τη δημιουργία μίας δεύτερης παράλληλης οδού, μέσω σήραγγας, προχωράει η Ελβετία, ώστε να μη χρειαστεί να διακοπεί η κυκλοφορία για χρόνια σε ένα κομβικό κομμάτι των μετακινήσεων στην Ευρώπη.
Συγκεκριμένα, κάτω από τις Άλπεις θα κατασκευαστεί ένα δεύτερο οδικό τούνελ στο Gotthard, καθώς το υπάρχον τούνελ που εξυπηρετεί εδώ και δεκαετίες μια από τις βασικότερες διαδρομές βορρά – νότου στην ήπειρο, χρειάζεται εκτεταμένη αναβάθμιση.
Το κρίσιμο σταυροδρόμι της Ευρώπης
Το έργο αυτό θεωρείται κρίσιμο, καθώς δεν αφορά μόνο τη χώρα, αλλά συνολικά τις μεταφορές στην καρδιά της Ευρώπης. Και για αυτόν ακριβώς το λόγο, η λύση που επιλέχθηκε είναι να δημιουργηθεί μια δεύτερη, παράλληλη σήραγγα, ώστε το παλιό πέρασμα να ανακαινιστεί χωρίς να υπάρξει πρόβλημα στην κυκλοφορία.
Το οδικό τούνελ του Gotthard αποτελεί τμήμα του αυτοκινητόδρομου Α2, ενός άξονα με πολύ μεγάλη σημασία για την κίνηση ανθρώπων και εμπορευμάτων, ανάμεσα στη βόρεια και τη νότια Ευρώπη.
Για την Ελβετία, αλλά και για όσους διασχίζουν την ήπειρο οδικώς, πρόκειται για μια διαδρομή στρατηγικής σημασίας. Γι’ αυτό και οι ελβετικές αρχές ξεκαθαρίζουν ότι η δεύτερη σήραγγα δεν κατασκευάζεται για να αυξηθεί η χωρητικότητα, αλλά για να διασφαλιστεί ότι η σύνδεση θα παραμείνει λειτουργική όταν ξεκινήσουν οι μεγάλες εργασίες στο υπάρχον τούνελ.
Το σημερινό τούνελ λειτουργεί από το 1980 και έχει μήκος σχεδόν 17 χιλιόμετρα. Για πολλά χρόνια υπήρξε σύμβολο της ελβετικής μηχανικής και βασικό πέρασμα μέσα από τις Άλπεις. Όμως ο χρόνος έχει αφήσει το αποτύπωμά του και η ανάγκη για εκσυγχρονισμό θεωρείται πλέον επιτακτική, κυρίως για λόγους ασφάλειας και ανανέωσης των ηλεκτρομηχανολογικών του συστημάτων.
Όπως αναφέρουν κατασκευαστικές πηγές, αυτός είναι ο βασικός λόγος που η ελβετική κυβέρνηση επέλεξε να επενδύσει σε μια δεύτερη σήραγγα, αντί να κλείσει απλώς την παλιά για πολυετή αποκατάσταση.
Οι δυσκολίες του έργου και το κόστος
Η κύρια φάση της διάνοιξης επιταχύνθηκε τον Φεβρουάριο του 2025, όταν δύο τεράστιοι μετροπόντικες ξεκίνησαν να σκάβουν από τις δύο πλευρές του βουνού. Σύμφωνα με τις κατασκευαστικές πηγές, οι μηχανές έχουν ονομαστεί “Alessandra” και “Paulina” και αποτελούν το πιο σημαντικό “όπλο” στην επίτευξη του έργου.
Η γενική στόχευση παραμένει η νέα σήραγγα να είναι έτοιμη γύρω στο 2030, ώστε αμέσως μετά να ξεκινήσει η πλήρης ανακαίνιση της παλιάς.
Αν και έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος, όπως είναι αναμενόμενο, σε τέτοιου είδους έργα και με τη μορφολογία του εδάφους και της περιοχής, υπάρχουν ήδη σοβαρές δυσκολίες. Στη νότια πλευρά, η μηχανή “Paulina” βρέθηκε αντιμέτωπη με πολύ πιο περίπλοκες γεωλογικές συνθήκες απ’ ό,τι περίμεναν οι κατασκευαστές.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το μηχάνημα σταμάτησε αφού είχε προχωρήσει λιγότερο από 200 μέτρα, καθώς συνάντησε ρηγματωμένο και ασταθές πέτρωμα. Η ελβετική πλευρά αναγκάστηκε να αλλάξει σχέδιο και να περάσει προσωρινά σε πιο παραδοσιακή μέθοδο εκσκαφής, με ελεγχόμενες εκρήξεις, σε ένα δύσκολο τμήμα περίπου 500 μέτρων.
Η εξέλιξη αυτή φέρνει και πρόσθετο κόστος, καθώς, όπως μεταδίδουν ελβετικά μέσα ενημέρωσης, η επιβάρυνση υπολογίζεται σε περίπου 16,5 έως 22 εκατομμύρια ευρώ, ενώ ο συνολικός προϋπολογισμός του έργου κινείται κοντά στα 2,3 δισ. ευρώ. Παρά τα προβλήματα, οι αρμόδιοι επιμένουν ότι ο στόχος για λειτουργία της νέας σήραγγας το 2030 παραμένει εφικτός.
