Τις επιδόσεις της Ελλάδας στην πράσινη μετάβαση αλλά και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη ως προς την επίτευξη των στόχων της κλιματικής ουδετερότητας παρουσίασε η υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας συμμετέχοντας στο «WindEurope Annual Event Bilbao 2024».
Η κυρία Αλεξάνδρα Σδούκου έλαβε μέρος στο κορυφαίο ετήσιο γεγονός των ευρωπαϊκών εταιρειών αιολικής ενέργειας, το οποίο φέτος διοργανώθηκε στο Μπιλμπάο της Ισπανίας.
Στη μεγαλύτερη πόλη της χώρας των Βάσκων, εκατοντάδες εταιρείες της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά συστήματα η κυρία Σδούκου μίλησε σε πάνελ συνεδρίων που διοργανώθηκαν, ενώ επισκέφθηκε και την έκθεση των ευρωπαϊκών κολοσσών του κλάδου.
Υπεράκτια αιολικά πάρκα
Η υφυπουργός αναφέρθηκε στο επόμενο μεγάλο «πράσινο» στοίχημα της Ελλάδας που είναι η ανάπτυξη υπαράκτιων (off shore) αιολικών πάρκων.
Σύμφωνα με όσα είπε «η Ελλάδα αναμένει άνω των 7 δις ευρώ σε επενδύσεις την επόμενη 7ετία για την ανάπτυξη των υπεράκτιων αιολικών, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του 1,9GW (Γιγαβάτ) ως το 2030». Μίλησε, όμως, και για τα πολλαπλασιαστικά οφέλη που θα προκύψουν για την οικονομία: «Παράλληλα, σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές (λιμάνια, ναυπηγεία) θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να καταστεί κόμβος για την ανάπτυξη των υπεράκτιων αιολικών σε όλη τη Μεσόγειο και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ελληνικές εταιρείες παραγωγής εξοπλισμού ή και κατασκευών μπορούν να πρωταγωνιστήσουν σε όλη την περιφέρεια στον νέο αυτόν κλάδο», εξήγησε για να προσθέσει: «Ενώ στις πολλές και καλοπληρωμένες νέες δουλειές που προκύπτουν, το εργατικό δυναμικό μας μπορεί να αποτελέσει συγκριτικό μας πλεονέκτημα διεθνώς».
Εξηλεκτρισμός
Η κυρία Σδούκου μίλησε και για τον εξηλεκτρισμό των τομέων τελικής χρήσης: «Η αιολική ενέργεια είναι πολύ σημαντική για την Ευρώπη, με μερίδιο 19% στο μείγμα ηλεκτροπαραγωγής σήμερα και δυνατότητα να φτάσει το 35% ως το 2030. Πολύ σημαντικός παράγοντας όμως είναι και ο εξηλεκτρισμός καθώς το μερίδιο του ηλεκτρισμού στην τελική κατανάλωση πανευρωπαϊκά είναι κάτω από 25%», συνέχισε και είπε: «Η ΕΕ κάνει συντονισμένες προσπάθειες για τον εξηλεκτρισμό κρίσιμων τομέων, όπως οι μεταφορές και τα κτίρια. Στις μεταφορές, είναι σημαντικός ο ευρωπαϊκός στόχος του 2035 για το σύνολο των νέων ταξινομήσεων αυτοκινήτων να είναι οχήματα μηδενικών εκπομπών».
Η ίδια έκανε αναφορά και στα «άλματα» της χώρας στον εξηλεκτρισμό: «Η Ελλάδα έχει κάνει άλματα στον τομέα αυτό. Από μηδενική παρουσία ηλεκτρικών οχημάτων το 2019, το 2023 οι νέες ταξινομήσεις ηλεκτρικών και Plug in υβριδικών ξεπέρασαν το 11%».
Η κυρία Σδούκου μίλησε και για τις αντλίες θερμότητας στην Ευρώπη: «Αντίστοιχα και στα κτίρια, όπου το 50% της ευρωπαϊκής κατανάλωσης ενέργειας κατευθύνεται στη θέρμανση. Η πολιτική της ΕΕ μέσα από την Πρωτοβουλία REPOWER EU είναι σαφής: άμεση εγκατάσταση 10 εκατομμυρίων αντλιών θερμότητας ως το 2027 και 30 εκατομμυρίων ως το 2030», είπε και αναφέρθηκε και στα προγράμματα που προωθεί η χώρα: «Και εδώ η Ελλάδα είναι παρούσα, με προγράμματα εξοικονόμησης που επιδοτούν την εγκατάσταση αντλίας θερμότητας για σπίτια και επιχειρήσεις».
Με ένα μείγμα ηλεκτρισμού με συμμετοχή ΑΠΕ πάνω από το 55% (όπως είναι σήμερα) και προσεγγίζοντας το 80% (όπως ο στόχος για το 2030 προβλέπει), ο εξηλεκτρισμός θα δώσει πολλαπλά οφέλη, αποσύροντας ορυκτά καύσιμα δια παντός από το ενεργειακό μας μείγμα, σημείωσε αναφερόμενη στους εθνικούς στόχους.
Προκλήσεις ενεργειακής μετάβασης
Στα πάνελ όπου συμμετείχε η υφυπουργός μίλησε και για τις προκλήσεις της ενεργειακής μετάβασης: «Η ενεργειακή μετάβαση της Ευρώπης εξαρτάται εν πολλοίς από το πως θα διαχειριστούμε τρεις βασικές προκλήσεις», υπογράμμισε και τις απαρίθμησε:
1. Οι νέες τεχνολογίες
Πρέπει να υποστηριχθούν τεχνολογίες όπως τα πλωτά αιολικά και το υδρογόνο, ώστε να εξελιχθούν αλλά και να μειωθούν τα κόστη τους.
2. Η χρηματοδότηση
Ο προσανατολισμός της ΕΕ στην στήριξη και προώθηση «πράσινων» επενδύσεων, όπως μέσω του Taxonomy ή της ποσόστωσης του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητα, δείχνει το δρόμο. Τα δημόσια κονδύλια πρέπει να στηρίξουν τέτοιες επενδύσεις και να μοχλεύσουν τα απαιτούμενα πολλαπλάσια ιδιωτικά κεφάλαια που θα επιφέρουν την μετάβαση.
3. Οι αλυσίδες αξίας
Η Ευρώπη πρέπει να στραφεί στις δικές της παραγωγικές δυνάμεις και δυνατότητες, ώστε να αποφύγει ενδεχόμενη διαταραχή του εφοδιασμού σε κρίσιμα για τη μετάβαση υλικά και εξοπλισμό.
Ταυτόχρονα, πρέπει να αμυνθεί απέναντι στο διεθνή αθέμιτο ανταγωνισμό αλλά και να αυξήσει την αξία για τις εθνικές, και την ευρωπαϊκή εν συνόλω, οικονομία.
