Μικρό καλάθι για τη σημερινή τηλεδιάσκεψη που έχει ζητήσει ο Επίτροπος Ενέργειας Νταν Γιόργκενσεν με τους υπουργούς Ενέργειας Ελλάδας και Κύπρου, κρατούν όσοι παρακολουθούν το πολύμηνο σίριαλ του καλωδίου.
Σε μια συγκυρία που συνεχίζεται το «πινγκ πονγκ» δηλώσεων από αμφότερες τις πλευρές, παραβιάζοντας το μορατόριουμ που οι ίδιες είχαν συμφωνήσει, ο Επίτροπος αναμένεται να τις καλέσει να ξεκαθαρίσουν καταρχήν αν θέλουν ή όχι το έργο. Και εφόσον το στηρίζουν, να το αποδείξουν εμπράκτως, βάζοντας συγκεκριμένα ορόσημα για να αρθούν οι εκκρεμότητες.
Ακόμη όμως και αν ο κ. Γιόργκενσεν πάρει κάποια θέση στο γεωπολιτικό ζήτημα, η μεγάλη εικόνα, τουλάχιστον μέχρι αυτή τη στιγμή, δείχνει δύο εταίρους που εμφανίζονται όχι μόνο να τους χωρίζει μια εντελώς διαφορετική «κοσμοθεωρία» για το έργο, αλλά και να βρίσκονται σε μια μόνιμη αντιπαράθεση. Οταν δύο εταίροι «δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους», όποια παρέμβαση και να κάνει η Κομισιόν, ακόμη και σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό του κ. Γιόργκενσεν, οι ελπίδες προόδου είναι μηδαμινές.
Τούτων δοθέντων, το πιθανότερο είναι ότι οι τρεις άνδρες θα ανανεώσουν το ραντεβού τους για το Νοέμβριο, εκφράζοντας την ελπίδα μέχρι τότε να έχει υπάρξει πρόοδος στις τεχνικές συναντήσεις που θα ακολουθήσουν, όπως η αυριανή υπό τον υφυπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκο Τσάφο, με ΡΑΑΕΥ, ΡΑΕΚ και ΑΔΜΗΕ,
Τα πάντα αυτή τη στιγμή δείχνουν ότι το καλώδιο έχει κολλήσει σε ένα επικίνδυνο τέλμα, και κάνει συνεχώς βήματα προς τα πίσω, με τις δύο χώρες όχι μόνο να έχουν εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις, αλλά και να μην μπορούν να αντισταθούν στο πειρασμό να τις εκφράζουν δημόσια, όπως έκαναν το τελευταίο 48ωρο οι κκ. Γεραπετρίτης και Λετυμπιώτης.
Σε ό,τι αφορά ένα θέμα που έχει μπει από χθες στη συζήτηση, τη παράμετρο της αλλαγής ηγεσίας της Nexans, όπου ο μέχρι πρότινος CEO Christopher Guérin έδωσε τη θέση του στον Julien Hueber και το ερώτημα κατά πόσο η νέα διοίκηση θα ακολουθήσει διαφορετική γραμμή στο θέμα του GSI, άνθρωποι με γνώση των διαδικασιών εκτιμούν ότι ακόμη και αν το θέλει, η απεμπλοκή δεν είναι καθόλου εύκολη. Το πιθανότερο είναι ότι ο κ. Hueber θα τηρήσει παρόμοια περίπου γραμμή με το προκάτοχό του, δηλαδή αυτήν της «υπομονής», καθώς είναι τόσο μεγάλο το συμβόλαιο των 1,2 δισ ευρώ, που δεν έχει και άλλη επιλογή.
