Η εγκατεστημένη αιολική ενέργεια της Τουρκίας έφθασε τα 10.010 MW από τις 8 Αυγούστου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τουρκικής Εταιρείας Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (TEİAŞ) που δημοσιεύθηκαν προχθές,10 Αυγούστου.
Όπως αναφέρει η Hürriyet, η εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύς της χώρας έφτασε τα 98.800 MW, ενώ η καθαρή ηλεκτρική ισχύς ανήλθε στα 51.900 MW κατά την περίοδο Ιανουαρίου έως Ιουλίου του τρέχοντος έτους.
Το κατώφλι των 10.000 MW εγκατεστημένης ισχύος αιολικής ενέργειας, αν και θέτει ένα νέο υψηλό ρεκόρ, εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με την υδροηλεκτρική ενέργεια που οδηγεί την κούρσα μεταξύ των πηγών καθαρής ενέργειας.
Η Τουρκία έδωσε προτεραιότητα στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού ως έναν από τους κεντρικούς πυλώνες της ενεργειακής στρατηγικής της, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών για την ενίσχυση των επενδύσεων στον τομέα της καθαρής ενέργειας.
Έτσι, την τελευταία δεκαετία έχει σημειωθεί σημαντική διαφοροποίηση του ενεργειακού της μείγματος, ιδίως μέσω της αύξησης της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ.
Ενώ το μερίδιο της αιολικής ενέργειας στη συνολική εγκατεστημένη ισχύ της Τουρκίας έφθασε το 10%, η αιολική ενέργεια αποτελούσε το 19,3% της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος από ΑΠΕ.
Κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου του τρέχοντος έτους, η αιολική ενέργεια καλύπτει περίπου το 9% της συνολικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και εκτιμάται ότι θα αντικαταστήσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου αξίας 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων.
Ο παραγωγικός βραχίονας
Κατά την Hürriyet, η παραγωγή αιολικής ενέργειας και εξοπλισμού στη γείτονα αυξήθηκε σε τέτοιο βαθμό ώστε κατατάσσεται πλέον ως μία από τις 10 μεγαλύτερες αγορές παγκοσμίως.
Η ανάπτυξη σε αυτόν τον τομέα έχει ήδη αναδείξει την Τουρκία ως τον πέμπτο μεγαλύτερο παραγωγό εξοπλισμού στην Ευρώπη πέρυσι. Κάτι που την οδήγησε να επεκτείνει τις εξαγωγές της σε 45 χώρες. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 77 εταιρείες παραγωγής αιολικού εξοπλισμού, το 70% βασίζει τον τζίρο του στις εξαγωγές.
Σύμφωνα με την WindEurope, που επικαλείται η εφημερίδα, η Τουρκία κατατάχθηκε το 2020 ως ο πέμπτος μεγαλύτερος επενδυτής αιολικής ενέργειας στην Ευρώπη, με 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η υψηλότερη δυναμική αιολικής ενέργειας ήταν στην περιοχή της Σμύρνης με περίπου 1.700 MW, ακολουθούμενη από τη βορειοδυτική επαρχία Balıkesir με 1.300 MW, την επαρχία Μαρμαρά με περίπου 850 MW, τη δυτική επαρχία Manisa με 750 MW και την Κωνσταντινούπολη με 420 MW.
«Η εξάρτηση της Τουρκίας από τις εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου αυξάνει το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και την οικονομική ευπάθεια», δήλωσε ο υπουργός Βιομηχανίας και Τεχνολογίας Μουσταφά Βαράνκ στις 9 Αυγούστου.
«Οι ΑΠΕ είναι μια σημαντική εναλλακτική λύση ιδίως για τις αναπτυσσόμενες χώρες για τη μείωση της εξωτερικής εξάρτησης και την επιτάχυνση της εκβιομηχάνισης. Έχουν επίσης κρίσιμη σημασία για τη βιωσιμότητα με χαμηλό κόστος και περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα», συμπλήρωσε ο ίδιος κατά τη διάρκεια ενός ενεργειακού συνεδρίου που διοργάνωσε η Τουρκική Ακαδημία Επιστημών (TÜBA).
Η Τουρκία έχει εκδώσει περισσότερα από 7.000 πιστοποιητικά επενδυτικών κινήτρων για έργα ΑΠΕ από το 2012, πρόσθεσε.
Το ενεργειακό μείγμα
Όπως αναφέρει η Hürriyet, η χώρα το 2020 παρήγαγε το 12% της ηλεκτρικής της ενέργειας από αιολική και ηλιακή ενέργεια σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο 9,4%, σύμφωνα με το Ember με έδρα το Λονδίνο. Η αιολική ενέργεια αντιπροσώπευε το 2% της συνολικής παραγωγής το 2011 και έφτασε το 9% πέρυσι. Η ηλιακή, η οποία δεν είχε κανένα μερίδιο στην παραγωγή πριν από 10 χρόνια, κάλυψε το 3% της συνολικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας το 2020.
Πέρυσι, το μερίδιο των υδροηλεκτρικών σταθμών στη συνολική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ήταν 25,6%, ενώ το μερίδιο για τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου ήταν 22,7%. Οι σταθμοί παραγωγής άνθρακα και λιγνίτη αντιπροσώπευαν το 34,8%.
Η Τουρκία εισάγει περίπου 45 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, πληρώνοντας περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια προς τη Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν το Ιράν καθώς και σε προμηθευτές LNG συμπεριλαμβανομένων του Κατάρ, της Νιγηρίας, της Αλγερίας και των ΗΠΑ. Σχεδόν το ένα τρίτο των αναγκών της χώρας σε φυσικό αέριο καλύπτεται με προμήθειες ΥΦΑ.
