Του Απόστολου Μάνθου
Εργασιακό πυρετό αναμένεται να ανεβάσει στα επόμενα χρόνια ο κατασκευαστικός κλάδος. Σε επίπεδο συνεχούς θερμομέτρησης βρίσκονται, δε, τα περισσότερα στρατηγικά τμήματα ανάληψης έργων, καθώς προετοιμάζονται πυρετωδώς για τις επόμενες κινήσεις τους, συγκροτώντας τις συμμαχίες τους και καταστρώνοντας τα πλάνα τους. Μιλάμε για συσσωρευμένα projects που ξεπερνούν πλέον τα 7 δισ. ευρώ, ενώ, αν βάλουμε στην ουρά τα σιδηροδρομικά έργα, που θα φτάσουν τα 4 δισ. ευρώ, το μεγάλο έργο του Ελληνικού και τον καταλυτικό ρόλο του Ταμείου Ανάκαμψης, τότε το ταμείο ξεπερνά κατά πολύ τα 12 δισ. ευρώ, αναγκάζοντας τους μέχρι πρότινος άεργους κατασκευαστές να τραγουδούν το γνωστό άσμα “μη βροντοχτυπάς τις χάντρες, η δουλειά κάνει τους άντρες, το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί”. Τα αναπτυξιακά αυτά κεφάλαια που θα πέσουν στον κατασκευαστικό κλάδο είναι ίσως από τα μεγαλύτερα που έχει δει η χώρα και είναι ικανά να δώσουν ισχυρή ώθηση στην οικονομία, αρκεί, φυσικά, να σηκώσει τα μανίκια η κυβέρνηση και να πατήσει το κομβίον της έναρξης.
Υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στη χώρα, διάσπαρτα σε φορείς υλοποίησης από το υπουργείο Υποδομών μέχρι τα πανεπιστήμια, ΔΕΥΑ και άλλους, 45+ έργα που είτε βρίσκονται στο αρχικό στάδιο είτε σε προχωρημένη φάση διαγωνισμών. Από την επέκταση του μετρό, ηλεκτρομηχανολογικά συστήματα, κτιριακά έργα, μέχρι δίκτυα ευρυζωνικής πρόσβασης, έργα ύδρευσης-αποχέτευσης, σιδηροδρομικά κ.ά. που υπόσχονται καλύτερες μέρες σε όλο τον κατασκευαστικό κλάδο, δημιουργώντας ταυτόχρονα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.
Τα σκήπτρα στα αρχικά 7 δισ. ευρώ έχουν η Γραμμή 4 του Μετρό της Αθήνας, με σχεδόν 1,8 δισ. ευρώ, και ο διπλός διαγωνισμός του ΒΟΑΚ, με 1,45 δισ. ευρώ. Επίσης, μαζί με το Πάτρα-Πύργος και την Υποθαλάσσια Σαλαμίνας συγκεντρώνουν παραπάνω από τα μισά από το παραπάνω ποσό.
Από εκεί και έπειτα έχουμε το Flyover στην Περιφερειακή Θεσσαλονίκης (370 εκατ. ευρώ), το βόρειο τμήμα του Ε65 Τρίκαλα-Εγνατία (400 εκατ. ευρώ), την επέκταση του έκτου προβλήτα στον ΟΛΘ (170 εκατ. ευρώ), τον άξονα Καλαμάτα – Πύλος – Μεθώνη (255 εκατ. ευρώ), την εργολαβία της Αμβρακίας Οδού (150 εκατ. ευρώ), το φράγμα Χαβρία στη Χαλκιδική (140 εκατ. ευρώ), τις φοιτητικές εστίες στην Κρήτη (250 εκατ. ευρώ ), στο Πανεπιστήμιο Θράκης (133 εκατ. ευρώ) και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (116,6 εκατ. ευρώ).
Επίσης υπάρχουν και πολλά έργα μεταξύ 30-100 εκατ. ευρώ, όπως η ηλεκτροκίνηση στο Κιάτο-Ροδοδάφνη (83 εκατ. ευρώ), το αντιπλημμυρικό έργο στο Ρέμα Εσχατιάς (86 εκατ. ευρώ), η οδική σύνδεση ΠΑΘΕ – Εγνατίας με το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης (74 εκατ. ευρώ), τα αποχετευτικά δίκτυα σε Σπάτα-Αρτέμιδα (86 εκατ. ευρώ), Ραφήνα -Πικέρμι (79 εκατ. ευρώ) και στην Παλλήνη (71 εκατ. ευρώ), το Κέντρο Έρευνας της Ακαδημίας Αθηνών (89 εκατ. ευρώ) κ.ά.
Η κατανομή της “πίτας” αυτών των έργων θα φέρει τα πάνω κάτω στον κλάδο, με πλέον κερδισμένες τις: ΓΕΚ Τέρνα, Ελλάκτωρ, Μυτιληναίος, που τον αναλύσαμε στο περασμένο άρθρο, Άβαξ και Ιntrakat.
Ξεκινώντας από τον όμιλο ΓΕΚ Τέρνα, η μακροπρόθεσμη διαγραμματική εικόνα στο μηνιαίο chart παρουσιάζει τη μετοχή να διέπεται από το καλοκαίρι του 2012 από τον έντονα ανοδικό στροφέα που μέχρι τώρα έχει πιάσει τους τρεις πυθμένες της τελευταίας 8ετίας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τεράστιος ανάποδος σχηματισμός Head & Shoulders, με τη neckline του να έχει τμηθεί ανοδικά, δίνοντας, έτσι, ως στόχο βάσει του λογαριθμικού διαγράμματος τα 14,50 ευρώ. Προς το παρόν η μετοχή αποτυπώνεται να μαζεύει δυνάμεις πάνω στο επίπεδο των 6 ευρώ, αναμένοντας την έναρξη. Σημεία αντίστασης τα 6,40 και τα 9 ευρώ.
Σε θέση μάχης εντοπίζεται η μετοχή του Ελλάκτωρ, που από τις αρχές του καλοκαιριού έχουν αλλάξει χέρια πάνω από 40 εκατ. τεμάχια με μέσο όρο τα 1,10 ευρώ. Στο μηνιαίο διάγραμμά του είναι κάτι παραπάνω από εμφανής η πρόθεσή του να καβαλήσει ανοδικά τη μακροπρόθεσμη γραμμή “W” στα 1,23 ευρώ. Επιτυχής διάβαση θα ανοίξει τον δρόμο αρχικά για τα 1,50 και μετά για τα 1,90 ευρώ. Κάτω υπό τις κατάλληλες συνθήκες θεωρείται ως εφικτή η μεσομακροπρόθεσμη προσέγγιση των 2,20 ευρώ.
Η μετοχή της Άβαξ δείχνει τελευταία να κατασκευάζει μια βάση αγοραστών ανάμεσα στη ζώνη των 0,40 με 0,365 ευρώ. Διαγραμματικός σκοπός της βάσης είναι η δημιουργία ανοδικού βατήρα για την κεντρική περιοχή της Pitchfork στα 0,48 με 0,50 ευρώ. Από εκεί και πάνω πιθανή ανοδική διαφυγή θα φέρει την τιμή της μετοχής αντιμέτωπη με τον Μαθουσάλα κινητό μέσο των 80 μηνών στα 0,57 ευρώ. Κινητός μέσος που έχει την ικανότητα να αλλάξει για μεγάλο χρονικό διάστημα την τάση της μετοχής.
Τέλος, η μετοχή της Ιntrakat έχει αφήσει ως ανειλημμένη υποχρέωση τη συμπλήρωση του σχεδόν δεκαετούς ανάποδου σχηματισμού Head & Shoulders. Για να γίνει, όμως, κάτι τέτοιο, θα πρέπει η μετοχή να φτάσει στη neckline, που εντοπίζεται στα 2,15 ευρώ. Προς το παρόν, έχοντας ως χορηγό τον ανοδικό στροφέα του 2016, προσπαθεί να καταστρατηγήσει την αντίσταση των Bears στα 1,35 ευρώ, για να θέσει ως επόμενο στόχο τα 1,54 ευρώ. Περιοχή στήριξης τα 1,10 με 1 ευρώ.
* Ο κ. Απόστολος Μάνθος είναι υπεύθυνος τεχνικής ανάλυσης και επενδυτικής στρατηγικής στην Aenaon Markets.
** Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Κεφάλαιο”
