Ο λογαριασμός των ευρωπαϊκών κρατών προκειμένου να προστατέψουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις από τις αυξημένες τιμές της ενέργειας φτάνει σχεδόν στα 800 δις. ευρώ. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν διαθέσει 681 δις ευρώ, την ίδια στιγμή που η Βρετανία έχει δώσει 103 δις. ευρώ και η Νορβηγία 8,1 δις. ευρώ από το Σεπτέμβριο του 2021 σύμφωνα με ανάλυση που πραγματοποίησε το ινστιτούτο Bruegel.
Το συνολικό ποσό των 792 δις. ευρώ συγκρίνεται με τα 706 δις. ευρώ που υπολογιζόταν η δαπάνη για την ενεργειακή κρίση τον περασμένο Νοέμβριο στην τελευταία ανάλυση του Bruegel καθώς οι χώρες συνεχίζουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες από τη διακοπή των παραδόσεων φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη. Η Γερμανία βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των δαπανών, δίνοντας σχεδόν 270 δις. ευρώ, ποσό που επισκίασε όλες τις άλλες χώρες.
Η Βρετανία, η Ιταλία και η Γαλλία ήταν οι χώρες με τις επόμενες υψηλότερες δαπάνες, αν και η καθεμία ξόδεψε λιγότερα από 150 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα περισσότερα κράτη της ΕΕ ξόδεψαν ένα κλάσμα από αυτό το ποσό. Λουξεμβούργο, Δανία και Γερμανία ήταν οι χώρες με τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν δαπάνη.
Οι δαπάνες που προορίζονταν από τις χώρες για την ενεργειακή κρίση βρίσκονται πλέον στο ίδιο επίπεδο με το ταμείο ανάκαμψης της ΕΕ, ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, για τον COVID-19.
Η ενημέρωση για τις ενεργειακές δαπάνες έρχεται καθώς οι χώρες συζητούν τις προτάσεις της ΕΕ για περαιτέρω χαλάρωση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις για έργα πράσινης τεχνολογίας, καθώς η Ευρώπη επιδιώκει να ανταγωνιστεί τις επιδοτήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Αυτά τα σχέδια έχουν εγείρει ανησυχίες σε ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ που φοβούνται ότι η ενθάρρυνση περισσότερης κρατικής βοήθειας θα αναστατώσει την εσωτερική αγορά της Ένωσης. Η Γερμανία έχει αντιμετωπίσει επικρίσεις για το τεράστιο πακέτο ενεργειακής της βοήθειας, το οποίο ξεπερνά κατά πολύ αυτό που μπορούν να αντέξουν οικονομικά άλλα κράτη της ΕΕ.
Σύμφωνα με το Bruegel οι κυβερνήσεις έχουν εστιάσει το μεγαλύτερο μέρος της στήριξης σε μη στοχευμένα μέτρα για τον περιορισμό της λιανικής τιμής που πληρώνουν οι καταναλωτές για την ενέργεια, όπως περικοπές του ΦΠΑ στη βενζίνη ή επιβολή πλαφόν στις λιανικές τιμές της ενέργειας. Το think-tank υποστηρίζει ότι η δυναμική πρέπει να αλλάξει, καθώς τα κράτη εξαντλούν το δημοσιονομικό χώρο και δεν μπορούν να συντηρήσουν τόσο ευρεία χρηματοδότηση. «Αντί για μέτρα καταστολής των τιμών που αποτελούν de facto επιδοτήσεις των ορυκτών καυσίμων οι κυβερνήσεις θα πρέπει να προωθήσουν στοχευμένες πολιτικές στήριξης του εισοδήματος για τα πιο αδύναμα εισοδηματικά στρώματα αλλά και για στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, καταλήγει αναλυτής του Bruegel.
