Το ότι οι ΣΔΙΤ που έχουν πραγματοποιηθεί στη χώρα είναι επιτυχημένες και έχουν αναχθεί σε ένα νέο μοντέλο υλοποίησης σοβαρών υποδομών το έχουμε εμπεδώσει εδώ και καιρό και μάλιστα βλέπουμε και τα αποτελέσματα τους. Σχολεία, Πυροσβεστικοί Σταθμοί, Συστήματα Συγκοινωνιών, Μονάδες Επεξεργασίας Απορριμμάτων κ.α. συνθέτουν μία νέα λογική στο πως συνεργάζεται το κράτος με τον ιδιωτικό τομέα, σε μία χώρα που οι σχέσεις των δύο αυτών μερών μόνο αρμονικές δεν είναι.
Οι ΣΔΙΤ πλέον έπαψαν να είναι ένα “δεκανίκι” για έργα που αλλιώς δεν θα πραγματοποιούνταν ποτέ και στην Ειδική Γραμματεία ΣΔΙΤ αυτό μπορούν να το υπερηφανεύονται. Τα έργα ΣΔΙΤ είναι επιλογή και όλο και περισσότεροι φορείς κατευθύνονται σε αυτή τη λύση που εξασφαλίζει ποιοτικότερα έργα, καλύτερη χρηματοδότηση, συντήρηση τους κατά την περίοδο λειτουργίας και μία εξασφάλιση ότι στο σύνολο του το project θα διατηρηθεί σε ένα υψηλό επίπεδο σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Αυτό όμως που μέχρι σήμερα δεν είχαμε δει, είναι την -θριαμβευτική όπως αποδείχθηκε- είσοδο των ΣΔΙΤ στον τομέα υλοποίησης έργων αυτοκινητόδρομων. Όταν ανακοινώθηκε το διπλό πακέτο διαγωνισμών για τον ΒΟΑΚ με το δεύτερο τμήμα των 22χλμ να υλοποιείται με ΣΔΙΤ, υπήρξε μία συγκρατημένη στάση αναφορικά με την ικανότητα της διαδικασίας να φτάσει μέχρι το τέλος, δηλαδή την υπογραφή της σύμβασης.
Επειδή όλα τελικά κρίνονται εκ του (πρώτου μέχρι τώρα) αποτελέσματος, οφείλουμε να πούμε ότι έχουμε μία εντυπωσιακή αποδοχή της αγοράς σε αυτό το έργο, ένα μήνυμα εμπιστοσύνης σε ένα βαρύ έργο υποδομής με πολύ μεγάλο κόστος. Τα περίπου 250εκατ.ευρώ που αφορά την κατασκευή του, τοποθετούν αυτό το ΣΔΙΤ ως το μεγαλύτερο όλων των εποχών στην βραχεία πορεία τους μέχρι τώρα στη χώρα και το πλέον πετυχημένο, τουλάχιστον στην πρώτη του φάση.
Η συμμετοχή 5 πολύ μεγάλων ομίλων, με τους 3 “μεγάλους” (ΑΚΤΩΡ, ΤΕΡΝΑ, J&P ΑΒΑΞ-Marguerite) την Κ/Ξ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ-ACCIONA-INTERTOLL και την Ισραηλινή δύναμη Shikun&Binui σχεδόν προεξοφλεί (με την ελπίδα ότι δεν βιαζόμαστε να το πούμε) την επιτυχία του διαγωνισμού. To ότι κατέβηκε ένα από τα μεγαλύτερα Ευρωπαϊκά επενδυτικά fund (για πρώτη φορά σε διαγωνισμό έργου υποδομής), μία μεγάλη Ισπανική και μία μεγάλη Ισραηλινή εταιρεία μαζί με τις κλασσικές δυνάμεις της χώρας, είναι μία μεγάλη επιτυχία. Αν προσπαθήσουμε κάπως να αποκωδικοποιήσουμε αυτό που συνέβη θα τολμούσα να πω, ότι οι ΣΔΙΤ “κλείνουν το μάτι” και στα μεγάλα έργα, αρκεί οι διαγωνισμοί να είναι ελκυστικοί για την αγορά.
Αν τελικά όλα πάνε καλά και οδηγηθούμε στην υπογραφή αυτού του οδικού ΣΔΙΤ, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνει πιλότος για άλλα παρόμοια έργα, όχι απαραίτητα μόνο οδικά (γιατί όχι σιδηροδρομικά ή Μετρό) που μπορεί να βγάλει στην επιφάνεια μία ολοκλήρη νέα γενιά έργων που για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 40 χρόνια δεν θα χρειάζονται την σχεδόν αποκλειστική χρηματοδότηση από ΕΣΠΑ και ΠΔΕ και θα μπορέσει να “παρασύρει” νέους επενδυτές σε νέους επενδυτικούς προορισμούς.
Αυτό που έχει μεγάλη σημασία αυτή τη στιγμή είναι να διαφυλαχθεί η επιτυχία αυτού του διαγωνισμού-πιλότου και να ολοκληρωθεί. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα σε αυτό το “υβριδικό” διπλό έργο. Σε αυτό το διάστημα θα μπορέσει και να γίνει περισσότερο κατανοητό μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι ΣΔΙΤ (μέχρι πριν 1-2 χρόνια λέγαμε ότι έχουν όρια και απευθύνονται κυρίως σε μικρά και μεσαία έργα) και να δοκιμαστεί η εφαρμογή τους και σε άλλα πεδία έργων βαριάς υποδομής δηλαδή να έχουμε και το “μήνυμα ελήφθη” από την Πολιτεία.
Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένας βασικός παράγοντας επιτυχίας των ΣΔΙΤ που έχουν πολλαπλή χρηματοδότηση είναι η επενδυτική σταθερότητα και η διάθεση για την προσέλκυση επενδυτών. Αυτό είναι μία άλλη συνιστώσα που πάντα βοηθά ή τορπιλίζει ένα έργο υπό δημοπράτηση. Αν λοιπόν βρισκόμαστε σε μία νέα ευκαιρία στο χώρο των έργων, θα το διαπιστώσουμε το επόμενο χρονικό διάστημα, όμως οι ΣΔΙΤ μας κλείνουν το μάτι και ο ικανός κ.Μαντζούφας τελικά πάντα βρίσκει τον τρόπο να μας ξαφνιάζει ευχάριστα.
