Η τελευταία διετία έχει χαρακτηριστεί από μία δραστική οπισθοχώρηση πολλών κυβερνήσεων από τους στόχους που είχαν προηγουμένως θέσει για την ενεργειακή μετάβαση. Ωστόσο, η νέα πετρελαϊκή κρίση εξαιτίας του πολέμου στον Περσικό Κόλπο υπενθύμισε στους αξιωματούχους, αλλά και τους πολίτες, πόσο ευάλωτη είναι η αγορά ορυκτών καυσίμων στα γεωπολιτικά σκαμπανεβάσματα.
Με τις περισσότερες ηγεσίες να προσφέρουν συγκρατημένα μέτρα για την άμβλυνση του ενεργειακού κόστους εξαιτίας των ανησυχιών για το δημοσιονομικό βάρος, αρκετοί πολίτες αποφασίζουν να πάρουν την τύχη στα χέρια τους.
Όμως, σε αντίθεση με το κράτος, το μέσο νοικοκυριό δεν διαθέτει τη ρευστότητα ώστε να επενδύσει στις πράσινες τεχνολογίες. Το κενό αυτό είναι σημαντικό. Οι οικογένειες που θα επωφεληθούν περισσότερο από τη μείωση του ενεργειακού κόστους τους χάρη στις πράσινες τεχνολογίες, είναι οι ίδιες που δυσκολεύονται να πληρώσουν για μία τέτοια επένδυση.
Οι πιο δημοφιλείς επιλογές, όπως τα φωτοβολταϊκά, οι αντλίες θερμότητας, και, πιο πρόσφατα, οι μπαταρίες κοστίζουν μερικές χιλιάδες ευρώ— αριθμός απαγορευτικός για μία μέση οικογένεια. Αυτό το πρόβλημα είναι που απαιτεί άμεση λύση. Και σύμφωνα με ορισμένους ανθρώπους της αγοράς, το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι έτοιμο να βοηθήσει. Η πιο σαφής προσέγγιση είναι η παροχή ελκυστικών δανείων στα νοικοκυριά. Μία εναλλακτική είναι οι επιχειρήσεις στον τομέα της ενέργειας που εγκαθιστούν και διαχειρίζονται συστήματα πράσινων τεχνολογιών σε ομάδες σπιτιών, αποκομίζοντας κέρδη τόσο από τους πελάτες τους, όσο και από την πώληση της πλεονάζουσας ενέργειας στο δίκτυο.
Για πολλούς υποστηρικτές της πράσινης μετάβασης, η στροφή προς τα νοικοκυριά αποτελεί μονόδρομο. Όχι μόνο γιατί έχει άμεσα αποτελέσματα σε τοπικό επίπεδο, αλλά και γιατί βοηθά στην επικοινωνία των πλεονεκτημάτων της ενεργειακής μετάβασης. Καθώς οι πολιτικές ηγεσίες επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της υποχώρησης μπροστά στις πιέσεις των “σκεπτικιστών της κλιματικής αλλαγής” και των οικονομικών συμφερόντων, η αλλαγή της θέσης των πολιτών- ψηφοφόρων συνιστά το πιο ισχυρό δίκτυ ασφαλείας για την επιβίωση των κλιματικών πολιτικών.
