Πάνε πάνω από 6 μήνες από την περίοδο που μέσα από τις στήλες τις “Ε” αναδείχθηκε το ζήτημα της Αδριατικής Οδού και η ανάγκη να ασκηθούν πιέσεις, ώστε αυτός ο μεγάλος από διάφορες πλευρές οδικός άξονας να μπει σε στέρεες βάσεις.
Μιλάμε για τον αυτοκινητόδρομο που θα ξεκινάει από την Ιταλία (Τεργέστη) και μέσω Σλοβενίας, Κροατίας, Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, Μαυροβουνίου και Αλβανίας θα καταλήγει στην Ελλάδα. Ένα μεγάλο μέρος των οδικών αυτών έργων έχει ήδη ολοκληρωθεί και απομένουν τμήματα σε Βοσνία, Αλβανία, αλλά και στην Ελλάδα.
Στην ελληνική επικράτεια απομένουν ουσιαστικά τα τμήματα Κακκαβιά – Ιωάννινα, Πάτρα – Πύργος και Πύργος – Καλό Νερό – Τσακώνα. Το πρώτο βρέθηκε τελικά εκτός Ταμείου Ανάκαμψης και η τύχη του είναι στον αέρα. Το δεύτερο φαίνεται να μπαίνει σε καλή πορεία και σύμφωνα με τις εξαγγελίες το αργότερο έως τις αρχές του 2024 πρόκειται να παραδοθεί στην κυκλοφορία. Και το τρίτο, που αφορά στενά και τη Μεσσηνία, είναι εκ των πραγμάτων συνδεδεμένο με το Πάτρα – Πύργος, χωρίς όμως να υπάρχει κάποιος που να βγαίνει μπροστά και να μιλάει ξεκάθαρα για το τι μέλλει γενέσθαι και τι θα πρέπει να περιμένουμε.
Αυτό που προξενεί εντύπωση όμως είναι ότι κατά το πρόσφατο άκρως επιτυχημένο συνέδριο “Regional Growth Conference”, που διοργάνωσε η εφημερίδα “Πελοπόννησος”, δεν ακούστηκε λέξη για την Αδριατική Οδό, ειδικά στη συνεδρία για τις υποδομές, όπου συμμετείχε και ο υπουργός Κώστας Καραμανλής.
Στα τέλη του 2020 μέσα από τις στήλες της “Ε” ευρωβουλευτές, βουλευτές, περιφερειάρχες, η ΚΕΔΕ, αλλά και εκπρόσωποι του τουρισμού της Ηπείρου είχαν κάνει σαφές ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα όραμα, αλλά για ένα σύνολο οδικών έργων, που θα αλλάξουν τον χάρτη της επόμενης ημέρας.
Το ζήτημα -στο προσκήνιο τουλάχιστον- βάλτωσε ξανά παρά τις καλές προθέσεις για ανάληψη πρωτοβουλιών από διάφορες πλευρές. Με ενδιαφέρον περιμένουμε αν και ποιος μπορεί να βγει μπροστά για αυτό το έργο, αναμένοντας παράλληλα να δούμε στην πράξη εάν όλο αυτό υπάρχει στα ορατά πλάνα της ελληνικής κυβέρνησης.
