Νέες οδηγίες για τη διαχείριση της δασικής βλάστησης, και κυρίως των υπολειμμάτων από τις εργασίες καθαρισμού και υλοτομίας κατά μήκος των εναέριων γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, δίνει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η εγκύκλιος της Γενικής Γραμματείας Δασών έρχεται να βάλει σε τάξη ένα ζήτημα που συνδέεται άμεσα με την προστασία των δασών.
Με βάση το ισχύον πλαίσιο, ο Διαχειριστής του συστήματος (μέσω του εκάστοτε αναδόχου) έχει την υποχρέωση να απομακρύνει τη δασική βλάστηση και τα υπολείμματα από καθαρισμούς, κλαδεύσεις και υλοτομίες, μέσα στις ζώνες δουλείας των γραμμών μεταφοράς που διέρχονται από δάση και δασικές εκτάσεις. Για τις εργασίες απαιτείται και η σχετική άδεια από την αρμόδια δασική υπηρεσία, η οποία θέτει τους ειδικότερους όρους.
Η νέα εγκύκλιος επικεντρώνεται στο τι γίνεται το υλικό που απομένει μετά τις υλοτομικές εργασίες. Όπως επισημαίνει το ΥΠΕΝ, σε αρκετές περιπτώσεις οι ποσότητες είναι σημαντικές και η διαχείρισή τους δεν είναι εύκολη. Η συσσώρευσή τους, όμως, μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετη εύφλεκτη ύλη μέσα στο δάσος, αυξάνοντας τον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς.
Η κατεύθυνση που δίνεται είναι, υπό τις υποδείξεις της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας, να αποφεύγεται η συγκέντρωση των υπολειμμάτων και να γίνεται διασπορά τους στο δασικό έδαφος, μέσω τεμαχισμού ή θρυμματισμού. Με αυτόν τον τρόπο, το υλικό μπορεί σταδιακά να ενσωματώνεται στον δασικό τάπητα και να ενισχύει την οργανική ουσία του εδάφους, αντί να παραμένει συγκεντρωμένο ως εύφλεκτη ύλη.
Υπάρχουν, πάντως, εξαιρέσεις. Η διασπορά δεν εφαρμόζεται σε περιοχές όπου πραγματοποιούνται εργασίες αναδάσωσης, καθώς και σε εκτάσεις που έχουν πληγεί από πυρκαγιές και εμφανίζουν ενδείξεις φυσικής αναγέννησης. Η επιλογή του τρόπου διαχείρισης παραμένει, επομένως, συνδεδεμένη με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε δασικής περιοχής και με τις οδηγίες της δασικής υπηρεσίας.
Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι υποδομές ηλεκτρικής ενέργειας περνούν όλο και περισσότερο μέσα από το πρίσμα της ανθεκτικότητας και της πρόληψης. Οι γραμμές μεταφοράς δεν αποτελούν μόνο κρίσιμες ενεργειακές υποδομές, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις διασχίζουν δασικά οικοσυστήματα, γεγονός που απαιτεί συνεχή συντήρηση και ταυτόχρονα προσεκτική διαχείριση των επεμβάσεων.
