Το μικρό «ναυαρχείο» των yachts στην Αίγινα που βρέθηκε στα χέρια της οικογένειας από το 2006-Οι ζημιές, τα ατού και η επόμενη μέρα
Βρισκόταν πάντα στη σκιά του λαμπερού success story της «ελληνικής πολυεθνικής που κατέκτησε τον κόσμο». Και όταν αυτό αποδείχθηκε…faux συνέχισε να παραμένει στο περιθώριο της βροντώδους κατάρρευσης. Είναι ίσως η πιο αφανής επιχειρηματική δραστηριότητα της οικογένειας Κουτσολιούτσου, καθώς οι κατηγορούμενοι για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών, εκτός από όλα τα άλλα, διέθεταν και ναυπηγείο.
Μη φανταστείτε σαν αυτό του Σκαραμαγκά ή της Ελευσίνας. Κάτι τέτοιο άλλωστε δεν θα το επέτρεπε η mentalite και το γενικότερο κοσμοπολίτικο status τους.
Το μικρό ναυπηγείο της Planaco στην Αίγινα, όμως, -περί αυτής ο λόγος-, ήταν και εξακολουθεί να είναι προσανατολισμένο στα yachts, στα οποία και η οικογένεια είχε ιδιαίτερη αδυναμία.
Τις «ένδοξες εποχές», πιθανότατα από τα χέρια των δικών της έμπειρων τεχνικών να γινόταν η συντήρηση της κατασχεμένης, πλέον, θαλαμηγού των 32 μέτρων «Phalarope», αλλά και του 9μετρου «Ginger Aegean» που…ναυλουχούσε στα «θερινά ανάκτορα» των Σπετσών.
Στην «οικογένεια» της Folli Follie από το 2006
Η Planaco, με ένα ναυπηγείο για όλα τα είδη σκαφών αναψυχής, εντάχθηκε στον όμιλο της Folli Follie από το 2006 και θεωρείτο μάλιστα ένα προσωπικό στοίχημα του Δημήτρη Κουτσολιούτσου, ο οποίος έκτοτε κατείχε τη θέση του προέδρου του Δ.Σ., με αντιπρόεδρο τον γιο του Τζώρτζη.
Από το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας πέρασαν ως μέλη και αρκετοί άλλοι, όπως ο εφοπλιστής και συγγραφέας Ηλίας Κουλουκουντής, που παραιτήθηκε νωρίς, από το 2014. Λίγο αργότερα συμμετείχε άπασα η ηγετική τριάδα της FF Group καθώς έδινε το «παρών» και η Αικατερίνη Κουτσολιούτσου, ενώ τις άλλες θέσεις συμπλήρωναν πρόσωπα του ομίλου όπως η Ειρήνη Νιώτη και ο Σπύρος Γκότσης.
Αυτή η σύνθεση παρέμεινε μέχρι και τις αρχές Νοεμβρίου του 2018, δηλαδή έξι μήνες μετά από τότε που έσκασε η βόμβα φέρνοντας στην επιφάνεια τους «σκελετούς» με τα παραποιημένα οικονομικά στοιχεία.
Το ξήλωμα του πουλόβερ άρχισε με την παραίτηση, -μέσω «εξώδικης δήλωσης» που επιδόθηκε από δικαστικό επιμελητή-, του Σπ. Γκότση, για να ακολουθήσει η έξοδος του Δ. Κουτσολιούτσου και της συζύγου του.
Ο Τζώρτζης Κουτσολιούτσος όμως παρέμεινε μέλος του Δ.Σ. μέχρι το φθινόπωρο του 2019, -καταδεικνύοντας τους ισχυρούς δεσμούς της οικογένειας με την εταιρεία-, ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι τον Φεβρουάριο του 2019, έγινε ΑΜΚ ύψους 80.000 ευρώ.
Στη συνέχεια και σε μια προσπάθεια «απογαλακτισμού», πρόεδρος ανέλαβε ο Αβραάμ Γούναρης ενώ ως μέλος εισήλθε ο νυν πρόεδρος και CEO της FF Group Γεώργιος Σάμιος, οι οποίοι ορίστηκαν και ως οι μόνοι που μπορούσαν να δεσμεύσουν με την υπογραφή τους την εταιρία. Στις 5 Μαΐου 2020, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, εκλέχθηκε νέο Δ.Σ. με πρόεδρο τον Γ. Σάμιο και μέλη τους Περικλή Δοντά και Βασίλη Λαμπαθάκη.
Ιδιαίτερα δημοφιλής, αλλά ζημιογόνα…
H Planaco, λοιπόν, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους φίλους της θάλασσας εδώ και δεκαετίες, όταν εντάχθηκε στο δυναμικό της FF Group το 2006. Δηλαδή, πριν ακόμη ο όμιλος κάνει τα…μεγάλα ανοίγματα εντός και κυρίως εκτός συνόρων.
Τότε, βέβαια, ήταν και άλλες εποχές, καθώς δεν είχε ενσκήψει η λαίλαπα της κρίσης που «βύθισε» την οικονομία σε ύφεση, οδηγώντας σε πολλά λουκέτα και στον συγκεκριμένο κλάδο. Tο πέρασμα στην Folli Follie έφερε «άνεμο ανάπτυξης» στο μικρό ναυπηγείο. Στόχος του Δ. Κουτσολιούτσου, άλλωστε, ήταν να εξελιχθεί σε μοντέρνα μονάδα ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Έγιναν επενδύσεις σε έργα υποδομής και τεχνολογικού εξοπλισμού (όπως η απόκτηση Travel Lift 400 τόνων, Power Trailer κ.α.) και αναβαθμίστηκαν οι δυνατότητες ώστε να επιτρέπεται ο δεξαμενισμός ακόμη και μεγάλων καταμαράν.
Η Planaco, όμως, αν και με περγαμηνές για τη δουλειά της, ήταν ζημιογόνα σε όλη την τελευταία δεκαετία. Κάτι που προφανώς και δεν αποτελούσε πρόβλημα για την οικογένεια αφού «λεφτά υπήρχαν»…
Η προνομιακή θέση και τα άλλα ατού
Πάντως το ναυπηγείο, λόγω θέσης και εξοπλισμού, διαθέτει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Βρίσκεται μόλις 11 ναυτικά μίλα από τον Πειραιά, στο κέντρο του Σαρωνικού Kόλπου, πολύ κοντά σε δημοφιλείς προορισμούς για σκάφη αναψυχής όπως ο Πόρος, η Ύδρα, οι Σπέτσες, η Eπίδαυρος, τα Mέθανα, το Πόρτο Xέλι, η Eρμιόνη. Eπίσης, είναι ο πρώτος σταθμός, για όσους διαπλέουν τη διώρυγα της Kορίνθου και ταυτόχρονα, λίγα μίλια μακριά από τις μεγάλες μαρίνες του αττικού παραλιακού μετώπου.
Στα ατού της θα πρέπει να προσμετρηθούν οι εγκαταστάσεις, που αναπτύσσονται σε 32 στρέμματα διαμορφωμένου χώρου με σύστημα αποστράγγισης και συλλογής υδάτων εκ των οποίων το ένα στεγασμένο για ειδικές εργασίες συντήρησης σε ελεγχόμενο περιβάλλον, καθώς και το έμπειρο προσωπικό με τεχνικούς όλων των ειδικοτήτων (ξύλο, μέταλλο, πλαστικό).
Επίσης, όλα τα μηχανήματα είναι πιστοποιημένα από τη Lloyd’s Register. Σε επίπεδο υποδομών και υπηρεσιών καλύπτει όλες τις ανάγκες καθώς διαθέτει:
-Στεγασμένο χώρο 1.000 τ.μ. για ειδικές εργασίες
-Βαφείο σε κλειστό-ελεγχόμενο περιβάλλον
-Ξυλουργείο και μηχανουργείο με υπερσύγχρονα μηχανήματα
-Δύο προβλήτες με δύο συστήματα ανέλκυσης-καθέλκυσης
-Power trailer για μηχανοκίνητα, ιστιοφόρα και Catamaran μέχρι 60 τόνους
-Synchro lift και transporter για σκάφη μέχρι 200 τόνους
-Σύστημα αποστράγγισης και συλλογής υδάτων με ελαιοπαγίδες
-Κλειστό κύκλωμα με 32 κάμερες περιφερειακά και εσωτερικά του ναυπηγείου
-Προσωπικό Security 24 ώρες την ημέρα,
-Πιστοποιημένο σύγχρονο σύστημα πυρασφάλειας
-Γεννήτριες για συνεχή και απρόσκοπτη λειτουργία σε όλο το φάσμα εργασιών
Για αυτό και στο πελατολόγιό της φιγουράρουν επαγγελματίες, ιδιώτες, αλλά και οι μεγάλες επιχειρήσεις του yachting.
Η «απώλεια στήριξης» και η προοπτική
Από τότε που ξέσπασε το σκάνδαλο, η εταιρεία βρέθηκε, όπως είναι λογικό, σε «απώλεια στήριξης». Εκτός όμως από την εσωτερική κρίση, ήρθε και αυτή της πανδημίας που ισοπέδωσε τον τουρισμό και κάθε άλλη σχετική δραστηριότητα, καθιστώντας ακόμη δυσκολότερη την κατάσταση.
Παρόλα αυτά, η Planaco εξακολουθεί να αποτελεί ένα «χαρτί», με πιθανά σημαντική μελλοντική υπεραξία, που μπορεί να αξιοποιηθεί στον ανηφορικό δρόμο για την ανάταξη της πολύπαθης FF Group…
