Ο νέος ελάχιστος «πήχης» για τη στροφή στην πράσινη ενέργεια και την καταπολέμηση της κλιματικής απειλής – Ο τελικός λογαριασμός μπορεί να φτάσει τα 173 τρισ. δολάρια
Οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες θα πρέπει να επενδύσουν τουλάχιστον 92 τρισ. δολάρια έως το 2050 για να μειώσουν τις εκπομπές αρκετά γρήγορα, ώστε να αποτρέψουν τις χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
Αυτή είναι η τελευταία πρόβλεψη από αναλυτές στο Bloomberg NEF, οι οποίοι θεωρούν ότι αυτές οι δαπάνες είναι απαραίτητες για να οδηγήσουν γρήγορα σε ένα νέο μοντέλο ηλεκτροδότησης της παγκόσμιας οικονομίας και να μειώσουν την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.
Τα τριάντα χρόνια είναι ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε να επιτευχθεί ο μετασχηματισμός που απαιτείται για τον περιορισμό περαιτέρω επικίνδυνων αυξήσεων στις παγκόσμιες θερμοκρασίες.
Οι επενδύσεις σε υποδομές για την εξυπηρέτηση της ενεργειακής μετάβασης θα πρέπει να αυξηθούν μεταξύ 3,1 τρισ. δολαρίων και 5,8 τρισ. δολαρίων ετησίως κατά μέσο όρο έως το 2050, από περίπου 1,7 τρισ. δολάρια το 2020, σύμφωνα με την BNEF. Αυτό σημαίνει ότι ο τελικός λογαριασμός θα μπορούσε να φτάσει τα 173 τρισ. δολάρια, περίπου οκτώ φορές το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν των ΗΠΑ το 2019.
Αυτό το επίπεδο δαπανών θα συμβάλει στον περιορισμό της αύξησης των μέσων παγκόσμιων θερμοκρασιών σε 1,75° Κελσίου, σε σύγκριση με περίπου 1,2° C της θερμοκρασίας που υπάρχει ήδη. Χωρίς περαιτέρω δράση, γεγονότα όπως τα κύματα θερμότητας, οι πλημμύρες και οι πυρκαγιές που σημειώθηκαν σε όλο τον κόσμο τις τελευταίες εβδομάδες πιθανότατα θα γίνουν πιο συχνά, επικίνδυνα και δαπανηρά.
Η αναβάθμιση του ρόλου της ηλεκτρικής ενέργειας στηρίζει όλες τις ελπίδες για δραστική μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Περισσότερα από τα τρία τέταρτα της πιθανής μείωσης των εκπομπών αυτή τη δεκαετία πιθανότατα θα πρέπει να προέλθουν από την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και την αυξανόμενη χρήση της αιολικής και ηλιακής ενέργειας, σύμφωνα με το BNEF. Ένα άλλο 14% της μείωσης των εκπομπών κατά την περίοδο αυτή μπορεί να επιτευχθεί από οχήματα, σπίτια και βιομηχανίες που μεταβαίνουν στην ηλεκτρική ενέργεια από την καύση ορυκτών καυσίμων. Το υδρογόνο θα διαδραματίσει επίσης σημαντικό ρόλο, με τη ζήτησή του να αυξάνεται.
Τα 3 σενάρια και η «έκρηξη» υδρογόνου
Συνολικά, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας θα χρειαστεί τουλάχιστον να διπλασιαστεί έως το 2050 έως σχεδόν 62.200 TWh, αποτελώντας σχεδόν το 50% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας, σε σύγκριση με περίπου 19% τώρα. Ένα σενάριο όπου οι ΑΠΕ είναι η κυρίαρχη πηγή ενέργειας θα απαιτούσε χρόνο για σχεδιασμό, χρηματοδότηση και κατασκευή.
«Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο», δήλωσε ο Seb Henbest, επικεφαλής οικονομολόγος της BNEF. «Αν ο κόσμος πρόκειται να επιτύχει ή να πλησιάσει το net-zero έως τα μέσα του αιώνα, τότε πρέπει να επιταχύνουμε την ανάπτυξη των λύσεων χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που έχουμε αυτήν τη δεκαετία. Αυτό σημαίνει ακόμη περισσότερα αιολικά, ηλιακά, μπαταρίες και ηλεκτρικά οχήματα, καθώς και αντλίες θερμότητας για κτίρια, ανακύκλωση και μεγαλύτερη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας στη βιομηχανία, καθώς και ανακατεύθυνση βιοκαυσίμων στη ναυτιλία και την αεροπορία».
Μέχρι στιγμής, οι παγκόσμιοι ηγέτες δεν έχουν λάβει το μήνυμα. Λιγότερο από το 15% των 2,4 τρισ. δολαρίων που ξόδεψαν οι κυβερνήσεις για να υποστηρίξουν την οικονομική ανάκαμψη μετά την πανδημία πήγε σε επενδύσεις σε καθαρή ενέργεια, ένα ανεπαρκές ποσό για να οδηγήσει τον κόσμο σε μια πορεία για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών έως το 2050, σύμφωνα με έκθεση, αυτή την εβδομάδα, από τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας. Στελέχη από μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες ΑΠΕ στον κόσμο κάλεσαν τους ηγέτες της G-20 να θέσουν πιο φιλόδοξους στόχους στο επίπεδο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, για να έχουν την ευκαιρία να επιτύχουν τους παγκόσμιους στόχους για το κλίμα.
Υπάρχουν πολλές τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα που θα αποτελέσουν μέρος της ενεργειακής μετάβασης. Το BNEF περιγράφει τρία διαφορετικά σενάρια: Ένα όπου οι ΑΠΕ τροφοδοτούν το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας, ένα όπου η πυρηνική ενέργεια αυξάνεται σημαντικά και ένα όπου οι εγκαταστάσεις ορυκτών καυσίμων εξοπλισμένες με τεχνολογία για τη δέσμευση εκπομπών παίζουν κυρίαρχο ρόλο.
Αυτές οι ασκήσεις μοντελοποίησης αποτελούν βασικό στοιχείο της βιομηχανίας ενέργειας. Αυτό συμβαίνει επειδή πολλά από τα περιουσιακά στοιχεία που κατασκευάζονται για την εξαγωγή, τη μεταφορά και τη χρήση ενέργειας απαιτούν τεράστιες επενδύσεις για υποδομές που διαρκούν δεκαετίες. Κοιτάζοντας πώς διαφορετικές πηγές καθαρής ενέργειας μπορούν να βοηθήσουν στην επίτευξη του ίδιου κλιματικού στόχου, παρέχουν στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τις εταιρείες ενέργειας εργαλεία που απαιτούνται για να πραγματοποιήσουν αυτές τις επενδύσεις.
Σε όλα τα σενάρια της BNEF, το υδρογόνο θα πρέπει να είναι μια μεγαλύτερη πηγή ενέργειας για εφαρμογές όπως η βαριά βιομηχανία και η παραγωγή χημικών. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ζήτηση 1.318 εκατ. μετρικών τόνων υδρογόνου το 2050, αποτελώντας περίπου το 22% της συνολικής τελικής κατανάλωσης ενέργειας, σε σύγκριση με λιγότερο από 0,002% σήμερα.
