Χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων διαπιστώνουν καθημερινά ότι οι ιδιοκτησίες τους είναι «μπλοκαρισμένες» είτε από κάποια δημόσια υπηρεσία είτε ακόμα και τους γείτονες τους (!) με αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να μεταβιβαστούν.
Το πρόβλημα αυτό, που διαπιστώνεται σε περίπτωση αγοροπωλησίας, κληρονομιάς ή γονικής παροχής – δωρεάς, πρόεκυψε από την πλήρη εφαρμογή της «Ταυτότητας Κτιρίου».
Η έκδοση της από τους πολιτικούς μηχανικούς προϋποθέτει:
λεπτομερή εμβαδομέτρηση και αποτύπωση όλων των μεταβιβαζόμενων ακινήτων και ιδιαιτέρως των οριζοντίων ιδιοκτησιών (τα διαμερίσματα που βρίσκονται στον ίδιο όροφο)
σύγκρισή τους με τα εγκεκριμένα πολεοδομικά σχέδια,
σύγκριση με τις κατόψεις που επισυνάπτονται στις σχετικές συμβολαιογραφικές πράξεις,
έλεγχο με τυχόν τις τακτοποιήσεις αυθαιρέτων, με τις κτηματολογικές εγγραφές αλλά και τις βεβαιώσεις ΕΝΦΙΑ, ΤΑΠ κ.λπ.,
Γιατί γίνεται αυτό;
Για να διαπιστωθεί ότι υπάρχει συμφωνία ως προς τη διαμερισμάτωση και το εμβαδόν της επιφάνειας των ακινήτων με όλα αυτά τα έγγραφα.
Τι συμβαίνει στην πράξη;
Χιλιάδες ακίνητα περιουσιακά στοιχεία σε όλη τη χώρα βρίσκονται μπλοκαρισμένα στις παραπάνω διαδικασίες και έχουν φέρει σε πλήρη απόγνωση τους εγκλωβισμένους ιδιοκτήτες τους καθώς έχουν μετατρέψει σε πραγματικό «Γολγοθά» τη σύνταξη οποιουδήποτε συμβολαίου μεταβίβασης ή γονικής παροχής ακινήτου.
Ας πούμε, για παράδειγμα, ότι κάποιος αγόρασε με συμβόλαιο το 1990 ένα διαμέρισμα σε πενταώροφη πολυκατοικία η οποία έχει δύο διαμερίσματα ανά όροφο, εμβαδού 100 τ.μ. και σήμερα θέλει να το πουλήσει (ή να το κάνει γονική παροχή στα παιδιά του).
Μαθαίνει για πρώτη φορά από τον μηχανικό που κάλεσε για να το μετρήσει προκειμένου να φτιάξει την «ταυτότητα διηρημένης ιδιοκτησίας», ότι το διαμέρισμά του δεν είναι 100 αλλά 102 τ.μ., δηλαδή δύο τετραγωνικά μέτρα μεγαλύτερο εις βάρος του διπλανού διαμερίσματος. Από αυτόν μαθαίνει και ο εμβρόντητος γείτονάς του πως το διαμέρισμά του είναι εκ κατασκευής δύο τετραγωνικά μικρότερο από τα σχέδια και το συμβόλαιό του.
Πως λύνεται το πρόβλημα; Με διόρθωση των προηγουμένων συμβολαίων, ή την υπογραφή πράξεων τροποποίησης των οριζοντίων ιδιοκτησιών από όλους τους συνιδιοκτήτες των πολυκατοικιών, ακόμη και αν πρόκειται για ελάχιστες μικροδιαφορές.
Αυτό γίνεται μέσα από τη νομοθετική ρύθμιση «μονομερούς» τροποποίησης αν και στην πράξη δεν είναι κάτι τόσο εύκολο. Είναι δε ακόμα πιο δύσκολο στα οροφοδιαμερίσματα όπου δεν υπάρχει η δυνατότητα «μονομερούς» τροποποίησης, αφού δεν υπάρχει γείτονας για να τη συνυπογράψει.
Πώς μπορεί να λυθεί το πρόβλημα
Λύση στο πρόβλημα αυτό επιχειρεί να δώσει η η ΠΟΜΙΔΑ που θα προτείνει, στην επόμενη κυβέρνηση, να συστήσει ειδική Επιτροπή με συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων πλευρών, ώστε να μελετηθούν και να τεθούν σε ισχύ νομοθετικές ρυθμίσεις σύμφωνα με τις οποίες με ευθύνη των ιδιοκτητών και σύμφωνα με την υπεύθυνη βεβαίωση των μηχανικών τους, τουλάχιστον:
• Κάθε ιδιοκτήτης ανεξάρτητου ακινήτου θα μπορεί να διορθώσει συμβολαιογραφικά μονομερώς στο ορθό την ακριβή πραγματική επιφάνεια και μορφή του ακινήτου του, διορθώνοντας το συμβόλαιο με το οποίο το απέκτησε, και
• Κάθε συνιδιοκτήτης οριζοντίου ιδιοκτησίας σε πολυκατοικία θα μπορεί συμβολαιογραφικά να διορθώσει μονομερώς στο ορθό την ακριβή πραγματική επιφάνεια και διαμερισμάτωση της ιδιοκτησίας του, από οποιοδήποτε λόγο και αν έχει προκύψει η διαφοροποίηση, με μονομερή τροποποίηση και της πράξης σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας της πολυκατοικίας, χωρίς, εννοείται, να θίγονται στο παραμικρό τα χιλιοστά επί του οικοπέδου και οι λοιπές αναλογίες, δικαιώματα και υποχρεώσεις των άλλων συνιδιοκτητών.
