Των:
Δ. Καινούργιου, Καθηγητή, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Δ. Δημητρίου, Επίκουρου Καθηγητή, Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Γ. Αγγελόπουλου, Υποψήφιου Διδάκτορα, Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Α. Τσιούτσιου, Μεταδιδάκτορα ερευνητή, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών / ΚΕΦΑΛΙΑ
Η ενεργειακή μετάβαση έχει φέρει στο προσκήνιο το υδρογόνο, όχι μόνο ως καύσιμο του μέλλοντος, αλλά και ως νέο πεδίο επενδυτικού ενδιαφέροντος. Καθώς οι κυβερνήσεις προωθούν πολιτικές απανθρακοποίησης και οι επενδυτές στρέφονται όλο και περισσότερο σε προϊόντα ESG, τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: μπορεί το υδρογόνο να λειτουργήσει ως εργαλείο διαφοροποίησης σε ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο;
Σε πρόσφατη μελέτη των Αγγελόπουλου, Δημητρίου, Καινούργιου και Τσιούτσιου, η οποία δημοσιεύθηκε στο Multinational Finance Journal, εξετάζεται η σχέση του Global X Hydrogen ETF (υδρογόνο) με παραδοσιακές αγορές, όπως ο χρυσός, το αλουμίνιο, ο χάλυβας, το πετρέλαιο brent, το φυσικό αέριο, ο S&P 500 και ο Nasdaq 100.
Το βασικό εύρημα είναι ότι το υδρογόνο δεν φαίνεται να κινείται στενά μαζί με τις αγορές ορυκτών καυσίμων. Η συσχέτισή του με το πετρέλαιο και κυρίως με το φυσικό αέριο εμφανίζεται ασθενής ή σχεδόν μηδενική, σε διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες και σε διαφορετικές συνθήκες αγοράς. Αυτό σημαίνει ότι ένα επενδυτικό προϊόν συνδεδεμένο με το υδρογόνο δεν λειτουργεί απλώς ως υποκατάστατο της παραδοσιακής ενεργειακής αγοράς.
Αντίθετα, η σχέση του υδρογόνου με τις μεγάλες χρηματιστηριακές αγορές είναι πιο έντονη. Η μελέτη δείχνει ότι το υδρογόνο κινείται σε σημαντικό βαθμό μαζί με δείκτες, όπως ο S&P 500 και ο Nasdaq 100. Αυτό υποδηλώνει ότι, παρά τον «πράσινο» χαρακτήρα του, το υδρογόνο παραμένει σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένο με τη δυναμική των μετοχών. Με απλά λόγια, για έναν επενδυτή που έχει ήδη υψηλή έκθεση σε τεχνολογικές ή αναπτυξιακές μετοχές, η προσθήκη υδρογόνου μπορεί να αυξήσει έναν ήδη υπάρχοντα κίνδυνο, αντί να τον μειώσει. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η σύγκριση με τον χρυσό. Ο χρυσός παραδοσιακά θεωρείται ασφαλές καταφύγιο (safe haven asset), όμως η μελέτη δείχνει ότι η σχέση του με το υδρογόνο είναι ήπια θετική και σχετικά σταθερή. Αυτό σημαίνει ότι ο χρυσός δεν λειτουργεί ως ξεκάθαρο αντίβαρο απέναντι στο υδρογόνο, αλλά ούτε και παρουσιάζει ισχυρή ταύτιση μαζί του.
Στην περίπτωση των βιομηχανικών μετάλλων, όπως το αλουμίνιο και ο χάλυβας, η εικόνα είναι πιο σύνθετη. Σε μεγαλύτερους χρονικούς ορίζοντες παρατηρούνται ενδείξεις μεγαλύτερης συν-κίνησης (co-movement) με το υδρογόνο. Αυτό μπορεί να συνδέεται με κοινές μακροοικονομικές δυνάμεις, όπως οι επενδύσεις σε υποδομές, η πράσινη βιομηχανία και η ηλεκτροκίνηση.
Το συμπέρασμα είναι ότι το υδρογόνο μπορεί να προσφέρει διαφοροποίηση απέναντι στα ορυκτά καύσιμα, αλλά δεν πρέπει να θεωρείται αυτόματα ασφαλές καταφύγιο. Περισσότερο μοιάζει με μια πράσινη, αναπτυξιακή επενδυτική θεματική, η οποία επηρεάζεται από τις γενικότερες συνθήκες στις χρηματιστηριακές αγορές. Για τους επενδυτές, το μήνυμα είναι σαφές: το υδρογόνο έχει θέση σε ένα χαρτοφυλάκιο που στοχεύει στην ενεργειακή μετάβαση, αλλά χρειάζεται προσεκτική διαχείριση κινδύνου. Η πράσινη ταυτότητα μιας επένδυσης δεν σημαίνει απαραίτητα χαμηλό κίνδυνο ή πλήρη διαφοροποίηση. Στην εποχή της μετάβασης προς καθαρότερες μορφές ενέργειας, το υδρογόνο παραμένει μια πολλά υποσχόμενη αλλά απαιτητική επενδυτική επιλογή.
