Το… πράσινο φως για την ενεργοποίηση του τέλους 5% επί των οικοδομικών αδειών σε περιοχές εκτός σχεδίου ενεργοποιεί με εγκύκλιο που εξέδωσε προ ημερών ο γενικός γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος κ. Ευθύμιος Μπακογιάννης.
Αυτή ήταν η είδηση της εβδομάδας σε ένα θέμα που έχουμε σχολιάσει και έχουμε αντιδράσει όσον αφορά την διαδικασία αλλά και το αν είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή για το αρμόδιο Υπουργείο να το θέσει σε ισχύει.
Για την ιστορία να πούμε ότι η πρόβλεψη είχε περιληφθεί στον νόμο 4759/20 (παρ. 1 του άρθρου 32) και αφορούσε ακίνητα που βρίσκονται εκτός σχεδίων πόλεως, εκτός ορίων των νομίμως υφισταμένων οικισμών προ του έτους 1923, που στερούνται ρυμοτομικού σχεδίου, και εκτός περιοχών, στις οποίες έχουν καθορισθεί χρήσεις γης, όροι και περιορισμοί δόμησης από εργαλεία πολεοδομικού σχεδιασμού πρώτου επιπέδου ή από διατάγματα που καθορίζουν όρους και περιορισμούς δόμησης σε περιοχές εκτός σχεδίου (π.χ. Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου ή Ε.Σ.Χ.Α.Δ.Α ή Ε.Σ.Χ.Α.Σ.Ε. κλπ).
Σε αυτά τα ακίνητα οι οικοδομικές άδειες – όπως όριζε ο νόμος 4759/20 – θα επιβαρύνονται με τέλος 5% επί του κόστους της οικοδομικής άδειας, το οποίο θα αποδίδεται στο Πράσινο Ταμείο, για τη χρηματοδότηση δράσεων στις εκτός σχεδίου περιοχές που αντισταθμίζουν την επιβάρυνση του περιβάλλοντος από το γεγονός ότι δομούνται περιοχές που κατ’ αρχήν δεν προορίζονται για δόμηση
Το κομβικό σημείο σε όλα αυτά είναι ότι σύμφωνα με την εγκύκλιο ότι για τον υπολογισμό του τέλους, που βαρύνονται οι εκτός σχεδίου ιδιοκτησίες, ως κόστος οικοδομικής αδείας νοείται ο προϋπολογισμός του έργου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν στα χέρια μας το κόστος για μια οικοδομική άδεια εκτιμάται ότι θα επιβαρύνεται έως και 1000 ευρώ, ανάλογα με την περιοχή όπου βρίσκεται το ακίνητο, την τιμή ζώνης κλπ.
Επισημαίνεται ότι ο έλεγχος της καταβολής του τέλους 5% επί του προϋπολογισμού του έργου, διενεργείται από τις Υπηρεσίες Δόμησης κατά το στάδιο ελέγχου των φορολογικών στοιχείων της άδειας, όπου ελέγχεται ο προϋπολογισμός του έργου και τα αποδεικτικά καταβολής των απαιτούμενων εισφορών και κρατήσεων του έργου υπέρ του Δημοσίου, του οικείου δήμου και του e-ΕΦΚΑ. Βάσει των νέων ρυθμίσεων η δυνατότητα δόμησης , μετά τη διετία, καταργείται σε οικόπεδα:
• 750 τ.μ., με ελάχιστο «πρόσωπο» 10 μέτρα και ελάχιστο βάθος 15 μέτρα, που υφίστανται από το 1962.
• 1.200 τ.μ., με ελάχιστο «πρόσωπο» 20 μέτρα και ελάχιστο βάθος μέτρα, που υφίστανται από το 1964.
• 2.000 τ.μ., με ελάχιστο «πρόσωπο» 25 μέτρα και ελάχιστο βάθος 40 μέτρα, που υφίστανται από το 1977 (για εκείνα που βρίσκονται εντός ζώνης πόλεων και οικισμών) ή το 1978 (για όσα έχουν πρόσωπο σε εθνική, επαρχιακή ή δημοτική οδό).
• Που «έχασαν» την απαιτούμενη αρτιότητα επειδή το κράτος απαλλοτρίωσε ένα τμήμα τους και μετά την απομείωση έχουν ελάχιστο εμβαδό 2.000 τ.μ..
• Που δεν έχουν αρτιότητα, αλλά δόθηκαν σε αναδασμό, ως αντάλλαγμα άρτιου οικοπέδου, εφόσον μετά από τον αναδασμό έχουν ελάχιστο εμβαδό 2.000 τ.μ..
• Με ελάχιστο εμβαδόν 4.000 τ.μ. για ανέγερση τουριστικών εγκαταστάσεων.
Και γιατί τα λέω αυτά…
Μιλάμε για μία διαδικασία που γίνεται εν μέσω covid19 σε μία ήδη επιβαρυμένη περίοδο οικονομική για όλους μας.
Γιαυτό μιλάμε για το 5% σε μία επένδυση (ανταποδοτικού χαρακτήρα με ότι σημαίνει ανταποδοτικότητα) αλλά αυτό θα έχει συνέπεια επί της αξίας του προϋπολογισμού του έργου σε μια επιχείρηση. Μιλάμε δηλαδή για ένα τέλος το οποίο δεν είναι επιχειρηματικό κόστος αλλά επιπρόσθετο!
Μία ανάπτυξη… απλά φορολογική…
Και η κατάσταση θα χειροτερέψει κυρίως στους ιδιώτες για μία επένδυση κατοικίας…
Ένας πολίτης ο οποίος έχει επενδύσει με το συγκεκριμένο ποσό το οποίο έχει βγάλει με απίστευτη κούραση και κόπων μιας ζωής τώρα θα πρέπει να υπολογίσει ένα επιπλέον κόστος το οποίο ενδεχομένως να είναι μεγαλύτερο και από το κόστος της οικοδομικής άδειας.
Αυτό αυτομάτως αποτρέπει κάποιον να προβεί σε μια επένδυση και κυρίως αυτή την στιγμή που όλα είναι ρευστά. Αυτομάτως παίρνει και από εμάς τις δουλειές που είχαμε υπολογίσει αλλά κατά τα άλλα βάζει πχ επιθεωρητές να καλύψουν τις παρατυπίες και πάρουν την ευθύνη πάνω τους.
Δεν διαφωνούμε στο τέλος αλλά δεν θεωρώ ότι θα πρέπει την δεδομένη στιγμή με το τόσο ρευστό κλίμα που επικρατεί και με δεδομένο ότι χρειαζόμαστε μια ανάσα ότι θα οδηγήσει σε αυτή την κατεύθυνση.
