Οι ενεργειακές εγκαταστάσεις των Λιγνιτικών Σταθμών Μεγαλόπολης/Δ. Μακεδονίας έχουν μέλλον.
Το κόστος του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού (διακόπτες -αποζεύκτες-μετασχηματιστές) και η υπάρχουσα πρόσβαση στο Εθνικό Δίκτυο Υψηλής Τάσης , των Μονάδων 1/2/3 της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη, στη Καρδιά 1/2/3/4 , στη Μελίτη στο Αμύνταιο 1/2 και στον Άγιο Δημήτριο 1/2/3/4/5 , καθιστούν τις περιοχές αυτές περιζήτητες βάσεις νέων ενεργειακών εφαρμογών.
Μερικά παραδείγματα
Φωτό 1-2 : Παλαιός Λιγνιτικός σταθμός στο Ensted μετατρέπεται σε σύγχρονος συμπυκνωτής κάτι που είναι άκρως απαραίτητο για την πλήρη σταθεροποίηση των δικτύων με την εξάπλωση των ανανεώσιμων πηγών.
Φωτό 3: Στο Αμβούργο χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις πρώην Λιγνιτικού σταθμού(Moorburg) για την παραγωγή Η2 από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και με χρηματοδότηση από Ευρωπαϊκό πρόγραμμα (IPCEI).
Το μέλλον είναι εδώ, μέσω αυτών αλλά και άλλων πολλών εφαρμογών, απλά απαιτείται εταιρική και πολιτειακή (Κεντρική-τοπική) στρατηγική και γνώση για την ανταγωνιστική προσαρμογή στις νέες προκλήσεις για την ευημερία του τόπου συνολικά.
Απολιγνιτοποίηση δεν σημαίνει αποβιομηχανοποίηση.
– Ο Δ. Αντωνιάδης είναι Δρ Μηχανολόγος Μηχανικός-Συντ. ΔΕΗ Μεγ/λη
(Καφενείο Μεγαλόπολης)
