Το παράδειγμα της ζωής στην Κοπεγχάγη βρέθηκε στο επίκεντρο της παρουσίασης με τίτλο ‘’Built for Copenhagen Life’’ στην οποία η Camila van Deurs, επικεφαλής αρχιτέκτονας της πόλης της Κοπεγχάγης, στο περιθώριο της οποίας συζήτησε με την Mαργαρίτα Μπουλάκη, Associate, Squire and Partners, εν όψει και της ανάδειξής της πόλης σε δυο χρόνια ως παγκόσμια πρωτεύουσας αρχιτεκτονικής από την Unesco.
Σύμφωνα με την κα. Μπουλάκη, η Κοπεγχάγη είναι πάντα πολύ υψηλά στους δείκτες βιωσιμότητας στην Ευρώπη. Για αυτό το στοιχείο, κατά την κα. van Deurs, το «κλειδί» είναι η χρήση της συγκεκριμένης πόλης από τους αρμόδιους φορείς ως ένα ‘’ζωντανό εργαστήριο’’ και η αξιοποίηση του δημόσιου χώρου της σε αναζήτηση νέων λύσεων δόμησης.
Η ίδια τόνισε ότι η Κοπεγχάγη μια πόλη με χαμηλή πυκνότητα κατοίκησης, στην οποία πολλές οικογένειες επιλέγουν να μείνουν εντός των ορίων της και όχι στα προάστια, λόγω των καλύτερων συνθηκών που επικρατούν και του περισσότερου πράσινου.
Στην εν λόγω πόλη υπάρχουν 4 γραμμές μετρό και σύστημα S train, πάνω από 400.000 χλμ ποδηλατοδρόμων, αριθμός που συνεχώς αυξάνεται. Μάλιστα, ενδεικτικό του γεγονότος του πόσο αναδεικνύεται η χρήση του ποδηλάτου στην πόλη είναι και το γεγονός ότι υπάρχουν προορισμοί στους οποίους φτάνουν μόνο τα ποδήλατα και όχι τα αυτοκίνητα.
«Η πόλη είναι ζωντανή και ταυτόχρονα σύγχρονη και φιλική, Στην παρούσα φάση, αναπτύσσεται νέο οικιστικό σχέδιο, βασισμένο στη βιωσιμότητα, ενώ η αρχιτεκτονική της πολιτική στηρίζεται κυρίως σε τρεις πυλώνες: Στα σύγχρονα κτίρια που αποκαλύπτουν παράλληλα την ιστορία της, την ευκολία ζωής μέσα στην πόλη και τη δόμηση της με φιλικά προς το περιβάλλον υλικά» επισήμανε η κα. van Deurs.
Σύμφωνα επίσης με την ίδια, το 50% σπιτιών που χτίζονται, πλέον, στην πόλη είναι κάτω των 95 τμ., υπάρχει η δόμηση προσωρινών οικιών, κυρίως για φοιτητές, ενώ βασικός στόχος είναι η περαιτέρω ανάπτυξη με βάση την «πράσινη» στρατηγική, κάτι το οποίο φανερώνεται μέσα από την δημιουργία πολλών νέων πάρκων, νέων ποδηλατοδρόμων, αλλά και την προσπάθεια για πλήρη αποδέσμευση από τον άνθρακα μέχρι το 2025.
Η έρευνα που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της συζήτησης (και ΕΔΩ)
