Να αλλάξει το θεσμικό και ρυθμιστικό πλαίσιο, ώστε να διευκολύνεται το λεγόμενο repowering, δηλαδή η αντικατάσταση του παλαιού εξοπλισμού μονάδων ΑΠΕ (αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων) με πιο σύγχρονο και αποδοτικό, προτείνουν προς την πολιτεία φορείς των ΑΠΕ.
Εκτενή αναφορά έκανε πρόσφατα μιλώντας σε συνέδριο ο Αριστοτέλης Χαντάβας, επικεφαλής της Enel Green Power για την Ευρώπη και ταυτόχρονα πρόεδρος του Solar Power Europe.
Η θέση αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι τα κατά τεκμήριο καλύτερα και αποδοτικότερα σημεία του ελλαδικού χώρου έχουν καταληφθεί από επενδύσεις που εγκαταστάθηκαν εκεί πριν από 10, 15 ή και 20 χρόνια και βεβαίως φέρουν τον εξοπλισμό της εποχής, παράγοντας πολύ λιγότερη ενέργεια από εκείνη που θα μπορούσαν σήμερα να παράγουν εάν οι παλιές ανεμογεννήτριες ή τα παλιά φωτοβολταϊκά πάνελ αντικαθίσταντο από σύγχρονο εξοπλισμό.
«Εάν διευκολυνθεί το repowering, μπορεί η χώρα να καλύψει σε μικρό διάστημα το ένα τρίτο, ίσως και το μισό του στόχου που απομένει για το 2030, χωρίς να υπάρχει η ανάγκη να «ανοίξουν» πολλές νέες περιοχές εγκατάστασης αιολικών και φωτοβολταϊκών, γεγονός που, πέραν των άλλων, προκαλεί αντιδράσεις από τοπικούς παράγοντες» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Χαντάβας. Η κάλυψη του στόχου θα γίνει, σε αυτή την περίπτωση, διότι στο ίδιο «πολύγωνο» που είναι εγκατεστημένο ένα παλιό πάρκο μπορεί να τοποθετηθεί μέχρι και τριπλάσια ισχύς από εκείνη που θα αντικατασταθεί.
Σύμφωνα με όσα συζητούνται στο χώρο των ΑΠΕ, η αντικατάσταση και αναβάθμιση του εξοπλισμού δεν σημαίνει βεβαίως ότι ο επενδυτής θα αποσπάσει σταθερές ταρίφες και για την επιπλέον ισχύ που θα εγκαταστήσει. Αντίθετα, θα αμείβεται με βάση τη σύμβασή του μόνον για την «παλιά» ισχύ και μόνον για όσο χρόνο υπολείπεται έως τη λήξη της. Για την επιπλέον ισχύ και για τα επόμενα χρόνια μετά τη λήξη της σύμβασης ο επενδυτής θα αμείβεται με βάση την ένταξή του στην αγορά μέσω του target model.
Για να μπορεί ωστόσο να υλοποιηθεί μια τέτοια ανανέωση εξοπλισμού και αύξηση της εγκατεστημένης ισχύος απαιτείται προσαρμογή του ισχύοντος ρυθμιστικού πλαισίου. Για παράδειγμα, με βάση όσα ισχύουν σήμερα, στο «πολύγωνο» που καταλαμβάνει ένα πάρκο δεν μπορείς να αυξήσεις την εγκατεστημένη ισχύ παρά μόνον μέχρι 10%.
Επίσης, με βάση τα όσα ισχύουν, δεν μπορεί ο επενδυτής να πουλήσει με διαφορετικά μοντέλα την παραγωγή του από ένα πάρκο. Να αμείβεται δηλαδή με ταρίφα για ένα μέρος της ενέργειας που παράγει και να πουλάει με διμερή συμβόλαια ένα άλλο μέρος της παραγωγής του.
Πρέπει να σημειωθεί ότι το repowering είναι μια πρακτική που συζητείται έντονα σε όλη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στις χώρες που έχουν μακρά παράδοση στην ανάπτυξη ΑΠΕ.
