Το Web3.0 ή η «τρίτη γενιά» του ίντερνετ βασίζεται στην ιδέα ανάπτυξης ενός κυβερνοχώρου που θα λειτουργεί αποκεντρωμένα και πιο ελεύθερα, μακριά από την επιρροή επί του περιεχομένου των μεγάλων τεχνολογικών κολοσσών, δανειζόμενο την τεχνολογία blockchain από το χώρο των κρυπτονομισμάτων. Πληθαίνουν πλέον τα funds και οι εταιρείες της Σίλικον Βάλεϊ, που ανακοινώνουν το ενδιαφέρον τους για επενδύσεις στις τεχνολογίες του Web3.0.
Μεταξύ των ενδιαφερόμενων επενδυτών είναι και η εταιρεία ανταλλαγής κρυπτονομισμάτων Binance που, στις αρχές Ιουνίου, ανακοίνωσε ένα νέο επενδυτικό κεφάλαιο ύψους 500 εκατ. δολαρίων για επενδύσεις σε startups τεχνολογίας Web3 και blockchain, με την υποστήριξη θεσμικών επενδυτών.
Εταιρείες startup της τεχνολογίας blockchain, όπως η Zeeve ή η γερμανική Peaq έχουν συγκεντρώσει τις τελευταίες μέρες χρηματοδότηση 2,65 εκατ. δολαρίων και 6 εκατ. δολαρίων, αντίστοιχα, από επενδυτικά κεφάλαια.
Δεν είναι λίγοι όμως εκείνοι που επικρίνουν τη Σίλικον Βάλεϊ για τον τρόπο που θέτει τις βάσεις γι’ αυτόν τον νέο ψηφιακό κόσμο, διαμαρτυρόμενοι που οι εταιρείες επικεντρώνουν όλη τους την προσοχή στον τρόπο συγκέντρωσης πόρων μέσω των κρυπτογραφικών τεκμηρίων (token), βάζοντας τις ανάγκες των ίδιων των χρηστών σε δεύτερη μοίρα.
Τέτοιες αντιδράσεις στο Web3.0 (ή απλά Web3) είχαν άλλωστε ξεκινήσει από τα τέλη της περασμένης χρονιάς, όταν ο δισεκατομμυριούχος Έλον Μασκ χαρακτήρισε το Web3.0 προϊόν μάρκετινγκ, σχολιάζοντας πως στερείται ουσιαστικής αξίας ή χρησιμότητας. Αλλά και ο συνιδρυτής του Twitter, Τζακ Ντόρσεϊ, σε σειρά αναρτήσεών του υποστήριξε ότι τα επενδυτικά funds έχουν αποκτήσει τον «έλεγχο» του Web 3.0, το οποίο δεν θα είναι τελικά μία πραγματικά αποκεντρωμένη εκδοχή του διαδικτύου.
Αλλά και αν θεωρήσουμε κάπως εκκεντρική την θεώρηση του Ντόρσεϊ, πρόσφατα άρθρο του Bloomberg Businessweek με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μπορείς να δώσεις στους ανθρώπους αυτό που θέλουν ή μπορείς να τους δώσεις το Web3» περιγράφει πως ο Μαρκ Αντρίσεν του κεφαλαίου επενδυτικών συμμετοχών (venture capital) Andreessen Horowitz, που μαζί με τους συνεργάτες του είχε σχεδιάσει κάποτε το Mosaic, το πρώτο πρόγραμμα πλοήγησης και είχε ιδρύσει το Netscape και ένας από τους πλέον εμβληματικούς υποστηρικτές του οράματος του Web3 (ο οποίος έχει επενδύσει τρία δισ. δολάρια σε διάφορες εταιρείες κρυπτονομισμάτων), δυσκολευόταν να εξηγήσει σε ένα podcast με ποιόν τρόπο το αποκεντρωμένο ίντερνετ θα βελτιώσει, για παράδειγμα, την τεχνολογία γύρω από τον τρόπο που γίνονται τα podcast.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει πως ενώ επί δύο δεκαετίες το όραμα της Σίλικον Βάλεϊ για τις startup επικεντρωνόταν στο σκεπτικό της δημιουργίας καθημερινών εφαρμογών που θα βασίζονται και θα ικανοποιούν τις ανάγκες των χρηστών, το όραμα του Web3.0 και των εταιρειών που επενδύουν σε υπηρεσίες «χτισμένες» γύρω από την τεχνολογία blockchain επικεντρώνονται περισσότερο στον τρόπο συγκέντρωσης κεφαλαίων και λιγότερο στις ίδιες τις ανάγκες των χρηστών της τρίτης γενιάς του διαδικτύου.
Από το πρώτο ίντερνετ στο Web3.0
Η πρώτη έκδοση του ίντερνετ (Web1.0) αποτελούνταν από στατικές ιστοσελίδες HTML και ήταν ένας μη διαδραστικός κόσμος, o οποίος μετέφερε στους χρήστες δεδομένα από μια και μόνο πηγή. Η κυριότερη «επανάσταση» της εποχής είχε έρθει με τη χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email), που άλλαξε τον τρόπο επικοινωνίας δια παντός.
Με την αναβάθμιση των servers, την βελτίωση της ταχύτητας και την απόκτηση νέων δεξιοτήτων και τεχνικών από τους προγραμματιστές, στα μέσα της δεκαετίας του 2000 επάνω στο πρώτο ίντερνετ χτίστηκε το Web 2.0. Η έκδοχή του ίντερνετ που, λίγο ως πολύ, χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα. Στο Web2.0 έχει αυξηθεί η διασυνδεσιμότητα μεταξύ των χρηστών και ο διαμοιρασμός της πληροφορίας, αλλά και ο έλεγχος που διαθέτουν επάνω σε αυτήν οι χρήστες. Οι εταιρείες της δεύτερης γενιάς, η Google, η Amazon, το Facebook, το Youtube και δεκάδες ακόμη (ως και το Airbnb) απέκτησαν τεράστια αναγνωρισιμότητα, κατηγορήθηκαν όμως παράλληλα και για τον έλεγχο στη διακίνηση της πληροφορίας.
Με αυτή την αφετηρία γεννήθηκε το όραμα για το Web3.0, έναν ψηφιακό κόσμο που θα χαρακτηρίζεται από εφαρμογές νέας γενιάς με μεγαλύτερη αλληλεπίδραση και εμβάθυνση (όπως π.χ. επιτάσσει το όραμα του metaverse), το οποίο θα βασίζει τη λειτουργία του στην τεχνολογία blockchain. Κάποιοι μάλιστα θεωρούν πως το Web3.0 έχει ήδη ξεκινήσει.
Ο στόχος είναι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας των εφαρμογών να βρίσκονται στα χέρια των χρηστών και στους ολοένα και περισσότερους προγραμματιστές και δημιουργούς περιεχομένου. Οι οποίοι, κάνοντας χρήση ψηφιακών τεκμηρίων (tokens), μπορούν να συνεργαστούν στην ανάπτυξη του διαδικτύου. Εδώ και περίπου έναν χρόνο, το Web3.0 έχει γίνει μία από τις πιο αγαπημένες λέξεις στη Σίλικον Βάλεϊ.
