Χαρακτηριστικό δείγμα μοντέρνας αρχιτεκτονικής του Μεσοπολέμου, αντιπροσωπευτικό κτήριο γραφείων αυτής της εποχής στην κατηγορία των εμβληματικών οικοδομημάτων της Αθήνας, που δημιουργούνταν για να τονώσουν το αίσθημα προόδου και ασφάλειας ήταν και αυτό το Μέγαρο του Ταμείου Συντάξεως Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων, που κηρύχθηκε ως νεώτερο μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού.
Από ιστορικής άποψης είναι συνδεδεμένο με την πορεία του συγκεκριμένου κλάδου και ασφαλώς με την νεότερη ιστορία του πολεοδομικού κέντρου της πρωτεύουσας. Στο υπόγειό του το υπάρχον ακόμη, καταφύγιο πολέμου χρησιμοποιήθηκε όντως κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενώ η γειτνίασή του με παραπλήσια κτήρια το τοποθετεί στην σημαντική ενότητα των τοπόσημων της Αθήνας.
Επί των οδών Κολοκοτρώνη 4, Άνθιμου Γαζή 1 και Καρύτση 2 (με κύρια είσοδο επί της Κολοκοτρώνη) το κτήριο, που αποπερατώθηκε το 1939, λίγο πριν την έναρξη του πολέμου δηλαδή, σε σχέδια του αρχιτέκτονα και πολιτικού μηχανικού Νίκου Αλεξ. Σακελλαρόπουλου, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος και σύμβουλος του ΤΣΜΕΔΕ διαθέτει επομένως, όλες τις προδιαγραφές για την κήρυξή του, όπως και έγινε πριν από λίγες μέρες από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων σε κοινή συνεδρίασή του με το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.
Ενστάσεις χρήσης
Παρ’ όλα αυτά, όχι στο σύνολό του αλλά μόνον ως προς το κέλυφος, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τροποποιήσεις του εσωτερικού του. Να σημειωθεί άλλωστε, ότι ο ΕΦΚΑ στον οποίο ανήκει σήμερα το μέγαρο ενέκρινε από τον περασμένο Αύγουστο και κατόπιν διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού την εκμίσθωσή του -για 30 χρόνια αρχικά- σε ξενοδοχειακή εταιρεία με την επωνυμία TOR HOTEL GROUP, συμφερόντων οικογένειας Τορνιβούκα, που όπως αναφέρεται καλείται να υλοποιήσει ως ανάδοχος εργασίες ανακαίνισης με ίδιες δαπάνες, ύψους τουλάχιστον 4,5 εκατ. ευρώ (χωρίς να συμψηφίζονται στο μηνιαίο μίσθωμα των 75.000 ευρώ).
Μια εξέλιξη πάντως, που είχε φέρει σε αντίθεση συλλόγους Μηχανικών και οργανώσεις Συνταξιούχων Μηχανικών, που είχαν ζητήσει από τον ΕΦΚΑ την διατήρηση της χρήσης του κτηρίου για τις ανάγκες και δραστηριότητες του κλάδου. Ενστάσεις ωστόσο, που δεν είχαν αποτέλεσμα.
Τα Μέγαρα του Μεσοπολέμου
Ένα από τα σημαντικά Μέγαρα χρηματοπιστωτικών οργανισμών και οργανισμών ασφάλισης που δημιουργήθηκαν κατά τον Μεσοπόλεμο το Μέγαρο ΤΣΜΕΔΕ συνολικής επιφάνειας 4.214 τ.μ. ανεγέρθηκε λίγα μόλις χρόνια μετά την ίδρυση του Ταμείου, το 1934 ως στέγη του κύριου ασφαλιστικού φορέα για τους έλληνες μηχανικούς και εργολήπτες δημοσίων έργων.
Στη «γειτονιά» του βρίσκονται επίσης, άλλα σημαντικά κτήρια δημόσιου και μη χαρακτήρα, όπως το κτήριο της Εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ» (Άνθιμου Γαζή 7), η Παλαιά Βουλή και η Μπενάκειος Βιβλιοθήκη (συμβολή οδών Κολοκοτρώνη και Άνθιμου Γαζή), όλα χαρακτηρισμένα ως μνημεία. Ενώ και στο ευρύτερο περιβάλλον του σημειώνονται το εκλεκτικιστικό τριώροφο οικοδόμημα στη συμβολή των οδών Κολοκοτρώνη 7 και Βουλής 2 καθώς και το κτήριο του Μεγάρου ΟΤΕ επί της Σταδίου 15, επίσης χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα.
Ιδιαίτερα αξιόλογα χαρακτηριστικά
Το συγκεκριμένο αναπτύσσεται σε εννέα στάθμες (υπόγειο στο οποίο βρίσκεται και το καταφύγιο, ισόγειο, ημιώροφος, πέντε όροφοι και δώμα) με την κεντρική είσοδό του προβεβλημένη με μαρμάρινη επένδυση και μεταλλικά θυρόφυλλα με περίτεχνα στοιχεία ενώ και η δευτερεύουσα είσοδος ακολουθεί τα πρότυπα της κύριας.
Ορθομαρμάρωση υπάρχει και στο κεντρικό κλιμακοστάσιο τονίζοντας το περίγραμμά του, όπως επίσης, μαρμάρινες επενδύσεις στους χώρους υποδοχής κοινού (είσοδος, αίθουσες αναμονής κλπ).
Αλλά και στις όψεις των καταστημάτων του ισογείου υπήρχε ορθομαρμάρωση, η οποία αφαιρέθηκε. Μορφολογικές λεπτομέρειες εξάλλου, διακρίνονται και στο εσωτερικό του (επίκρανα σε υποστυλώματα στους διαδρόμους, λιτές γύψινες διακοσμήσεις σε οροφές, κ.λπ.) ενώ τα δάπεδα είναι είτε μαρμάρινα είτε με μωσαϊκό.
Σε γενικές γραμμές έτσι, το κτήριο θεωρείται, ότι ανταποκρίνεται αρχιτεκτονικά στα πρότυπα του Μεσοπολέμου διαθέτοντας ιδιαίτερα αξιόλογα χαρακτηριστικά στο κέλυφός του χωρίς να έχει υποστεί μεταγενέστερες επεμβάσεις. Η κήρυξή του υποδηλώνει την αξία του ως σημαντικό δείγμα μοντέρνας αρχιτεκτονικής μεγάλης κλίμακας και ως εκ τούτου ένα σοβαρό τεκμήριο για την μελέτη της εξέλιξης της πόλης των Αθηνών.
