Τριάντα χρόνια πριν, η Μεδεγίν πρωταγωνιστούσε στα παγκόσμια πρωτοσέλιδα. Στο άκουσμά της, τέσσερις λέξεις έρχονταν στο νου: Πάμπλο Εσκομπάρ, καρτέλ, κοκαΐνη. Όλα αυτά, όμως, ανήκουν στο παρελθόν.
Εδώ και δέκα περίπου χρόνια, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κολομβίας έχει χαρακτηριστεί Silicon Valley της Λατινικής Αμερικής, η πιο καινοτόμος και «έξυπνη» πόλη του κόσμου. Κοιτώντας μπροστά, στην μετά – κορονοϊό εποχή, αναμένεται να κατακτήσει μία ακόμη πρωτιά: Εκείνη της πρώτης «πράσινης» πόλης.
Για να γίνει αυτό, τίθεται σε εφαρμογή ένα σχέδιο που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το περιορισμό εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, την προώθηση της «πράσινης» μεταφοράς και τη δημιουργία μίας ισορροπίας με τα οικοσυστήματα που την περιβάλλουν. Φυσικά, δεν είναι τυχαίο που όλα αυτά συμβαίνουν τώρα. Η Μεδεγίν στοχεύει και στην οικονομική ανάκαμψη από την πανδημία.
Ο πρώην μηχανικός λογισμικού και νυν δήμαρχος, Δανιέλ Κιντέρο, ελπίζει πως η οικολογική αυτή πρωτοβουλία θα βοηθήσει την πόλη να ορθοποδήσει. Αν ο τουρισμός θεωρείται πρωτόγνωρος για την Κολομβία, για τη Μεδεγίν συγκεκριμένα είναι σχεδόν ανύπαρκτος. Σταδιακά, βέβαια, αυξάνεται. Τα τοπικά εστιατόρια και τα μπαρ στην περιοχή του Ελ Πομπλαδο, μαζί με το ταμπεραμέντο των ντόπιων, φέρνουν νέους επισκέπτες στην πόλη. Κι αυτό είναι κάτι που μπορεί να εκμεταλλυτεί στο έπακρο.
Το «ταξίδι» προς τη βιωσιμότητα
Πρώτος και κυριότερος στόχος είναι ο περιορισμός των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα κατά 20%, μέχρι το 2030. Για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζεται να διπλασιαστεί ο αριθμός των οχημάτων μαζικής μεταφοράς, η επιμήκυνση των ποδηλατοδρόμων κατά 50% έως το 2030 και η αγορά 50 χιλιάδων ηλεκτρικών ποδηλάτων, τα οποία θα είναι διαθέσιμα προς ενοικίαση.
Παρότι η οικολογία πολύ συχνά αποτελεί τουριστική ατραξιόν, η βιώσιμη πολιτική θα πρέπει να έχει ως προτεραιότητα τους ντόπιους. «Θέλετε να ομορφύνετε τον τόπο – όμως βιωσιμότητα δε σημαίνει πως οι δομές θα είναι καλή μόνο για τους επισκέπτες, αλλά και για όσους ζουν εδώ», σημείωσε στο Conde Nast Traveler η Έλενα Ρέι ντε Ασίς, διευθύντρια τουρισμού του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ.
Οι εργαζόμενοι στην βιομηχανία των ταξιδιών, προβληματίζονται ιδιαίτερα. Θεωρούν πως το πρόγραμμα αυτό δεν θα πρέπει περιοριστεί μόνο στους ποδηλατοδρόμους και τα νέα πάρκα – παρότι είναι και τα δύο σημαντικά. Ένα μοντέλο βιώσιμου τουρισμού θα βοηθήσει και οικονομικά τους Κολομβιανούς, καθώς δε θα εξαρτώνται αποκλειστικά από την προσέλευση ξένων επισκεπτών στη χώρα.
Με αυτόν τον τρόπο, και θα περιοριστεί η διασπορά του κορονοϊού, και θα μπορέσουν οι πολίτες να στηριχτούν ο ένας στον άλλο, χωρίς να περιμένουν στήριξη από το εξωτερικό.
