Στο προσκήνιο επανέρχεται η συζήτηση γύρω από το δεύτερο πλωτό τέρμιναλ αποθήκευσης και αεριοποίησης LNG στην Ελλάδα, με το κεφάλαιο FSRU να «ζεσταίνεται» ξανά, χωρίς ωστόσο το εγχείρημα να είναι αυτονόητο, ειδικά όταν μιλάμε για μια επένδυση τουλάχιστον 400 εκατ. ευρώ.
Καταλύτης για την κινητικότητα που καταγράφεται στην αγορά, το μπαράζ ανακοινώσεων της περασμένης εβδομάδας από τον όμιλο AKTOR και η αναφορά στο νέο του business plan ότι σχεδιάζει να διαθέσει 190 εκατ. ευρώ και κυρίως ότι δρομολογεί για τον σκοπό αυτό «κοινοπραξία με στρατηγικό εταίρο».
Το γεγονός πυροδότησε, αναπόφευκτα, σενάρια τα οποία μιλούν για σύμπραξη του AKTOR με τη Motor Oil και για την από κοινού ανάπτυξη του FSRU που προωθεί η «Διώρυγα Gas», η θυγατρική του ομίλου Βαρδινογιάννη, στους Αγ. Θεοδώρους Κορινθίας, κάτι που ούτε επιβεβαιώνεται αλλά και ούτε και διαψεύδεται.
Τη σεναριολογία που φούντωσε εντός του Σαββατοκύριακου εντείνουν και τα όσα λένε πηγές του AKTOR ότι εντός των αμέσως επόμενων ημερών -ίσως και σήμερα- θα υπάρξει ένας νέος γύρος ανακοινώσεων, χωρίς να δίνονται λεπτομέρειες για το τι αυτές θα αφορούν.
Σε κάθε πάντως περίπτωση, το γεγονός ότι ο όμιλος συζητά με εγχώριο παίκτη στον τομέα των FSRU επιβεβαιώνει το ίδιο το business plan που ανακοίνωσε την Πέμπτη. Η παρουσίαση, πέραν της αναφοράς στα 190 εκατ. ευρώ, τονίζει ότι δρομολογείται «κοινοπραξία με στρατηγικό εταίρο για το FSRU που θα στηρίξει τη μείωση του κινδύνου του project», με το βασικό σενάριο να προβλέπει τη δέσμευση δυναμικότητας σε ένα νέο τέρμιναλ χωρίς την ανάληψη λειτουργικής ευθύνης.
Αυτό σημαίνει ότι ενδιαφέρεται να εισέλθει σε ένα πλωτό τέρμιναλ μόνο ως επενδυτής και δεν πρόκειται να εμπλακεί στην κατασκευή και λειτουργία του.
Ανεξαρτήτως του αν θα επαληθευτούν ή όχι οι πληροφορίες, η συζήτηση για το δεύτερο πλωτό τέρμιναλ στην Ελλάδα, μετά από εκείνο στην Αλεξανδρούπολη, ξαναζεσταίνεται. Στην περίπτωση του «Διώρυγα Gas», το έργο βρίσκεται σε ώριμη αδειοδοτική φάση και όπως ισχύει για όλα τα αντίστοιχα projects, έτσι και γι’ αυτό, η τελική επενδυτική απόφαση «περνά» μέσα από τη σύναψη μακροχρόνιων συμβολαίων δέσμευσης δυναμικότητας.
Την προϋπόθεση επανέλαβαν και πηγές της Motοr Oil στο περιθώριο της πρόσφατης Γενικής Συνέλευσης, αποφεύγοντας να τοποθετηθούν όσον αφορά τον χρόνο της απόφασης ή να τη συνδέσουν ευθέως με την εξασφάλιση χρηματοδοτικής στήριξης.
Σίγουρο πάντως είναι ότι το project έχει ανέβει στην «ατζέντα» του ομίλου Βαρδινογιάννη, κάτι που υποδηλώνει και το Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) που υπέγραψε πρόσφατα η θυγατρική του «Διώρυγα Gas» με τον πολυεθνικό κολοσσό στην εμπορία ενεργειακών προϊόντων Mercuria Energy. Σε αυτό θεσπίζεται το πλαίσιο μιας μακροπρόθεσμης εμπορικής συνεργασίας με πυλώνες τη δέσμευση δυναμικότητας στον τερματικό και στην προμήθεια LNG από τη Mercuria προς τη Motor Οil.
Την κίνηση είχε στην ουσία προαναγγείλει τον Μάιο η «Διώρυγα Gas», τονίζοντας ότι εργάζεται πάνω στην είσοδο νέων παικτών στο μετοχικό σχήμα του έργου, στην εξασφάλιση εξαίρεσης από την πρόσβαση τρίτων μερών (Third Party Exemption) από τη ΡΑΑΕΥ και στην απόκτηση άδειας θαλάσσιων εργασιών.
Το σχέδιο Gastrade για 2ο FSRU στο Θρακικό
Εντός του έτους αναμένεται και η απόφαση, θετική ή αρνητική, όπως είπε πει προ μηνών ο επιχειρηματίας Δ. Κοπελούζος, για το αν θα προχωρήσει το δεύτερο πλωτό τέρμιναλ της Gastrade στο Θρακικό Πέλαγος, που από τον Ιανουάριο έχει εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους.
Εφόσον προχωρήσει. θα μιλάμε για ένα πλοίο δυναμικότητας 6 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων το χρόνο, που θα βρίσκεται μόνιμα αγκυροβολημένο 9 χλμ. νοτιοδυτικά της Αλεξανδρούπολης στη θαλάσσια περιοχή της Θράκης, ενώ στο σενάριο που η απόφαση είναι θετική, τότε το έργο θα μπορούσε να μπει στην «πρίζα» μέσα στο 2028.
Τα κλειδιά, όχι μόνο για το συγκεκριμένο, αλλά και για κάθε ανάλογο σχέδιο στην παρούσα φάσηνήταν και είναι η διασφάλιση μεγάλων μακροχρόνιων συμβολαίων για δέσμευση μέρους του capacity, το ύψος των αποδόσεων που θα εισπράττουν οι επενδυτές και ο ανταγωνισμός από άλλες χώρες.
«Οι μέτοχοι μιας τέτοιας επένδυσης θα πρέπει να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι το έργο θα έχει χαμηλότερη απόδοση (IRR) έναντι του πρώτου FSRU, αυτού στην Αλεξανδρούπολη, το οποίο είχε κατασκευαστεί πριν ξεκινήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και κόστισε 490 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων μάλιστα τα 210 εκατ. αφορούσαν κοινοτική επιδότηση», είχε πει τότε ο κ. Κοπελούζος, περιγράφοντας το νέο τοπίο, που χαρακτηρίζεται από την απουσία κοινοτικών επιδοτήσεων για υποδομές φυσικού αερίου.
Τον τόνο δίνει επίσης η άρνηση (ακόμη) των ευρωπαϊκών τραπεζών για χρηματοδότηση έργων ορυκτών καυσίμων, με ό,τι αυτό σημαίνει για τον χρόνο απόσβεσης τέτοιου μεγέθους επενδύσεων, ειδικά όταν FSRU έχουν αναπτύξει πλέον πάρα πολλοί στη ΝΑ Ευρώπη, από την Πολωνία και τη Λιθουανία, μέχρι τη γειτονική μας Τουρκία.
Η Helleniq Energy και ο Θερμαϊκός
Έτερο μεγάλο σχέδιο, που ναι μεν παραμένει ζωντανό, ωστόσο ούτε εκεί ο όμιλος έχει πατήσει το κουμπί της επενδυτικής απόφασης, είναι το project της Helleniq Energy για το FSRU Θεσσαλονίκης στο Θερμαϊκό.
«Το να ρίξουμε 300-500 εκατ. ευρώ και μετά από λίγους μήνες να αλλάξουν οι ισορροπίες στην αγορά του φυσικού αερίου δεν θα ήταν φρόνιμο», σχολίαζαν την Πέμπτη πηγές της Helleniq Energy για το σχέδιο του πλωτού τέρμιναλ στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ομίλου. Και έχει ενδιαφέρον ότι ένας από τους λόγους που ο όμιλος δεν έχει ακόμη πάρει τις αποφάσεις του είναι και η άποψη που μετέφεραν οι ίδιες πηγές ότι η υπόθεση με το ρωσικό αέριο δεν έχει κλείσει οριστικά για την Ευρώπη.
«Εφόσον μου πείτε ότι το ρωσικό αέριο αποτελεί οριστικά παρελθόν και δεν θα ξεκινήσει κάποια στιγμή να ρέει ξανά, τότε θα σας πω κι εγώ πότε θα κάνουμε FSRU», ανέφερε χαρακτηριστικά το συγκεκριμένο στέλεχος.
Τέλος, αναφορικά με το 4ο σχέδιο που υπήρχε στην ελληνική αγορά, αυτό για το πλωτό τερματικό LNG «ΑΡΓΩ» της Mediterranean Gas στον Παγασητικό Κόλπο, την περασμένη εςβδομάδα έπεσαν και επίσημα οι τίτλοι τέλους. Τους έβαλε το ΥΠΕΝ με την απόρριψη του φακέλου της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για την εγκατάσταση και λειτουργία του έργου, επικαλούμενο τις πολλές αρνητικές γνωμοδοτήσεις φορέων, και ό,τι αυτές συνεπάγονται για τις περιβαλλοντικές του επιπτώσεις.
Τόσο η ΡΑΑΕΥ, πάντως, όσο και ο ΔΕΣΦΑ εκτιμούν ότι η εγχώρια αγορά χωράει το πολύ ένα ακόμη FSRU και αυτό υπό όρους, όπως έχει γράψει και το Euro2day.gr.
