Ο Liu είναι ο νικητής του 54ου ετήσιου Pritzker Architecture Prize, το οποίο θεωρείται το σημαντικότερο βραβείο στη διεθνή αρχιτεκτονική.
Η φετινή κριτική επιτροπή, υπό την προεδρία του χιλιανού αρχιτέκτονα Alejandro Aravena, επέλεξε τον Liu ως αναγνώριση για τον τρόπο με τον οποίο τοποθετεί ανθρώπους και κοινότητες στο προσκήνιο σε όλη τη διάρκεια της 40ετούς καριέρας του.
Να σημειωθεί ότι ο Liu ο τρίτος αρχιτέκτονας από την Κίνα που λαμβάνει το βραβείο από την έναρξή του το 1979, μετά τον κινεζοαμερικανό αρχιτέκτονα IM Pei και τον ιδρυτή του Amateur Architecture Studio, Wang Shu.
«Σε ένα παγκόσμιο πλαίσιο, όπου η αρχιτεκτονική αγωνίζεται να βρει επαρκείς απαντήσεις στις ταχέως εξελισσόμενες κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις, ο Liu Jiakun έχει δώσει πειστικές απαντήσεις που εξυμνούν επίσης την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, καθώς και την κοινοτική και πνευματική τους ταυτότητα», ανέφερε χαρακτηριστικά η κριτική επιτροπή.
«Μέσα από ένα εξαιρετικό σύνολο έργων βαθιάς συνοχής και σταθερής ποιότητας, ο Liu Jiakun φαντάζεται και κατασκευάζει νέους κόσμους, απαλλαγμένους από κάθε αισθητικό ή στυλιστικό περιορισμό. Αντί για στυλ, έχει αναπτύξει μια στρατηγική που δεν βασίζεται ποτέ σε μια επαναλαμβανόμενη μέθοδο, αλλά στην αξιολόγηση των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών και απαιτήσεων του εκάστοτε έργου διαφορετικά».
Ο Liu γεννήθηκε στο Chengdu της Κίνας το 1956. Ξεκίνησε το ταξίδι του στην αρχιτεκτονική το 1978, όταν έγινε δεκτός στο Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής και Μηχανικής στο Chongqing. Αποφοίτησε το 1982 και ξεκίνησε την καριέρα του στην κρατική εταιρεία Chengdu Architectural Design and Research Institute, ενώ ταυτόχρονα καθιερώθηκε ως συγγραφέας.
Σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, το 1999, ίδρυσε το ομώνυμο στούντιο του Jiakun Architects, με το οποίο έχει κατασκευάσει περισσότερα από τριάντα έργα, στην πατρίδα του, το Chengdu.
«Το να γράφεις μυθιστορήματα και να ασκείς την αρχιτεκτονική είναι δυο ξεχωριστές μορφές τέχνης και δεν επιδίωξα σκόπιμα να τις συνδυάσω», δήλωσε πριν μερικά χρόνια ο ίδιος. «Ωστόσο, ίσως λόγω της διπλής καταγωγής μου, υπάρχει μια εγγενής σχέση μεταξύ τους και στη δουλειά μου – όπως η αφηγηματική ποιότητα και η επιδίωξη της ποίησης στα σχέδιά μου».
Η πλειοψηφία των έργων του Liu βρίσκονται σε δημόσιους χώρους σε κατοικημένες πόλεις, αντανακλώντας το ενδιαφέρον του να σχεδιάζει για ανθρώπους.
Μεταξύ των βασικών του έργων είναι το Μουσείο Τέχνης Πέτρινων Γλυπτών Luyeyuan, το Μουσείο Ρολογιών της Πολιτιστικής Επανάστασης και το συγκρότημα μικτής χρήσης West Village, που ολοκληρώθηκαν το 2002, το 2007 και το 2015 αντίστοιχα.
«Πάντα φιλοδοξώ να είμαι σαν το νερό – να διαπεράσω ένα μέρος χωρίς να φέρω μια σταθερή μορφή δική μου και να εισχωρήσω στο τοπικό περιβάλλον και την ίδια την τοποθεσία με κομψότητα», παραδέχεται ο Liu. «Με την πάροδο του χρόνου, το νερό σταδιακά στερεοποιείται, μετατρέπεται σε αρχιτεκτονική, και ίσως ακόμη και στην υψηλότερη μορφή ανθρώπινης πνευματικής δημιουργίας. Ωστόσο, εξακολουθεί να διατηρεί όλες τις ιδιότητες αυτού του τόπου, καλές και κακές», συνεχίζει.
Η εταιρεία του βρίσκεται επίσης πίσω από το Τμήμα Γλυπτικής και το Τμήμα Σχεδιασμού για το Ινστιτούτο Καλών Τεχνών του Σιτσουάν (2004 και 2006), το Μνημείο Hu Huishan (2009) και το Μουσείο Σουζού του Imperial Kiln Brick (2016).
Ο Liu ήταν επίσης ο αρχιτέκτονας πίσω από το εναρκτήριο Serpentine Pavilion Beijing το 2018 – το πρώτο Serpentine Pavilion εκτός Ηνωμένου Βασιλείου.
Να σημειωθεί πως το περσινό Pritzker Architecture Prize απονεμήθηκε στον ιάπωνα αρχιτέκτονα Riken Yamamoto – ενώ στους νικητές των πρόσφατων ετών βρίσκουμε και τα ονόματα των David Chipperfield, Diébédo Francis Kéré, αλλά και των ιδρυτών της Grafton Architects, Yvonne Farrell και Shelley McNamara.
