Η πρακτική των υπερβολικών εκπτώσεων, που αντισταθμίζονται στη συνέχεια από συμπληρωματικές συμβάσεις, έχει επιστρέψει το τελευταίο διάστημα στην αγορά δημοσίων έργων. Οι εταιρείες επιχειρούν έτσι να περιορίσουν τις ζημίες ή ακόμα και να μετατρέψουν μια σύμβαση σε κερδοφόρο. Ασφαλώς δεν πρόκειται για κάτι παράνομο, αλλά για έναν τρόπο εκμετάλλευσης του συστήματος παραγωγής δημοσίων έργων, το οποίο δυστυχώς εξακολουθεί να μην είναι πλήρως θωρακισμένο, αφήνοντας παράθυρα ανοικτά σε αυξήσεις του τελικού κόστους, κυρίως μέσω ημιτελών/ατελών ή λανθασμένων μελετών.
Με τον τρόπο αυτό, ένας κατασκευαστής, που πιθανώς να έχει καλύτερη αντίληψη ή γνώση μιας περιοχής, μπορεί να επωφεληθεί, προσφέροντας μεν υψηλότερη έκπτωση, αλλά με τη γνώση ότι τα χρήματα αυτά θα του επιστραφούν αργότερα κατά το στάδιο της κατασκευής του έργου, μέσω μιας συμπληρωματικής σύμβασης. Μια τέτοια σύμβαση χορηγήθηκε πριν από λίγες εβδομάδες και στην «Ακτωρ» ΑΤΕ, θυγατρική της «Ελλάκτωρ», στο έργο της ανάπλασης του Φαληρικού Ορμου, το οποίο εκτελεί για λογαριασμό της Περιφέρειας Αττικής.
Η «Ακτωρ» έλαβε συμπληρωματική σύμβαση συνολικού ύψους 6,31 εκατ. ευρώ, η οποία αύξησε τη συνολική αξία της σύμβασης από τα 73 εκατ. ευρώ (με ΦΠΑ) σε 79,36 εκατ. ευρώ (με ΦΠΑ). Ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου ήταν 155 εκατ. ευρώ (με ΦΠΑ), με την «Ακτωρ» να κερδίζει «στο νήμα» προσφέροντας έκπτωση 53,54%, έναντι έκπτωσης 53,24%, δηλαδή μόλις 0,3% χαμηλότερα αυτής που προσέφερε η Intrakat, η οποία και «έχασε» το έργο για μόλις 200.000 ευρώ. Αντίστοιχα, η τρίτη J&P Αβαξ προσέφερε έκπτωση 51,48%, ούσα 1,3 εκατ. ευρώ ακριβότερη, ενώ ακόμα και η τέταρτη Τέρνα είχε προσφέρει έκπτωση 43,75%, δηλαδή 6,3 εκατ. ευρώ ακριβότερα από την «Ακτωρ», όση δηλαδή είναι και η αξία της συμπληρωματικής σύμβασης που υπεγράφη πριν από λίγες εβδομάδες!
Σύμφωνα με το αιτιολογικό της σχετικής απόφασης της Διεύθυνσης Τεχνικών Εργων (Τμήμα Ειδικών Εργων) της Περιφέρειας Αττικής, το πρόσθετο αντικείμενο της σύμβασης αφορά εργασίες προστασίας των πασσάλων (χρήση προσωρινών σωληνώσεων και μπετονίτη για την προστασία της οπής των πασσάλων), οι οποίες κρίθηκαν αναγκαίες μετά τα αποτελέσματα των πρόσθετων γεωτεχνικών ερευνών που πραγματοποιήθηκαν δύο μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης, δηλαδή τον Ιούλιο του 2017.
Οι πρόσθετες εργασίες που κρίθηκαν απαραίτητες οφείλονται, όπως αναφέρεται στο σχετικό αιτιολογικό, «σε μη προβλέψιμες περιστάσεις και δεν μπορούν τεχνικά και οικονομικά να διαχωριστούν από την εκτέλεση της αρχικής σύμβασης χωρίς να δημιουργήσουν προβλήματα στην αναθέτουσα αρχή, είναι δε αναγκαίες για την άρτια ολοκλήρωση του έργου». Σημειωτέον ότι από τη συμπληρωματική σύμβαση που εγκρίθηκε, απορροφήθηκε όλο το κονδύλι που προβλεπόταν για τυχόν απρόβλεπτες δαπάνες, αλλά και επιπλέον 2,66 εκατ. ευρώ, που προστέθηκαν στο τελικό ύψος της σύμβασης.
