Απαισιοδοξία στον κατασκευαστικό κλάδο προκαλούν τα στοιχεία που δημοσίευσε εχθές το ΙΟΒΕ σε εκδήλωση του ΣΕΠΑΚ. Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, η επενδυτική δαπάνη για κατασκευαστικά έργα, έπεσε κατά σχεδόν 75% σε σχέση με το 2007, από τα 33,6 δισ.ευρώ το 2007 σε μόλις 9 δισ.ευρώ το 2017.
Τα στοιχεία είναι άλλωστε χαρακτηριστικά του νοσηρού κλίματος που επικρατεί στον κλάδο από τότε. Για να γίνει πιο κατανοητό το πόσο βίαια ήταν αυτή η πτώση ειδικά τα πρώτα χρόνια της κρίσης αρκεί να αναφέρουμε πως το 2007 έχουμε 33,6δισ., το 2008 29,4δισ. και το 2012 μόλις 4 χρόνια μετά έχει χάσει πάνω από το 50% της δυναμικής του με επενδύσεις που περιορίζονται σε 14δισ.ευρώ. Η κατρακύλα συνεχίζεται πιο έντονα το 2015 όπου φτάνει στο ναδίρ των επιδόσεων του με μόλις 8δισ.ευρώ, το 2016 ανακάμπτει στα 9,5δισ.ευρώ και το 2017 ξαναπέφτει ελαφρά στα 9 δισ.ευρώ.
Το μεγάλο δράμα το βρίσκουμε σε αυτό που αποκαλούμε στην Ελλάδα “οικοδομή” δηλαδή τις κατοικίες όπου εκεί έχουμε συντριπτική υποχώρηση κατά 95,4% σε μία δεκαετία και από 24,8δισ.ευρώ το 2007 σε μόλις 1,1δισ.ευρώ το 2017. Οι επενδύσεις σε κατοικίες αντιστοιχούσαν το 2017 στο 0,6% του ΑΕΠ, έναντι 10,8% το 2007, ενώ οι επενδύσεις σε λοιπές κατασκευές διαμορφώθηκαν κοντά στο 2,0% το 2017, όπως και το ΠΔΕ.
Η ραγδαία υποχώρηση της κατασκευαστικής δραστηριότητας
αποτυπώνεται και στα στοιχεία των νέων αδειών οικοδομών καθώς από τις 79.000 άδειες του 2007 κατρακυλήσαμε στις 14χιλιάδες του 2017. Πέρα από την κρίση την ίδια που περιόρισε την κατασκευαστική δραστηριότητα, οι φόροι που επιβλήθηκαν δίδεται ως ο σημαντικότερος συντελεστής αυτού του μεγάλου φρεναρίσματος με την Ελλάδα να κατατάσσεται σε υψηλές θέσεις στους φόρους ακίνητης περιουσίας στην Ε.Ε.
Σε σχέση με τις άλλες δύο βασικές κατηγορίες της έρευνας δηλαδή τις υπόλοιπες κατασκευές (κυρίως δημόσια έργα και επενδύσεις σε επαγγελματικά κτίσματα) η πτώση είναι πιο συγκρατημένη και από 5,4δισ.ευρώ το 2007 οδηγηθήκαμε σε 4δισ.ευρώ το 2017 ενώ οι επενδύσεις από το ΠΔΕ είχε θετικό πρόσημο και συγκεκριμένα από 3,3δισ.ευρώ το 2007 πήγαμε στο 3,8δισ.ευρώ, ποσό όμως ελάχιστα μικρό για να ισορροπήσει τις μεγάλες απώλειες.
Συμπερασματικά το μεγάλο “πατατράκ” στον κατασκευαστικό κλάδο οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην ιδιωτική κατασκευή, δηλαδή στις κατοικίες που προσέφεραν αρκετά δισ.ευρώ στην ελληνική οικονομία και τροφοδοτούσαν εκατοντάδες επαγγέλματα ενώ δείχνει και που πρέπει να εστιάσει η Πολιτεία προκειμένου να μπορέσει να ανακτήσει έστω τμήμα των απωλειών του ένας από τους πλέον παραδοσιακούς κλάδους της οικονομίας της χώρας.
