Το πάνω χέρι στην αγορά παίρνει πλέον το αμερικανικό αέριο με τις εισαγωγές να σπάνε τα κοντέρ και όλα να δείχνουν ότι η εποχή που τα κλεισμένα slots στη Ρεβυθούσα ακυρώνονταν μαζικά και οι προμηθευτές επέλεγαν να φέρουν μόνο ρωσικό αέριο, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Κοιτάζοντας τα μηνιαία στοιχεία του ΔΕΣΦΑ και με φόντο το απίστευτα ρευστό γεωπολιτικό σκηνικό, στο πρώτο δίμηνο του έτους κατέφτασαν στη Ρεβυθούσα φορτία 7,5 TWh έναντι 4,6 TWh το ίδιο διάστημα πέρυσι. Αυξηση 63%. Οκτώ στα δέκα φορτία (83%) προήλθαν από τις ΗΠΑ, σύμφωνα με πηγές της εταιρείας.
Στο πρώτο τρίμηνο, συνυπολογίζοντας δηλαδή και τα προγραμματισμένα φορτία για το Μάρτιο, αθροίζεται ένα νούμερο 11 TWh έναντι 6,6 TWh το ίδιο τρίμηνο πέρυσι. Αύξηση που πλησιάζει το 70%. Και πάλι, το αμερικανικό αέριο κυριαρχεί με ποσοστά άνω του 80%.
Η εικόνα μήνα – μήνα είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή. Το περυσινό Φεβρουάριο κατέπλευσαν φορτία ίσα με 2 TWh στη Ρεβυθούσα έναντι 4 TWh το φετινό. Αύξηση 100% με τη συντριπτική πλειοψηφία να είναι αμερικανικό. Οι εκφορτώσεις το περυσινό Μάρτιο ήταν 2 TWh έναντι προγραμματισμένων 3,5 TWh για το φετινό. Αύξηση 75%.
Κοιτάζοντας τη μεγάλη εικόνα, με το breakdown ανά πηγή προέλευσης και παρ’ ότι τα στοιχεία του ΔΕΣΦΑ για το Φεβρουάριο δεν έχουν ακόμη βγει, πηγές της εταιρείας μιλούν για ανάλογο σκηνικό με εκείνο του Ιανουαρίου, όπου το LNG είχε καλύψει το 56,2% των εισαγωγών έναντι 35% του ρωσικού. Τον ίδιο μήνα ένα χρόνο πίσω, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 52% – 32%.
Τη μερίδα του λέοντος δηλαδή από τη πολύ μεγάλη αύξηση της κατανάλωσης του πρώτου διμήνου, που σε σχέση με το ίδιο διάστημα πέρυσι φτάνει το 49,4% με 15,5 TWh, έναντι 10,4 TWh, καταλαμβάνει το αμερικανικό LNG, με το ρωσικό αέριο αγωγού, παρ’ ότι επίσης κινείται ανοδικά, να υπολείπεται όλο και περισσότερο του πρώτου. Αυτό σημαίνει ότι οι εισαγωγές αμερικανικού αερίου μέσω Ρεβυθούσας και Αλεξανδρούπολης αυξάνονται με πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες έναντι εκείνων του ρωσικού μέσω του Σιδηρόκαστρου, χωρίς η αιτία να συνδέεται αποκλειστικά με τις τιμές.
Την εκτίναξη της κατανάλωσης δείχνει άλλωστε και η χθεσινή ανάρτηση της εταιρείας για το ιστορικό ρεκόρ που έγινε τη περασμένη Τρίτη 25 Φεβρουαρίου όταν η ζήτηση «χτύπησε» τις 357 GWh καταρρίπτοντας το αμέσως προηγούμενο ρεκόρ της 15ης Ιανουαρίου, με 328 GWh.
Το απολύτως ρευστό τοπίο των τιμών
Τα παραπάνω συμβαίνουν σε μια περίοδο όπου το τοπίο γύρω από τις τιμές είναι πιο ρευστό παρά ποτέ: Τα σινιάλα από το Henry Hub, δηλαδή το κόμβο φυσικών συναλλαγών της Λουζιάνα, δείχνουν άνοδο, όταν ο ευρωπαικός δείκτης τιμών στο ολλανδικό χρηματιστήριο του TTF υποχωρεί συνεχώς, κλείνοντας χθες κάτω από τα 43 ευρώ / MWh.
Στη περίπτωση του αμερικανικού αερίου, το «όχι» της Γερμανίας στα σενάρια επανέναρξης των ρωσικών ροών μέσω των αγωγών Nord Stream της Βαλτικής και ειδικά σε αυτό που θέλει αναβίωση του Nord Stream 2 με την εμπλοκή αμερικανών επενδυτών, ανέβασαν τις τιμές στον αμερικανικό κόμβο. Σημειωτέον ωστόσο ότι η δήλωση προήλθε από εκπρόσωπο του υπ. Οικονομικών της απερχόμενης γερμανικής κυβέρνησης. Στο εντελώς αμφίρροπο αυτό σκηνικό, η αγορά ερμήνευσε τις εξελίξεις στη λογική ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας για τη συνέχιση των τεράστιων εξαγωγών αμερικανικού αερίου στη Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη.
Στον αντίποδα, οι τιμές στο ολλανδικό χρηματιστήριο του TTF υποχωρούν συνεχώς λόγω των προβλέψεων για βελτίωση της θερμοκρασίας, των εκτιμήσεων ότι η Κομισιόν θα χαλαρώσει το στόχο για πλήρωση των αποθηκών στο 90% ως την 1η Νοεμβρίου και κυρίως με τη προσδοκία μιας συμφωνίας ειρήνευσης στην Ουκρανία.
Και αυτή ωστόσο η εικόνα μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανατραπεί. Άλλωστε, όπως γράφει σε ανάρτηση του ο γνωστός αναλυτής του Bloomberg, Javier Blas, ο Μάρτιος μπήκε με τη πληρότητα των ευρωπαικών αποθηκών στο 38,2%. Τούτο σημαίνει ότι είναι πολύ πιθανό τα αποθέματα της Ευρώπης να έχουν πέσει στο 30-35% μέχρι τον Απρίλιο. «Όποιος και αν είναι ο στόχος που θα θέσει η ΕΕ για την 1η Νοεμβρίου, η απουσία φυσικού αερίου από τους ρωσικούς αγωγούς – μεγάλο ερωτηματικό – θα απαιτήσει την ανάπληρωση των αποθεμάτων σε πολύ μεγάλες ποσότητες», αναφέρει.
Αν μ’ άλλα λόγια η αγορά κρίνει ότι η ΕΕ θα πληρώσει ακριβά για την αναπλήρωση των αποθηκών της, είτε επειδή καθυστερήσει η επίτευξη συμφωνίας ειρήνευσης στη Ουκρανία, είτε επειδή η όποια συμφωνία δεν ξεμπλοκάρει τις ρωσικές ροές, είτε επειδή ο Τραμπ κηρύξει εμπορικό πόλεμο στην Ευρώπη και κάποιες χώρες (πχ Γερμανία) γυρίσουν τη πλάτη στο αμερικανικό αέριο, τότε κάλλιστα οι τιμές θα μπορούσαν να ξαναπάρουν την ανηφόρα.
