Η ανέγερση ενός νέου κτιρίου κατατάσσεται ανάμεσα στις πιο αντιπαραγωγικές και ρυπογόνες δραστηριότητες τις οποίες αναπτύσσουν οι άνθρωποι. Ο οικοδομικός τομέας είναι υπεύθυνος για το περίπου 40% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα CO2 παγκοσμίως, σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα του ΟΗΕ (pdf).
Μια κοινοπραξία ελβετών ερευνητών, όμως, έχει τώρα μια λύση στο πρόβλημα: τη συνεργασία με τα ρομπότ και αποδεικνύει το εφικτό της ιδέας με την κατασκευή του DFAB House, το πρώτο κατοικήσιμο κτίριο, το οποίο οργανώθηκε και σχεδιάστηκε με τη χρήση μιας σειράς μεθόδων ψηφιακής κατασκευής.
Ρομπότ και άνθρωποι συνεργάστηκαν για την κατασκευή του DFAB House
Πρόκειται για μια «έξυπνη» κατοικία τριών επιπέδων, 220 τμ, που χτίστηκε κοντά στη Ζυρίχη. Οι οροφές δημιουργήθηκαν με τρισδιάστατη εκτύπωση, οι τοίχοι είναι φτιαγμένοι με ενεργειακά αποδοτικά υλικά, και τα ξύλινα δοκάρια συναρμολογήθηκαν επί τόπου από ρομπότ. Το DFAB House κατασκευάστηκε από μια ομάδα ειδικών στο πανεπιστήμιο ETH της Ζυρίχης και 30 συνεργαζόμενους βιομηχανικούς εταίρους. Χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για την κατασκευή του, χρησιμοποιήθηκε 60% λιγότερο τσιμέντο και πέρασε από τους αυστηρούς ελέγχους ασφαλείας της Ελβετίας.
«Είναι ένας νέος τρόπος να δούμε την αρχιτεκτονική», λέει στο Quartz ο Ματίας Κόλερ, ένα από τα μέλη της ερευνητικής ομάδας του DFAB. Το έργο των αρχιτεκτόνων έχει παρουσιαστεί εδώ και καιρό στο πλαίσιο του σχεδιασμού εμπνευσμένων μορφών κτιρίων, αλλά δεν είχε δοθεί έμφαση στα τεχνικά χαρακτηριστικά της κατασκευής. Ο Κόλερ πιστεύει, όμως, ότι αυτό αλλάζει γρήγορα. «Ξαφνικά το πώς χρησιμοποιούμε τους πόρους για την οικοδόμηση των κατοικιών μας βρίσκεται στο επίκεντρο της αρχιτεκτονικής», λέει και τονίζει ότι «Εχει σημασία το πώς χτίζεις».
Το DFAB δεν είναι το πρώτο οικοδομικό έργο που χρησιμοποιεί τεχνικές ψηφιακής κατασκευής. Το 2014, η κατασκευαστική εταιρεία WinSun με έδρα τη Σαγκάη παρουσίασε τις δυνατότητες της 3D εκτύπωσης στην αρχιτεκτονική, κατασκευάζοντας 10 μονοκατοικίες μέσα σε μία ημέρα. Ένα χρόνο αργότερα, η κινεζική εταιρεία εκπόνησε επίσης ένα κτίριο διαμερισμάτων και ένα νεοκλασικό αρχοντικό, αλλά τα έργα αυτά είναι ακόμη στη φάση της ανάπτυξης.
Ο Κόλερ εξηγεί ότι η ταχύτητα της κατασκευής δεν ήταν απαραίτητα ο στόχος τους. «Φυσικά, και μας ενδιέφερε να έχουμε επιτεύγματα στην ταχύτητα και την οικονομία, αλλά κατ’ αρχάς προσπαθήσαμε να μείνουμε στην ιδέα της ποιότητας», λέει, «Μπορείς να κάνεις τα πράγματα πολύ, πολύ γρήγορα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πραγματικά βιώσιμα».
Ο άνθρωπος και η μηχανή
Οποιαδήποτε αναφορά στον αυτοματισμό προκαλεί ανησυχίες αφού τα ρομπότ στερούν τη δουλειά από τους ανθρώπους. Ο Κόλερ πιστεύει, όμως, ότι με τη βοήθεια της τεχνολογίας στην πραγματικότητα θα αυξηθεί η ανθρώπινη δημιουργικότητα, κατά τη γνώμη του θα αναβιώσουν ακόμη και οι χειρωνακτικές εργασίες που απαιτούν δεξιοτεχνία. «Όπως ένας τεχνίτης μπορεί να έχει ένα iPhone στην τσέπη του, έτσι νομίζω ότι τα μελλοντικά μηχανήματα θα είναι λιγότερο διαχωρισμένα από τον άνθρωπο», λέει.
Διακοσμητική λεπτομέρεια στο ταβάνι του DFAB House
Πώς θα λειτουργήσει αυτό; Ο ελβετός αρχιτέκτονας υποστηρίζει ότι συνεργασία με τα ρομπότ σημαίνει να αφήσουμε το design στην ευθύνη των μηχανικών διαδικασιών. Αντί να αναγκάζoυμε τα μηχανήματα να μιμούνται χειροποίητες επιφάνειες, ο Κόλερ προτείνει μια εντελώς νέα αισθητική, η οποία προκύπτει από την ψηφιακή κατασκευή. Το διακοσμητικό ταβάνι του DFAB House, που δημιουργήθηκε με έναν 3D εκτυπωτή άμμου μεγάλης κλίμακας, δείχνει ότι υπάρχουν διακοσμητικές δυνατότητες.
Ο Μπένγιαμιν Ντιλενμπούργκερ, ο ειδικός της 3D εκτύπωσης στην ομάδα του DFAB, προσθέτει ότι η δουλειά με τα ρομπότ μπορεί να διασφαλίσει την υγεία των εργατών σε κατασκευές. «Δεν πρέπει να βλέπει κανείς ρομαντικά την εργασία στα εργοτάξια», επισημαίνει, «Εχει πραγματικά νόημα αυτό το είδος της συνεργασίας, όπου ρομπότ και άνθρωποι δουλεύουν μαζί».
Η διακόσμηση στο ταβάνι του DFAB House δημιουργήθηκε με 3D εκτύπωση
Εκτός από την πειραματική κατασκευή στην Ελβετία, οι Κόλερ και Ντίλεμνμπούργκερ εξηγούν ότι ενδιαφέρονται να προωθήσουν έναν δημόσιο διάλογο στον τομέα της αρχιτεκτονικής και των κατασκευών παγκοσμίως. Για τον λόγο αυτό, έχουν δημοσιεύσει το σύνολο των δεδομένων τους και έχουν οργανώσει μια περιοδεύουσα έκθεση με τίτλο «Πώς να χτίσουμε μια κατοικία: Αρχιτεκτονική έρευνα στην ψηφιακή εποχή», η οποία θα εγκαινιαστεί στο κολέγιο Cooper Union στη Νέα Υόρκη αυτή την εβδομάδα.
Η έκθεση, που θα διαρκέσει μέχρι τις 13 Οκτωβρίου, έχει δωρεάν είσοδο και ο Ναντέρ Τεχρανί, κοσμήτορας στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του κολεγίου, ελπίζει ότι θα προσελκύσει ένα ευρύ κοινό, «όχι μόνο αρχιτέκτονες, αλλά και μηχανικούς, καλλιτέχνες και οικοδόμους».
Ο Ντίλενμπούργκερ πιστεύει, εξάλλου, ότι το DFAB House έχει ενδιαφέρον ακόμα και για τους εκτός του τομέα της αρχιτεκτονικής και των κατασκευών: «Η αρχιτεκτονική είναι πάντα ένα δημόσιο έργο», λέει, «Είναι για οποιονδήποτε έχει την περιέργεια να μάθει πώς χτίζουμε για το μέλλον».
