Αρ. Πρωτ.: 056/20
Αθήνα, 4 Οκτωβρίου 2020
ΠΡΟΣ: Μέλη Ελληνικού Κοινοβουλίου
ΚΟΙΝ.: 1. Υπουργός Παιδείας & Θρησκευμάτων
- Υπουργός Υποδομών & Μεταφορών
- Υπουργός Περιβάλλοντος & Ενέργειας
- Υπουργός Οικονομίας & Ανάπτυξης
Θέμα: Ρύθμιση επαγγέλματος Πτυχιούχων Μηχανικών Τ.Ε.Ι.
Αξιότιμες/οι κυρίες/οι,
Με την παρούσα επιστολή θέλουμε να σας ενημερώσουμε για ένα πρόβλημα, μείζονος σημασίας, που ταλαιπωρεί χιλιάδες νέους επιστήμονες και δεν είναι άλλο από την, παράνομη και πέραν κάθε έννοιας δικαίου και κοινής λογικής, στέρηση κατοχυρωμένων επαγγελματικών δικαιωμάτων για τους Μηχανικούς Τ.Ε.Ι.
Τα μέλη μας, όλοι Πτυχιούχοι Μηχανικοί Ανακαίνισης και Αποκατάστασης Κτιρίων, είναι απόφοιτοι των ομώνυμων σχολών που ιδρύθηκαν στα Τ.Ε.Ι. το 2000 και 2004, στα πλαίσια της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και διεύρυνσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πραγματοποίησε η πολιτεία την περίοδο 1998-2004.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Το 2001, το ελληνικό κράτος κατήργησε τα Τ.Ε.Ι. ως ανώτερες επαγγελματικές σχολές και τα επανίδρυσε ως Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα [Ν.2916/01]. Στα πλαίσια της μεταρρύθμισης αυτής ιδρύθηκαν δεκάδες νέες σχολές και ειδικότητες, μεταξύ των οποίων και οι Σχολές Μηχανικών Ανακαίνισης και Αποκατάστασης Κτιρίων (Πάτρα 2000 και Τρίκαλα 2004). Αν και ο ιδρυτικός νόμος των Τ.Ε.Ι. (Ν.1404/83) προέβλεπε σαφώς ότι μαζί με την ίδρυση νέων σχολών θα έπρεπε να εκδίδονται και τα προεδρικά διατάγματα που θα καθορίζουν τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων τους (άρθρο 25 – διάταξη που παρέμεινε σε ισχύ και μετά την ‘’ανωτατοποίηση’’ των Τ.Ε.Ι.), κάτι τέτοιο δεν συνέβη και αποτελεί εκκρεμότητα εδώ και μία 20ετία τουλάχιστον.
Καρδιά του προβλήματος είναι η πεισματική άρνηση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και των φορέων εκπροσώπησης των Διπλωματούχων Μηχανικών (απόφοιτοι Πολυτεχνικών Σχολών και ισότιμων σχολών του εξωτερικού), να αποδεχθούν το γεγονός ότι μηχανικοί στην Ελλάδα παράγονται και από τις Σχολές Μηχανικών των Τ.Ε.Ι., αντιδρώντας με κάθε τρόπο σε όλες τις προσπάθειες επαγγελματικής αναγνώρισης των τελευταίων. Αντιδράσεις οι οποίες πάντοτε εύρισκαν ευήκοα ώτα σε όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν από το τόπο τις τελευταίες δεκαετίες.
Αποτέλεσμα ήταν το ελληνικό κράτος να έχει δαπανήσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την λειτουργία δημόσιων σχολών Α.Ε.Ι., στερώντας όμως από τους πτυχιούχους τους το δικαίωμα να ασκούν το επάγγελμά τους, συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά τέσσερις εξουσιοδοτικές διατάξεις για την αναγνώριση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων βρίσκονται σήμερα σε ισχύ. Αρχικά, ο Ν.1404/83 προέβλεψε ότι τα επαγγελματικά δικαιώματα των Πτυχιούχων Μηχανικών καθορίζονταν με προεδρικά διατάγματα που εκδίδονται με πρωτοβουλία του Υπουργού Παιδείας και του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού, μετά από εισήγηση του Συμβουλίου Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Ακολούθησε το άρθρο 18 του Ν.3794/09 βάσει του οποίου εκδίδεται προεδρικό διάταγμα με πρωτοβουλία του Υπουργού Παιδείας κατόπιν σχετικής εισήγησης των Συμβουλίων Ανώτατης Τεχνολογικής & Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΣΑΤΕ & ΣΑΠΕ) ενώ τυχόν ειδικότεροι όροι και προϋποθέσεις ασκήσεώς τους καθορίζονταν με αποφάσεις των κατά περίπτωση αρμόδιων υπουργών. Στην συνέχεια θεσπίστηκε η διάταξη του άρθρου 46 του Ν.4485/17 με την οποία και πάλι εκδίδεται προεδρικό διάταγμα με πρωτοβουλία του Υπουργού Παιδείας, κατόπιν εισήγησης ειδικής πενταμελούς επιστημονικής επιτροπής. Τέλος, με το άρθρο 257 του Ν.4610/19 η πρωτοβουλία έκδοσης των επίμαχων προεδρικών διαταγμάτων ανατέθηκε από κοινού στους Υπουργούς Υποδομών, Παιδείας, Ανάπτυξης, Οικονομικών και Περιβάλλοντος, κατόπιν εισήγησης εννεαμελούς επιτροπής καθώς και τριμελών επιτροπών ανά ειδικότητα που υποβοηθούν το έργο των πρώτων. Αξίζει να τονισθεί εδώ ότι, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη εξουσιοδοτική διάταξη τα 2/3 των μελών που θα απαρτίζουν τις επιτροπές αυτές, θα είναι καθηγητές και απόφοιτοι των Πολυτεχνικών Σχολών με ότι αυτό συνεπάγεται για την αντικειμενικότητα με την οποία θα χειριστούν το θέμα.
Φυσικά, καμία από τις ανωτέρω διατάξεις δεν έχει εφαρμοστεί. Ειδικά για την τελευταία, δεν έχουν συγκροτηθεί καν η εννεαμελής επιτροπή και οι τριμελείς υποεπιτροπές που είναι προαπαιτούμενο για την έκδοση του επίμαχου π.δ.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι τα μέλη μας (καθώς και το σύνολο των Μηχανικών Τ.Ε.Ι. όλων των ειδικοτήτων) να μην διαθέτουν σαφές πλαίσιο άσκησης του επαγγέλματός τους με αποτέλεσμα να επαφίονται στις διαθέσεις και στην κατά το δοκούν αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων ή όχι, από τις δημόσιες υπηρεσίες και το Τ.Ε.Ε.
Ενδεικτικό της εμμονής των πολιτικών ηγεσιών και του κρατικού μηχανισμού της χώρας έναντι των Μηχανικών Τ.Ε.Ι., αποτελεί το γεγονός ότι για τους Διπλωματούχους Μηχανικούς προβλέφθηκε με το άρθρο 29 του Ν. 4439/2016 η έκδοση προεδρικού διατάγματος μετά από πρόταση των ίδιων υπουργών. Η εξουσιοδοτική διάταξη χρονολογείται το 2016 και το προεδρικό διάταγμα αναγνώρισης των επαγγελματικών δικαιωμάτων των Διπλωματούχων Μηχανικών εκδόθηκε το 2018 (Π.Δ.98/2018). Χρειάστηκε δηλαδή, μόλις δύο χρόνια στο ελληνικό κράτος να απονείμει επαγγελματικά δικαιώματα στους μηχανικούς των πολυτεχνείων (τα οποία προτάθηκαν από τους ίδιους…) και έχουν περάσει 20 και πλέον χρόνια χωρίς να αναγνωρίζει επαγγελματικά δικαιώματα στους μηχανικούς των Τ.Ε.Ι (που σύμφωνα με την πιο πρόσφατη εξουσιοδοτική διάταξη, θα προταθούν από τους… Διπλωματούχους Μηχανικούς!). Η δε πρόβλεψη για έκδοση του εν λόγω προεδρικού διατάγματος έγινε για λόγους συστηματοποίησης του πεδίου επαγγελματικής τους δραστηριότητας ανά ειδικότητα και όχι ασφαλώς επειδή δεν είχαν επαγγελματικά δικαιώματα τα προηγούμενα χρόνια οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί.
Η εξακολουθητική και επίμονη άρνηση του ελληνικού δημοσίου να αναγνωρίσει επαγγελματικά δικαιώματα στους Μηχανικούς των Τ.Ε.Ι. υποκρύπτει την ευνοϊκή μεταχείριση των Διπλωματούχων Μηχανικών προκειμένου να περιορίζεται αδικαιολόγητα ο ανταγωνισμός στο πεδίο επαγγελματικής τους δραστηριότητας από τους πρώτους.
ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Ο σύλλογός μας, αφού διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση να επιλυθεί το ζήτημα, ξεκίνησε έναν μεγάλο δικαστικό αγώνα πριν από 6 χρόνια διεκδικώντας δικαίωση για τα μέλη του που βρίσκονται σε διαρκή επαγγελματική ομηρεία.
Συγκεκριμένα, το 2014 προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας να ακυρωθεί η παράλειψη της πολιτείας να εκδώσει το επίμαχο π.δ. με το ΣτΕ να αποδέχεται την αίτηση και να κρίνει [ΣτΕ 2040/17] ότι η πολιτεία έχει δέσμια υποχρέωση να το κάνει. Με δεδομένο ότι το κράτος δεν συμμορφώθηκε προς την ανωτέρω απόφαση (συμπληρώνονται τρία χρόνια από την δημοσίευσή της), το ΣτΕ, κατόπιν προσφυγών του συλλόγου και μεμονωμένων συναδέλφων, επέβαλε ήδη στο ελληνικό δημόσιο χρηματική ποινή ενώ αναμένεται η εξέταση και νέας αίτησης συμμορφώσεως σε λίγες εβδομάδες.
Το 2015, με την συμμετοχή δεκάδων συναδέλφων, κατατέθηκε ομαδική αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου Αθηνών, διεκδικώντας αποζημιώσεις για την ηθική βλάβη που έχουμε υποστεί από την ανωτέρω παράλειψη, ενέργεια η οποία ήδη οδήγησε πρωτόδικα σε αποζημιώσεις και εκκρεμεί η απόφαση σε δεύτερο βαθμό.
Πέραν των ανωτέρω ενεργειών, ομάδα συναδέλφων έχει ήδη προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατά της χώρας ενώ μέσα στο επόμενο τρίμηνο θα κατατεθεί και νέα αίτηση στο ΣτΕ η οποία θα συνυπογράφεται τόσο από το σύλλογο όσο και από εκατοντάδες μεμονωμένους συναδέλφους, μέλη και μη, του συλλόγου, ενώ και νέα αγωγή για αποκατάσταση της ηθικής τους βλάβης έχει κατατεθεί στο Πρωτοδικείο Αθηνών από δεκάδες ακόμη συναδέλφους.
Με λίγα λόγια, εκτός από τον πακτωλό χρημάτων που έχει δαπανήσει το ελληνικό κράτος για την ίδρυση και λειτουργία αυτών των σχολών, τώρα συνεχίζει να ξοδεύει χρήματα σε αποζημιώσεις υπέρ των πτυχιούχων τους, οι οποίοι διεκδικούν, απλώς, το αυτονόητο δικαίωμα να αξιοποιήσουν το πτυχίο τους προς όφελος δικό τους και της χώρας.
Επιπλέον, το περιβόητο κράτος δικαίου έχει πάει… περίπατο προ πολλού, καθώς αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις εκκρεμούν περισσότερο από μία τριετία χωρίς η διοίκηση να έχει συμμορφωθεί προς το περιεχόμενό τους.
ΤΙ ΖΗΤΑΜΕ
Ζητάμε το αυτονόητο, δηλαδή το δικαίωμα να συμμετέχουμε στην οικονομική ζωή της χώρας με βάση τις γνώσεις και τα εφόδια που λάβαμε σπουδάζοντας σε δημόσιες σχολές ΑΕΙ. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Γνωρίζουμε ότι οι επαγγελματικές δραστηριότητές μας αλληλεπικαλύπτονται με επαγγελματικές δραστηριότητες των Διπλωματούχων Μηχανικών, αλλά αυτό αποτελεί ευθύνη της πολιτείας, η οποία επέλεξε να διατηρεί σχολές σε συγγενείς επιστήμες. Άλλωστε, το ζήτημα αυτό έχει πλέον ημερομηνία λήξης, καθώς όπως είναι γνωστό τα Τ.Ε.Ι. δεν υπάρχουν πια και άρα δεν παράγονται νέοι πτυχιούχοι.
Ζητάμε να ρυθμιστεί, δια νόμου, το επάγγελμα του Πτυχιούχου Μηχανικού Τ.Ε.Ι. και το δικαίωμα πρόσβασής μας στο επάγγελμα του μηχανικού με εγγραφή μας στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και χορήγηση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος (κατ’ αντιστοιχία με τις ανάλογες διατάξεις που ισχύουν για το επάγγελμα του Διπλωματούχου Μηχανικού). Το Τ.Ε.Ε. πρέπει, επιτέλους, να πάψει να δρα ως συνδικαλιστικός φορέας μερίδας μηχανικών και να μετατραπεί σε πραγματικό επιμελητήριο όλων των μηχανικών.
Ζητάμε να κατοχυρωθεί το δικαίωμά μας να ασκούμε τις επαγγελματικές δραστηριότητες που απορρέουν από το πρόγραμμα σπουδών και το γνωστικό αντικείμενο των σχολών μας όπως αυτά έχουν θεσμοθετηθεί με την Υ.Α. Κ82094/Ε5 (ΦΕΚ 1388 Β’/03-08-2007) λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι είμαστε Πτυχιούχοι Α.Ε.Ι.
Τέλος, απαιτούμε η επιστημονική κοινότητα των πρώην, πλέον, Τ.Ε.Ι. και των επαγγελματικών – επιστημονικών φορέων των πτυχιούχων τους, να έχουν τον πρώτο λόγο στην διαδικασία καθορισμού των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, κατ’ αντιστοιχία της διαδικασίας που ακολουθήθηκε και οδήγησε στην έκδοση του Π.Δ.98/2018 για τους Διπλωματούχους Μηχανικούς και όχι να καλούμαστε να αποδεχθούμε τα όποια δικαιώματα προταθούν από τους ‘’επαγγελματικούς ανταγωνιστές’’ μας, τα οποία προφανώς και δεν θα αντιστοιχούν στις γνώσεις μας και στο επιστημονικό μας υπόβαθρο.
Είναι αυτονόητο ότι θα συνεχίσουμε, αμείωτα, να πορευόμαστε στον δρόμο της δικαιοσύνης εκμεταλλευόμενοι κάθε ένδικο μέσο, εντός και εκτός της χώρας, έως ότου βρεθεί πολιτική ηγεσία που θα βάλει ένα τέλος σε αυτόν τον Γολγοθά.
Στόχος της παρούσας επιστολής είναι να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει όλους εσάς, τους Έλληνες βουλευτές προκειμένου, αξιοποιώντας όλα τα μέσα που σας παρέχει η ιδιότητά σας, να ασκήσετε την απαραίτητη πίεση προς την εκτελεστική εξουσία.
Ο Σύλλογός μας είναι πάντοτε πρόθυμος, εφόσον κληθεί, να σας ενημερώσει διεξοδικότερα για όλα τα θέματα που αναφέρονται στην παρούσα επιστολή διαθέτοντας ολοκληρωμένη και επιστημονικά/νομικά τεκμηριωμένη πρόταση για την συνολική ρύθμιση του επαγγέλματος του Πτυχιούχου Μηχανικού Τ.Ε.Ι.
Μετά τιμής,
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
