Εάν δεν πρόκειται για ένα «σχέδιο επί χάρτου», δίχως πολλές προοπτικές αναβίωσης και απλά για να είναι σε «δουλειά» οι σύμβουλοι, τότε φαίνεται να υπάρχει μια σχετική κινητικότητα στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών για ένα οδικό έργο με «πολυετή» ιστορία, το οποίο όπως και άλλα πολλά παραπέμφθηκαν στις «ελληνικές καλένδες», πλην όμως, δείχνει σαν να υπάρχουν διεργασίες.
Ο λόγος για την περίφημη «Ζεύξη Λευκάδας», δηλαδή την υποθαλάσσια σήραγγα που θα ενώσει το νησί της Λευκάδας με την Αιτωλοακαρνανία, ένα έργο που είχε «ναυαγήσει» προ περίπου 5-6 ετών, και λόγω ενστάσεων και αντιδράσεων τοπικών φορέων, έμεινε στα συρτάρια αλλά δείχνει σαν να… ξαναβγαίνει στην επιφάνεια.
Προ ημερών μόλις, η Δ/νση Συγκοινωνιακών Υποδομών με Σύμβαση Παραχώρησης, υπηρεσία του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, θα προβεί στην ανάθεση Σύμβασης Παροχής Υπηρεσιών Τεχνικού Συμβούλου (κατά το άρθρο 128 του Ν. 4412/2016), για την υποβοήθηση της στην προωθημένη αναγνωριστική μελέτη οδοποιίας, προμελέτη οδοποιίας και υδραυλικών έργων για την προώθηση της υλοποίηση του έργου: «Υποθαλάσσια ζεύξη Λευκάδας». Μάλιστα, έγινε αίτημα και για δέσμευση σχετικών κονδυλίων, μαζί με την έναρξη διαδικασιών για την ανάθεση υπηρεσιών Τεχνικού Συμβούλου.
Σχετικά πρόσφατα, στις αρχές του καλοκαιριού, σε τοπικά μέσα είχε γίνει λόγος ότι η αρμόδια Γενική Διεύθυνση Συγκοινωνιακών Υποδομών του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, με έγγραφό της προς τη Γενική Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Πολιτικής του Υπουργείου Περιβάλλοντος, γνωμάτευε υπέρ της δημιουργίας υποθαλάσσιας σήραγγας για τη ζεύξη Λευκάδας – Αιτωλοακαρνανίας.
Στο σκεπτικό της απόφασης φέρονταν να γίνεται αναφέρεται ότι ελήφθησαν υπόψη η συνολική συγκριτική αξιολόγηση των εναλλακτικών λύσεων στον Προκαταρκτικό Σχεδιασμό Περιβαλλοντικών Απαιτήσεων, η οποία καταλήγει στην εναλλακτική λύση της υποθαλάσσιας, καθώς και η Έκθεση Αναλυτικής Αρχαιολογικής Τεκμηρίωσης της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού, που επίσης προκρίνει την υποθαλάσσια ζεύξη.
Επισημαίνονταν ότι η Δ/νση Συγκοινωνιακών Υποδομών αξιολογεί ως πλέον κατάλληλη την παραλλαγή που ακολουθεί τη χάραξη και τη μέθοδο της υποθαλάσσιας, με μοναδική διαφοροποίηση την περιοχή διέλευσης από τη λιμνοθάλασσα του Αβλαίμονα, όπου αντί του χαμηλού επιχώματος συνιστάται η βελτίωση του εδάφους με χαλικοπασσάλους, όπως προβλέπεται στο Σχεδιασμό Περιβαλλοντικών Απαιτήσεων.
Κατά πόσο αναβιώνει μετά βεβαιότητας το εν λόγω project ή αν μιλάμε απλά για σχετικές ζυμώσεις, με ποιο μοντέλο θα χρηματοδοτηθεί (ΣΔΙΤ, σύμβαση παραχώρησης;), ποιες θα είναι οι τεχνικές προδιαγραφές του, θα φανούν στην πορεία.
Προ αρκετών ετών παντός ο διαγωνισμός είχε έρθει αντιμέτωπος με ενστάσεις των θεσμικών εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας για το σχεδιασμό και την υλοποίηση ως έργο παραχώρησης, «ναυάγησε» και έμεινε στα συρτάρια.
Η αρχική προκήρυξη του έργου, κόστους τότε σχεδόν 50 εκατ. ευρώ με το μοντέλο σύμβασης παραχώρησης περιελάμβανε:
-Την κατασκευή οδικού τμήματος, συνολικού μήκους 3 χλμ. (συμπεριλαμβανομένης της υποθαλάσσιας σήραγγας).
-Την κατασκευή υποθαλάσσιας σήραγγας κάτω από τον υφιστάμενο Δίαυλο Λευκάδας, με τα απαραίτητα τεχνικά έργα εισόδου και εξόδου, συνολικού μήκους 1,1 χλμ. περίπου, ώστε να είναι δυνατή η απρόσκοπτη διέλευση των πλοίων από τον Δίαυλο και η ταυτόχρονη είσοδος/έξοδος των οχημάτων στο νησί της Λευκάδας, καθώς και την κατασκευή των απαραίτητων οδικών συνδέσεων με το υφιστάμενο δίκτυο.
-Τη διαπλάτυνση του Διαύλου Λευκάδας, στο τμήμα από το τεχνικό έργο της υποθαλάσσιας σήραγγας μέχρι το κάστρο Αγ. Μαύρας,
-Την κατασκευή Τουριστικού Λιμένα (Μαρίνας) σκαφών μεγάλου μήκους στην περιοχή του Διαύλου, βορειοανατολικά του υφιστάμενου και υπό λειτουργία τουριστικού λιμένα σκαφών αναψυχής Λευκάδας, εφόσον εντασσόταν στο έργο παραχώρησης.
