Tο παραλιακό μέτωπο, λειτουργεί μονομερώς ανατολικά ωστόσο, δεν ισχύει το ίδιο και για τη δυτική πλευρά της πόλης όπου κυριαρχεί η υποβάθμιση.
Μια συνεχής παράκτια ζώνη όχι από το Καλοχώρι, αλλά από τις εκβολές των Αξιού, Αλιάκμονα ως την Αγία Τριάδα, με ισόρροπα κατανεμημένη ανάπτυξη, που θα αναδεικνύει τη μοναδικότητα της πόλης και χωροθετικά με έμφαση στην ενιαία θαλάσσια ακτογραμμή της, θα ήταν τουλάχιστον ιδανική.
Το ενιαίο παραλιακό μέτωπο θα λειτουργούσε έτσι προς όφελος της τοπικής κοινωνίας και της πόλης συνολικά, δημιουργώντας παράλληλα τις κατάλληλες εκείνες συνθήκες που θα την προέβαλαν σε τοπικό αλλά και διεθνές επίπεδο.
Ήδη, το παραλιακό μέτωπο, λειτουργεί μονομερώς ανατολικά (σχετικά αναβαθμισμένη περιοχή), ωστόσο, δεν ισχύει το ίδιο και για τη δυτική πλευρά της πόλης στην οποία κυριαρχεί η υποβάθμιση.
Η “Ριβιέρα” με τα έως τώρα δεδομένα, δεν συνάδει με την παραπάνω ιδανική πρόταση ισόρροπης ανάπτυξης της Θεσσαλονίκης στο σύνολό της. Αυτό γιατί η δημιουργία της παράκτιας ζώνης, υπονοεί 45 χλμ μόνο ανατολικά και 4 μόνο δυτικά- Καλοχώρι, κρύβοντας την ερήμωση δυτικά και τα 30 χλμ! H ”Ριβιέρα” ουσιαστικά, όπως παρουσιάζεται, αφορά το όραμα μιας μονομερούς ανάπτυξης ανατολικά, σε βάρος της δυτικής πλευράς της Θεσσαλονίκης. Ποια Ριβιέρα θα επιτρέψει τη συνέχιση της ερήμωσης δυτικά καταδικάζοντας στη “μιζέρια” της, τη μισή Θεσσαλονίκη;
Βασική προϋπόθεση για να αλλάξει αυτό, προς όφελος του συνόλου της πόλης, είναι να δημιουργηθεί η “συνέχεια” ανάμεσα στους παράκτιους δήμους της πόλης (Δέλτα, Αμπελοκήπων – Μενεμένης, Θεσσαλονίκης, Καλαμαριάς, Πυλαίας – Χορτιάτη, Θέρμης και Θερμαϊκού) με σημαντικές παρεμβάσεις, τόσο στο Δυτικό όσο και στο κεντρικό και το Ανατολικό τμήμα (βιομηχανικές εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαιοειδών προϊόντων, ενώ το ανάπτυγμα της ενιαίας ζώνης διακόπτεται από τις εγκαταστάσεις του ΟΛΘ και το αεροδρομίου Μακεδονία). Διαφορετικά, το αφήγημα της Ριβιέρας, από ένα θετικό έργο ανάπλασης της πόλης που θα έπρεπε να υπηρετεί, μετατρέπεται σε έργο μονομερούς ανάπτυξης και σκανδάλου των ανατολικών γηπέδων και συμφερόντων σε βάρος των δυτικών.
Παράλληλα, η υποβάθμιση αποτελεί το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της πολύπαθης περιοχής των Λαχανόκηπων. Κατά καιρούς, οι εκάστοτε τοπικοί φορείς, έχουν εξαγγείλει σχέδια για την ανάπλαση και την αξιοποίηση των Λαχανόκηπων. Τα πάντα ”έμειναν στα χαρτιά”.
Ενδεικτικά, είναι γνωστή σε όλους η επίσημη πρόταση να εγκατασταθεί και να μεταφερθεί εκεί το επιχειρηματικό κέντρο και το νέο εκθεσιακό κέντρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), κάτι που όμως στη συνέχεια διολίσθησε στην αφάνεια.
Σε συνδυασμό με τη γειτνίαση του λιμανιού και του σιδηροδρόμου, θα ευνοούνταν επίσης εταιρείες επικοινωνιών, μεταφορών και ξενοδοχείων. Καμία εξαγγελία όμως δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι και σήμερα, το 2019.
Εστω, μόνο αυτά τα 2 έργα θα έδιναν ζωή πολλών δις ευρώ στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Θα προσέλκυαν και άλλα 5-10 νέα 5στερα ξενοδοχεία δυτικά, πέραν των τεσσάρων που υπάρχουν.
Ποια έργα μπορούν να βοηθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση;
– O εμπλυσμός του ”βούρκου” του Καλοχωρίου και του Γαλλικού ποταμού
– Η εξυγίανση της μόλυνσης του θαλάσσιου μετώπου μέχρι τον Αλιάκμονα
– Οι υποδομές (δρόμοι και αποχετεύσεις) στο Καλοχώρι και δυτικά της πόλης.
Όλοι γνωρίζουνε ότι η κατάσταση στη δυτική είσοδο της πόλης γενικότερα και δη στους Λαχανόκηπους, παραμένει τραγική και ακολουθεί μια πορεία συνεχώς φθίνουσα και παρακμάζουσα, τουλάχιστον σε βάθος δεκαπενταετίας. Η αρχή έγινε με την πρόσφατη διόρθωση της καταστροφικής χωροταξικής διάταξης του αναπτυξιακού νόμου μετά από πολύχρονες προσπάθειες και την πρόσφατη παρέμβαση στη Βουλή, των 320 (πλέον 470) μεγάλων επιχειρήσεων και ενώσεων πολιτών.
Η κυβέρνηση ευνοεί την ανάπτυξη. Παραμένει να σωθούν το ταχύτερο και οι νέες επενδύσεις στα κενά κτίρια και η ερήμωση από τους παράνομους χάρτες Σεβέζο στη δυτική Θεσσαλονίκη. Αυτό είναι το αίτιο της υποβάθμισης δυτικά. Δεν υπάρχουν τέτοιοι χάρτες πουθενά στην ΕΕ, ούτε στην Αττική. Όλες οι δεξαμενές παίρνουν μέτρα ασφαλείας εντός ορίων τους, όχι σε βάρος της μισής Θεσσαλονίκης. Οι χάρτες Σεβέζο περνάνε μέσα από χωροταξικό της περιφέρειας και αυτό πρέπει να διορθωθεί το ταχύτερο!
Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής των Λαχανόκηπων, ανήκει στον Δήμο Θεσσαλονίκης κι ένα μικρότερο, περίπου 250 στρέμματα, στον Δήμο Αμπελοκήπων – Μενεμένης και στον Δήμο Δέλτα.
Οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να βασιστούν στις αρχές του δικαίου και της ισόρροπης ανάπτυξης. Σαφώς, μια εκστρατεία δίκαιης και αντικειμενικής ενημέρωσης θα βοηθούσε να αναταχθεί η περιοχή δυτικά αλλά και η Θεσσαλονίκη στο σύνολό της.
