Αποφασισμένη να αποτρέψει την υπερθέρμανση της αγοράς ΑΠΕ είναι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες του energypress εκτιμά ότι μόνον παρενέργειες μπορεί να προκαλέσει η συνέχιση του ξέφρενου ρυθμού υποβολής αιτημάτων για Βεβαιώσεις Παραγωγού στους τελευταίους Κύκλους – με αποκορύφωμα τις 1864 αιτήσεις, συνολικής ισχύος 45,55 GW, του Κύκλου του Δεκεμβρίου 2020.
Έτσι, το ΥΠΕΝ μελετά το ενδεχόμενο να προσθέσει «φίλτρα» στην υποβολή αιτήσεων, τα οποία να δείχνουν πως οι επενδυτές έχουν την οικονομική δυνατότητα να αναπτύξουν τα πρότζεκτ που «ωριμάζουν» αδειοδοτικά, αλλά και ότι τα έργα αυτά είναι καταρχάς υλοποιήσιμα ως προς την χωροθέτησή τους. Σε αυτό το πλαίσιο, τα μέτρα που εξετάζει το υπουργείο κινούνται σε δύο κατευθύνσεις:
Ως προς το πρώτο σκέλος μελετά το ενδεχόμενο να θεσπίσει την υποχρέωση κατάθεσης εγγυητικής επιστολής (ή άλλης απόδειξης της οικονομικής επιφάνειας του αιτούντος) μαζί με την κατάθεση της αίτησης. Εκτιμάται ότι έτσι θα αποτραπεί το φαινόμενο των μαζικών αιτήσεων για έργα τεράστιας ισχύος από επιχειρηματικούς φορείς που δεν μπορούν σε καμμία περίπτωση να υλοποιήσουν οι ίδιοι τα έργα αυτά.
Στόχος της δεύτερης ασφαλιστικής δικλείδας, που επίσης βρίσκεται υπό εξέταση, είναι να μπει φραγμός σε αιτήσεις που είναι «εντελώς στον αέρα» αναφορικά με την έκταση γης στην οποία υποτίθεται ότι πρόκειται να εγκατασταθούν. Επομένως, το ΥΠΕΝ θα επιδιώξει να υπάρξει κάποιο μέτρο (όπως π.χ. προσύμφωνο παραχώρησης) το οποίο να δώσει τέλος στα αιτήματα τα οποία δεσμεύουν για έργα ΑΠΕ εκτάσεις οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν έχουν την παραμικρή ιδέα.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν δεν υιοθετηθεί η απαίτηση για προσύμφωνο παραχώρησης ή κάτι παρόμοιο, το σίγουρο είναι ότι θα απλοποιηθεί η διαδικασία μέσω της οποία ο ιδιοκτήτης γης θα «κόβει» την πορεία κάποιου επενδυτή που έχει κάνει αίτηση για ΑΠΕ στη δική του ιδιοκτησία χωρίς ο ίδιος να έχει συναινέσει.
Σήμερα ο ιδιοκτήτης για να «πάρει πίσω» τη γη του, θα πρέπει να υποβάλλει ο ίδιος αίτηση για ΑΠΕ στο συγκεκριμένο μέρος. Εκείνο που μελετάται (έχει υπάρξει και σχετική εισήγηση από τη ΡΑΕ) είναι να αρκεί η δήλωση του ιδιοκτήτη ότι δεν συναινεί στη χρήση της γης του από τον αιτούντα επενδυτή.
Υπό εξέταση και για τις υπό αξιολόγηση
Πάντως, αν και θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως το υπουργείο θα προχωρήσει στην προσθήκη κάποιων τέτοιων «φίλτρων» στην πρώτη φάση της αδειοδοτικής διαδικασίας, προς το παρόν δεν είναι ξεκάθαρο ποια ακριβώς μορφή θα έχουν αυτά, καθώς και το κατά πόσο θα βρεθεί φόρμουλα ώστε να μπουν περιορισμοί που να εξυπηρετούν και τις δύο παραπάνω κατευθύνσεις.
Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί πως πρόθεση του ΥΠΕΝ είναι να εφαρμοστούν και αναδρομικά, δηλαδή από τον Κύκλο του Δεκεμβρίου του 2020, τα «φίλτρα» που τελικά θα οριστικοποιηθούν. Το αν πράγματι θα εφαρμοστούν και για τις υπό αξιολόγηση αιτήσεις είναι κάτι που θα καθοριστεί κυρίως από το αν κάτι τέτοιο είναι πρακτικά εφικτό.
Αν πρακτικά είναι εφικτό, τότε θα εφαρμοσθούν για όλα τα αιτήματα που δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί από τη ΡΑΕ, δηλαδή για εκείνα του Δεκεμβρίου 2020 και του κύκλου του Φεβρουαρίου 2021, ο οποίος ολοκληρώθηκε χθες.
Μπούμερανγκ για τις ΑΠΕ
Σύμφωνα με το υπουργείο, είναι προς όφελος των ΑΠΕ να μπει τέλος στα αιτήματα για εξαρχής μη υλοποιήσιμα έργα ή στα πρότζεκτ που οι επενδυτές δεν έχουν την πρόθεση να προχωρήσουν πέρα από τη λήψη της Βεβαίωσης. Κι αυτό γιατί η «βροχή» αιτήσεων κινδυνεύει να αποτελέσει μπούμερανγκ για τις ανανεώσιμες πηγές, όταν η κοινή γνώμη βλέπει τον χάρτη να κατακλύζεται από υποψήφιους σταθμούς, χωρίς βέβαια να γνωρίζει ότι από αυτούς θα υλοποιηθεί τελικά ένα μονοψήφιο ποσοστό.
Την ίδια άποψη συμμερίζονται και οι φορείς των επενδυτών του κλάδου, φωτοβολταϊκών και αιολικών, οι οποίοι υποστηρίζουν πως η έλλειψη ασφαλιστικών δικλείδων περισσότερα προβλήματα δημιουργεί, παρά λύνει. Άλλωστε οι φορείς αυτοί είχαν αντίστοιχη θέση και πριν τη νομοθέτηση της τελευταίας απλοποίησης που εισήγαγε το ΥΠΕΝ. Επίσης, ανάλογη θέση έχει εκφράσει και η ΡΑΕ, συνηγορώντας σε διορθωτικές κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση.
