Ποια είναι η ιστορία σας;

Αποφοιτήσαμε από τις σχολές μας μετά το 2008, στην αρχή της κρίσης, και τα πρώτα επαγγελματικά βήματα έγιναν σε αντίστοιχο κλίμα. Αποτελούμε μια γενιά για την οποία η συνθήκη της οικονομικής συγκυρίας της κρίσης δεν ήρθε ως αλλαγή ή ανατροπή αλλά ήταν από την αρχή το manual με το οποίο πορευτήκαμε. Έχοντας δουλέψει σε άλλα γραφεία, απ’ όπου γεμίσαμε εμπειρίες και δημιουργήσαμε επαγγελματικές σχέσεις, αποφασίσαμε το 2016 να ξεκινήσουμε ως Micromega, έχοντας διακριθεί ήδη ως 3rd Runner Up στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό Rethink Athens και με το όραμα να συνδυάσουμε την έρευνα με την αρχιτεκτονική πρακτική και να δημιουργήσουμε τον δικό μας δρόμο.

— Σε τι αποδίδετε τη βράβευσή σας στα ευρωπαϊκά βραβεία 40 under 40;

Ο θεσμός «40 under 40» μάς επέλεξε ως ένα από τα γραφεία που διακρίθηκαν το 2018. Τα έργα με τα οποία υποβάλαμε τη συμμετοχή μας ουσιαστικά ήταν ένα περιεκτικό portfolio αυτού που πρεσβεύουμε ως micromega, της διασύνδεσης μεταξύ των διαφόρων κλιμάκων όπου (επι)δρά η αρχιτεκτονική. Η πρότασή μας για τα νέα γραφεία της ΔΕΗ, που έλαβε το 1ο βραβείο στον αντίστοιχο διαγωνισμό, εξέταζε τον τρόπο με τον οποίον το ίδιο το κτίριο, ως τοπόσημο, σε συνδυασμό με ένα πάρκο υπερτοπικής εμβέλειας, θα δημιουργήσει το νέο πρόσωπο της ΔΕΗ στον εικοστό πρώτο αιώνα, ενώ η πρόταση στον διαγωνισμό της Περιφέρειας Δυτικής Αττικής στην Ελευσίνα εμπνέεται από τον μύθο του τόπου και τον μεταφράζει σε ένα σύγχρονο χωρικό αφήγημα. Παράλληλα, το έργο σχεδιασμού του Frö Creative Learning Space στην Αθήνα δείχνει την καταλυτική σημασία του interior design, όταν αυτό δουλεύει παράλληλα με την εταιρική ταυτότητα και το όραμα του πελάτη. Θεωρούμε αλληλένδετα τα στοιχεία της αρχιτεκτονικής και του interior design με την αφήγηση που ερχόμαστε κάθε φορά να υλοποιήσουμε σχεδιαστικά και τον τρόπο με τον οποίον το έργο παρουσιάζεται προς τα έξω.

Θα ήταν καταπληκτικό αν μπορούσαμε να εντάξουμε τη δυναμική της αθηναϊκής πολυκατοικίας, που πηγάζει από την ποικιλομορφία της, σε έναν συνολικό σχεδιασμό σε επίπεδο οικοδομικού τετραγώνου, όπου οι κάτοικοι θα μπορούσαν να μοιράζονται κοινούς χώρους πρασίνου και στάθμευσης, όπως και δυνατότητες φύλαξης μικρών παιδιών σε επίπεδο γειτονιάς.

— Τι αλλάζει, κατά την άποψή σας, στην αρχιτεκτονική σήμερα;

Με αφορμή τη φετινή βράβευση στα Pritzker, εντοπίζετε κάποια στροφή στο ενδιαφέρον της αρχιτεκτονικής; Βρισκόμαστε στην αρχή μιας πιο ανθρωποκεντρικής και διαδραστικής τοποθέτησης; Αυτή η νέα διαλεκτική, σε ποια σημεία θα πρέπει να εστιαστεί στην περίπτωση της Αθήνας και των κατοίκων της; Η απονομή του Pritzker στους Lacaton&Vassal μάς θύμισε το αίσθημα που νιώθουμε κάθε φορά που βρισκόμαστε στο Palais de Tokyo, στο Παρίσι. Δεν χρειάστηκαν τίποτε άλλο για να δημιουργήσουν αυτόν τον χώρο σύγχρονης τέχνης, μόνο το θάρρος να αποκαλύψουν τον πρωτογενή σκελετό από σκυρόδεμα του κτιρίου που κλήθηκαν να επαναχρησιμοποιήσουν. Δημιούργησαν ένα καμβά για τη σύγχρονη τέχνη, απογυμνώνοντας ένα εσωτερικό που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εξωτερική streamlined όψη του κτιρίου του ’30. Οι Lacaton&Vassal, μέσα από το έργο τους, έχουν αναδείξει την αξία της δημιουργικής επανάχρησης των υφιστάμενων κελυφών με σεβασμό, αλλά με σύγχρονο αποτέλεσμα.