Είκοσι χρόνια ακριβώς πέρασαν από το μεγάλο σεισμό των 7.6 R που εκδηλώθηκε σε ένα τμήμα του ρήγματος της Ανατολίας, κοντά στην πόλη Ιζμίτ (Νικομήδεια), νότιο-ανατολικά της Κωνσταντινούπολης, προκαλώντας 20.000 περίπου θανάτους και ανυπολόγιστες καταστροφές, ισοπεδώνοντας πολλές πόλεις κατά μήκος 70 περίπου χιλιομέτρων.
Η εντυπωσιακή εμφάνιση της σεισμικής διάρρηξης στην επιφάνεια σε συνδυασμό με τα ενόργανα δεδομένα, έδωσε τη δυνατότητα να εντοπίσουμε με μεγάλη ακρίβεια τη συμπεριφορά μιας τεράστιας σεισμοτεκτονικής δομής μήκους χιλίων και πλέον χιλιομέτρων, από την Κασπία Θάλασσα έως το Αιγαίο, η οποία έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό της «ακριβούς περιοδικότητας».
Η επίδραση του εδάφους και των επιφανειακών γεωλογικών σχηματισμών με τις έντονες ρευστοποιήσεις εδαφών, τη δημιουργία εκτεταμένων υποχωρήσεων, την ανύψωση της επιφάνειας του εδάφους και την προέλαση των ακτογραμμών στη χέρσο, αποτελούν στοιχεία που για πρώτη φορά σε πραγματικό χρόνο μπόρεσε η επιστημονική κοινότητα να αποτιμήσει, εντυπωσιασμένη από τη δυναμική της φύσης. Παράλληλα, ο κλάδος της αντισεισμικής τεχνολογίας μπόρεσε και ανίχνευσε τα τρωτά σημεία των κατασκευών, τα οποία ήταν υπεύθυνα για τις εκτεταμένες βλάβες τόσο σε επίπεδο πλαισίου, όσο και επίπεδο επίδρασης της τοιχοποιίας στη στατική επάρκεια.
Σύμφωνα με τον Ευθύμη Λέκκα, Καθηγητή Δυναμικής Τεκτονικής Εφαρμοσμένης Γεωλογίας & Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών, Πρόεδρο Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος ΕΚΠΑ και Πρόεδρο του Οργανισμού Αντισεισμικής Προστασίας και Σχεδιασμού, το σημαντικότερο ίσως όμως στοιχείο, το οποίο προέκυψε, ήταν η συνειδητοποίηση, ότι ο Ελληνικός χώρος επηρεάζεται άμεσα από τη δράση του ρήγματος της Ανατολίας, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται από το σεισμό της Αθήνας που εκδηλώθηκε 20 μέρες μετά, στις 7 Σεπτεμβρίου του 1999.
Το τεράστιο ενδιαφέρον τώρα, στρέφεται στην ενεργοποίηση του μοναδικού αδρανούς τμήματος του ρήγματος της Ανατολίας, το οποίο απαντά νότια της Πόλης, στον υποθαλάσσιο χώρο και το οποίο -σύμφωνα με συγκλίνουσες απόψεις επιστημόνων από όλο τον κόσμο- μπορεί να δώσει τα επόμενα 5 χρόνια σεισμό μεγέθους 7 R έως 7.5 R. Σε μία τέτοια περίπτωση, παρά τις σημαντικές προσπάθειες αντισεισμικής θωράκισης που γίνονται στην περιοχή, οι επιπτώσεις θα είναι τεράστιες, λόγω της υποβαθμισμένης αντισεισμικής επάρκειας εκατοντάδων χιλιάδων κατασκευών, καθώς και λόγω της υψηλής τρωτότητας όλων των επί μέρους συστημάτων της Κωνσταντινούπολης και των γειτονικών περιοχών.
