Έχοντας διαδοχικά δικαιωθεί, τόσο από την ελληνική Δικαιοσύνη, όσο και από την ευρωπαϊκή υπηρεσία για την καταπολέμηση της απάτης/OLAF, ο Καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Ξάνθης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Βασίλης Τσαουσίδης, ζητεί πλέον το αυτονόητο, να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενώπιον της Συγκλήτου.
Ο κ. Τσαουσίδης, που επί ημερών των τέως πρυτανικών αρχών και του τότε Πρύτανη Αθανάσιου Καραμπίνη είχε συκοφαντηθεί για κακοδιαχείριση ερευνητικών έργων, κάτι που διαψεύστηκε με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο από την πρόσφατη ετυμηγορία της OLAF, βάλλει πλέον ευθέως εναντίον του νυν Πρύτανη, Αλέξανδρου Πολυχρονίδη, κατηγορώντας τον ότι “όχι μόνο δεν μου δίνει τη δυνατότητα να υπερασπιστώ στη Σύγκλητο την τιμή και την υπόληψή μου, αλλά προσλαμβάνει ακόμη δικηγόρους σε βάρος μου με παράτυπες συνεδριάσεις του Πρυτανικού Συμβουλίου”.
Με επιστολή του προς τη Σύγκλητο και τα μέλη ΔΕΠ του ιδρύματος, η οποία κοινοποιείται ακόμη στην Υπουργό Παιδείας, ο Καθηγητής Βασίλης Τσαουσίδης εξηγεί ότι ενώ έχουν καταπέσει όλες οι εις βάρος του κατηγορίες, το πανεπιστήμιο “συνεχίζει και πληρώνει διαρκώς δικηγόρους εναντίον μου ενώ ταυτόχρονα υπερασπίζεται με δημόσιο χρήμα αυτούς που κατηγορούνται από τον εισαγγελέα ότι με δόλο κατασκεύασαν τις κατηγορίες εναντίον μου και ζημίωσαν το ΔΠΘ και το ελληνικό δημόσιο”.
Την επιστολή μάλιστα τη συνοδεύει με την εξής εμφατική και αποφασιστική δήλωση-“μανιφέστο”: “Αισθάνομαι περήφανος γιατί δεν κάμφθηκε το δημοκρατικό μου ήθος από την προσπάθεια ακαδημαϊκής και οικονομικής μου εξόντωσης. Θα ήθελα όμως να αξιοποιήσω την ταλαιπωρία μου ώστε να βελτιωθεί το πανεπιστήμιό μου – να πιάσει τόπο η προσπάθεια. Η μόνη ελπίδα να κλείσει η μαύρη σελίδα του ΔΠΘ, να ανανήψει διοικητικά και να εκμεταλλευτεί τις τεράστιες ακαδημαϊκές του δυνατότητες, είναι να δημοσιοποιηθούν αυτά που συμβαίνουν στα κρυφά και το πανεπιστήμιο να αλλάξει ρότα”.
Αναλυτικά η επιστολή του κ. Τσαουσίδη:
“Αποτελεί πλήγμα για την αξιοπρέπεια όλων μας, το γεγονός, ότι ο Πρύτανης κ. Πολυχρονίδης αρνείται να επιτρέψει σε μέλος ΔΕΠ – και μάλιστα συνυποψήφιό του στις πρυτανικές εκλογές και πρώην μέλος του Συμβουλίου Ιδρύματος – να υπερασπιστεί στη Σύγκλητο την τιμή και την υπόληψή του η οποία σπιλώθηκε δεκάδες φορές σε αυτό το όργανο. Όταν αυτό το όργανο επέτρεψε την αποστολή δεκάδων συκοφαντικών επιστολών σε βάρος μου σε φορείς όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος, οι χρηματοδότες της έρευνας στην Ευρώπη και οι συνεργάτες μου στα Ευρωπαϊκά Έργα από τα κορυφαία Πανεπιστήμια της Ευρώπης. Όταν μάλιστα ο ίδιος ο Πρύτανης και η πλειονότητα του πρυτανικού του επιτελείου, εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στις αποφάσεις σε βάρος μου. Και όχι μόνο δεν μου δίνει τη δυνατότητα να υπερασπιστώ στη Σύγκλητο την τιμή και την υπόληψή μου, αλλά προσλαμβάνει ακόμη δικηγόρους σε βάρος μου με παράτυπες συνεδριάσεις του Πρυτανικού Συμβουλίου. Η αδυναμία να υποστηρίξει τις αποφάσεις του, ή έστω να τις δικαιολογήσει, φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός ότι δεν είναι σε θέση όχι να κάνει δημόσιο διάλογο μαζί μου, αλλά ούτε καν να ψελλίσει δημόσια μια δικαιολογία.
Αυτά συμβαίνουν ενώ έχω διωχθεί σε βαθμό που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο στην ακαδημαϊκή ιστορία της χώρας μας. Έχω τεθεί δύο φορές αδίκως σε αποχή καθηκόντων χωρίς καν να κληθώ σε απολογία, αποκλείστηκα παρανόμως από την ερευνητική μου ομάδα και δραστηριότητα για επτά μήνες, έχω παραπεμφθεί αδίκως τρεις φορές στο Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο των μελών ΔΕΠ με το ερώτημα της απόλυσης – με αιτιάσεις οι οποίες απορρίφθηκαν ως αβάσιμες πριν καν τεθούν στο ακροατήριο – κρατήθηκαν μισθοί μου ύψους 17.207 ευρώ επί τρία χρόνια, παραπέμφθηκα στο ελεγκτικό συνέδριο, την OLAF, τον εισαγγελέα Ξάνθης, την εισαγγελέα διαφθοράς και το ΣΔΟΕ, αλλά και σε όλους τους χρηματοδοτικούς φορείς της Ευρώπης, από τις προηγούμενες πρυτανικές αρχές, και αποδείχτηκε περίτρανα ότι το πανεπιστήμιο έπρεπε να τιμήσει την έρευνά μου και εμένα προσωπικά και όχι να με διώξει με αυτόν τον πρωτοφανή τρόπο. Και βέβαια, για όλες αυτές τις υποθέσεις, επί τέσσερα χρόνια, ενώ αποδείχτηκε ότι το πανεπιστήμιο είχε ωφεληθεί ιδιαίτερα, όχι μόνο σε φήμη αλλά και με 3,5 εκατομμύρια ευρώ από την ερευνητική μου δραστηριότητα, συνεχίζει και πληρώνει διαρκώς δικηγόρους εναντίον μου, ενώ ταυτόχρονα υπερασπίζεται με δημόσιο χρήμα αυτούς που κατηγορούνται από τον εισαγγελέα ότι με δόλο κατασκεύασαν τις κατηγορίες εναντίον μου και ζημίωσαν το ΔΠΘ και το ελληνικό δημόσιο!
Η μεθοδευμένη και κατασκευασμένη δίωξή μου απασχόλησε περισσότερες από τριάντα συνεδριάσεις της Συγκλήτου εν τη απουσία μου. Απασχόλησε τοπικές και εθνικές εφημερίδες και τηλεοράσεις και σύντομα θα παρουσιαστεί στα διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Και ακόμα και σήμερα, που έχει απαντήσει επίσημα η υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης OLAF ότι τα ερευνητικά έργα μου εκτελέστηκαν άψογα και σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και την ίδια τη ΝΑΣΑ, και διαφήμισαν το πανεπιστήμιό μας, και επομένως κατα-συκοφαντήθηκα αδίκως, ο Πρύτανης του ΔΠΘ με τις ενέργειές του και την άρνησή του να υπερασπιστεί την αλήθεια, υπερασπίζεται τους συκοφάντες.
Υ.Γ. Πέρα από όλους τους άλλους λόγους, αν ήμουν εγώ στη θέση του κ. Πολυχρονίδη, και είχα ως συνυποψήφιο στις πρυτανικές εκλογές έναν συνάδελφο ο οποίος είχε συστηματικά κατα-συκοφαντηθεί από την ομάδα που με στήριξε δημόσια, με συκοφαντικές επιστολές και δημοσιεύματα ακόμα και την ίδια την ημέρα των εκλογών, ώστε να εκλεγώ οριακά στη θέση του Πρύτανη, είχα δε και ο ίδιος μου συνεισφορά στην απόφαση διακοπής της ερευνητικής του δραστηριότητας, θα είχα ήδη παραιτηθεί για λόγους ευθιξίας”.
