«Αντικρύζοντας» ακόμη από μεγάλη χρονική απόσταση τη λεγόμενη «οικονομία του υδρογόνου», η οποία υπόσχεται να λύσει πολλά από τα μείζονα ενεργειακά προβλήματα της ανθρωπότητας, το ενδιαφέρον στρέφεται στις «πράσινες» μεθόδους παραγωγής του.
Προς αυτή την κατεύθυνση έχει ιδιαίτερη σημασία ένα πρωτοποριακό project που μπαίνει στα σκαριά στη Μαλαισία, με στόχο την παραγωγή «πράσινου υδρογόνου» από πλωτό φωτοβολταικό σύστημα. Πρόκειται επί της ουσίας για το πρώτο μεγάλης κλίμακας έργο πράσινου υδρογόνου της Μαλαισίας που χρησιμοποιεί πλωτή ηλιακή ενέργεια και το οποίο σχεδιάζουν η Μαλαισιανή εταιρεία Semarak Renewable Energy και η China Hydropower (Malaysia), θυγατρική της PowerChina.
Οι δύο όμιλοι υπέγραψαν συμφωνία για την ανάπτυξη αυτού του πρώτου μεγάλης κλίμακας έργου παραγωγής πράσινου υδρογόνου στη Μαλαισία, -αλλά και από τα ελάχιστα διεθνώς-, που θα χρησιμοποιεί πλωτό φωτοβολταϊκό.
Η συμφωνία είναι συνολικής αξίας περίπου 398 εκατ. δολ., το έργο θα βρίσκεται στην περιοχή Perak και περιλαμβάνει την ανάπτυξη της παραγωγής και αποθήκευσης πράσινου υδρογόνου μέσω της ανάπτυξης πλωτού φωτοβολταϊκού σταθμού παραγωγής ενέργειας.
Οι κύριοι στόχοι περιλαμβάνουν το σχεδιασμό, την προμήθεια και την κατασκευή (EPC) πλωτών μονάδων παραγωγής και αποθήκευσης φωτοβολταϊκών και υδρογόνου. Η PowerChina δήλωσε ότι η εταιρεία αξιοποιεί την τεχνογνωσία της στον τομέα της νέας ενέργειας και δεσμεύεται να επιταχύνει τον σχεδιασμό και την κατασκευή του έργου, υποστηρίζοντας αποφασιστικά τη Semarak RE ώστε να γίνει προγραμματιστής της βιομηχανίας πράσινης ενέργειας υδρογόνου στη Μαλαισία.
Η μελέτη της Roland Berger
Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη από τη γερμανική εταιρεία συμβούλων διαχείρισης Roland Berger, έως το 2030, η παγκόσμια παραγωγή υδρογόνου θα αυξηθεί σε 110 εκατομμύρια μετρικούς τόνους (Mt) ετησίως και πιθανώς σε 240 Mt έως το 2040.
Η μελέτη εκτιμά ότι η παραγωγή θα αυξάνεται κατά μέσο όρο 2% ετησίως μέχρι το 2030 και περίπου το 12% του συνολικού όγκου μέχρι το 2030 θα είναι «πράσινο υδρογόνο», το οποίο θα παράγεται με κλιματικά ουδέτερο τρόπο χρησιμοποιώντας ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Η Roland Berger δήλωσε ότι η ζήτηση θα διαφοροποιείται όλο και περισσότερο το 2040, σημειώνοντας ότι εκτός από τη μεταποιητική βιομηχανία, η οποία αναμένεται να καταναλώσει σχεδόν το ήμισυ (48%) του παραγόμενου υδρογόνου, οι τομείς της κινητικότητας και της ενέργειας θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο από την πλευρά της ζήτησης, αντιπροσωπεύοντας το 30% και το 15% αντίστοιχα. Η θέρμανση των κτιρίων εκτιμάται ότι θα αντιπροσωπεύει το 7% της ζήτησης.
Σύμφωνα με την μελέτη, ο σημαντικότερος παράγοντας επιτυχίας για τη στρατηγική του υδρογόνου είναι ένα ελκυστικό οικονομικό πλαίσιο που θα καθιστά το καθαρό υδρογόνο μια προσιτή εναλλακτική λύση.
Οι πρώτες πρωτοβουλίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, κατά τη Roland Berger, υπογραμμίζοντας τα φορολογικά κίνητρα στο πλαίσιο του νόμου για τη μείωση του πληθωρισμού στις ΗΠΑ, τα οποία υποστηρίζουν την παραγωγή καθαρού υδρογόνου χαμηλού κόστους.
