Στο τραπέζι έβαλε με κάθε επισημότητα τις συγχωνεύσεις τεχνικών εταιρειών από το βήμα του 2ου Συνεδρίου Υποδομών-Μεταφορών ο Πρόεδρος της ΑΚΤΩΡ, Δημήτρης Κούτρας. Η επονομαζόμενη “Εθνική Ελλάδος” από τον ίδιο αυτή την εποχή είναι σε ιδιαίτερο κίνδυνο μιας και ο κλάδος βάλεται.
Λίγο νωρίτερα μιλώντας στο ίδιο βήμα η Ευγενία Φωτονιάτα, Ειδ. Γραμματέας των Ε.Π. του ΕΣΠΑ είχε δώσει μάλλον απογοητευτικά νούμερα αναφορικά με τις υποδομές με Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και μάλιστα χαρακτήρισε αρκετές φορές το 2019 ως μία χρονιά με μικρή χρηματοδότηση έργων καθώς το πρόγραμμα φαίνεται να είναι οπισθοβαρές.
Η συγκυρία με την ολοκλήρωση των έργων το 2017 και φέτος, η σχετική αργή εκκίνηση πολλών έργων αλλά και η πραγματικότητα που θέλει την Ελλάδα να κινείται από εδώ και μπρος κυρίως σε συμπληρωματικές υποδομές, παρά κύριες, είναι ένα σημάδι που κάνει τον τεχνικό κόσμο να ανησυχεί.
Με δεδομένο ότι ακόμα δεν βλέπουμε την ιδιωτική κατασκευή να ζεσταίνεται και να μπορεί να τραβήξει απασχόληση και κεφάλαια, ο κλοιός της βιωσιμότητας πολλών εταιρειών φαίνεται να είναι όλο και πιο στενός.
Με όλα αυτά τα δεδομένα οι συγχωνεύσεις εταιρειών ξεκινώντας από εκείνες που έχουν πτυχίο 7ης αλλά και στις πιο κάτω κατηγορίες προκειμένου να σχηματιστούν δυνατότερες, ικανότερες και τελικά πιο υγιείς τεχνικές εταιρείες αυτή τη στιγμή φαντάζει μονόδρομος.
Φυσικά, μία τέτοια διαδικασία σε μία Μεσογειακή χώρα όπως η Ελλάδα παραμένει δύσκολη μιας και πρέπει να ξεπεραστούν οικογειοκρατικές αντιλήψεις και η φιλοσοφία του “δικού μου μαγαζιού”. Είναι πάντως σαφές ότι με την παρούσα παραγωγή δημόσιων έργων και την παγωμένη ιδιωτική κατασκευή οι προσφερόμενες λύσεις θα είναι ή -πολλά- λουκέτα ή συγχωνεύσεις που θα εξυγιάνουν εν πολλοίς το τοπίο και θα δημιουργήσουν τον απαραίτητο χώρο επιβίωσης των εταιρειών.
Άλλωστε το γεγονός ότι σήμερα έχουμε κάποιους πολύ δυνατούς ομίλους όπως η ΑΚΤΩΡ, η ΤΕΡΝΑ και η J&P που χτυπάνε πολλά έργα στο εξωτερικό και ο τζίρος του είναι σχεδόν 50-50 εντός και εκτός οφείλεται στις συγχωνεύσεις που έγιναν στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Η κουβέντα λοιπόν ξεκινά, η αντίδραση της αγορά στην κατάθεση της πρότασης Κούτρα για μία “Εθνική Ελλάδος” και ο μονόδρομος των συγχωνεύσεων θα προσφέρει πολύ ενδιαφέρουσες εξελίξεις στον τεχνικό κλάδο της χώρας, έναν από τους παραδοσιακούς πυλώνες της Ελληνικής οικονομίας.
