Οι εταιρείες κατασκευής αιολικών πάρκων χρειάζονται δύο ειδών “κοινωνικές” άδειες για να επιτύχουν, σύμφωνα με τον σύνδεσμο WindEurope.
Όπως τόνισε σχετικά σε συνέδριο στο Άμπου Ντάμπι ο πρόεδρος, Ζιλ Ντίξον, η πρώτη είναι η άδεια της ευρύτερης κοινωνίας και του κράτους και η δεύτερη είναι της τοπικής κοινωνίας όπου πρόκειται να φιλοξενηθεί το έργο.
Σχετικά με την πρώτη κατηγορία, ο Ντίξον υπογράμμισε ότι εξαρτάται από την ευρύτερη συμβολή του κλάδου στην κοινωνία και την οικονομία, δηλαδή τον περιορισμό των ρύπων, των εισαγωγών ενέργειας, τη δημιουργία θέσεων εργασίας κτλ. “Οι δημοσκοπήσεις αναφέρουν ότι το 75-80% των Ευρωπαίων θέλουν περισσότερα αιολικά”, σχολίασε.
Σχετικά με τις τοπικές κοινότητες, ο Ντίξον είπε ότι ο κλάδος πρέπει να προσφέρει τοπικά οφέλη, όπως θέσεις εργασίας, φόρους προς τις κοινότητες κτλ. “Πρέπει να εμπλακεί η κάθε τοπική κοινότητα ενεργά με τα έργα μας και να επωφεληθεί από αυτό”, τόνισε.
Σχετικά με την επικοινωνία του κλάδου των αιολικών, ο Ντίξον πρότεινε στις εταιρείες “να μην κηρύττουν”. “Η διαδικασία είναι δημόσια διαβούλευση, όπου προσπαθείς να πείσεις τους ανθρώπους να συμφωνήσουν με ένα συμπέρασμα που έχεις βγάλει. Είναι μια διαδικασία εκμάθησης όπου επιτρέπεις στους κατοίκους να εκτιμήσουν τα υπέρ και τα κατά ενός έργου. Και μαθαίνεις τις ανάγκες τους”, πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του συνδέσμου, το θέμα δεν είναι μόνο ένα μοντέλο που προκρίνει τις θέσεις εργασίας, αλλά μια συνολική οφέλεια για την κοινότητα. Και όφελος δεν σημαίνει μόνο “αποζημίωση”, αλλά επανεπένδυση των εσόδων από το αιολικό πάρκο.
