Οργισμένη αλλά και πολύ παραστατική η επιστολή που μας έστειλε επιχειρηματίας της Κρήτης που περιμένει να του δοθεί πράσινο φως για να προχωρήσει στην εγκατάσταση αυτοπαραγωγής, αλλά …εις μάτην! Τη δημοσιεύουμε αυτούσια:
Η «υπόσχεση» της αυτοπαραγωγής στην Κρήτη, που κάποτε πλασαριζόταν ως το μαγικό κλειδί για ενεργειακή ανεξαρτησία, έχει καταντήσει φάρσα εις βάρος των επενδυτών. Αντί να δώσει ανάσα, το σύστημα κατάφερε να τους βυθίσει στην οργή και την απόγνωση – γιατί, αν κάτι ξέρει καλά το ελληνικό κράτος, είναι πώς να βάζει τρικλοποδιές σε όσους πάνε να σταθούν στα πόδια τους.
Η κωμωδία ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2022, όταν κατατέθηκαν οι αιτήσεις για τα περιβόητα 40MW του ν.4951/2022. Χιλιάδες έγγραφα, έλεγχοι «πληρότητας» και το απόλυτο τίποτα. Μέχρι σήμερα, ούτε άδεια, ούτε προοπτική, ούτε μια στοιχειώδη απάντηση για το αν μπορούν να συνδεθούν στο δίκτυο. Σαν να μην έφτανε η εξωφρενική αυτή καθυστέρηση, οι ίδιοι οι αυτοπαραγωγοί αναγκάστηκαν να αλλάξουν τον τρόπο συμψηφισμού: από Ενεργειακό σε Ταυτοχρονισμένο συμψηφισμό. Επενδύσεις σχεδιασμένες χρόνια πριν, ανατρέπονται με μια υπογραφή στο ΦΕΚ. Ε, τι να γίνει; Στην Ελλάδα το μόνο σταθερό είναι η… αστάθεια.
Κι ενώ οι Κρητικοί περιμένουν την πολυπόθητη έγκριση, έρχεται η χαριστική βολή: από τον Ιούνιο του 2024 μοιράζονται όροι σύνδεσης για τα «400άρια» της Κρήτης, καταπίνοντας τα 110MW του ίδιου νόμου και αδειάζοντας τους υποσταθμούς. Με άλλα λόγια, οι αυτοπαραγωγοί περιμένουν στωικά την επιστολή-ταφόπλακα που θα τους ενημερώνει ότι «δεν έχει χώρο». Τόσο απλά, τόσο κυνικά.
Και το ερώτημα παραμένει: ποιος θα βγει επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη; Γιατί εδώ μιλάμε για κραυγαλέα άνιση μεταχείριση των επιχειρήσεων και ιδιωτών που κατοικούν στη Κρήτη σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα.
