Την πρόθεση της κυβέρνησης να τρέξει περαιτέρω η εισαγωγή της χώρας στην «πυρηνική οικογένεια» υπογραμμίζουν νεότερες πηγές με τα επόμενα βήματα να αφορούν την σύσταση δύο επιτροπών με ορίζοντα μέχρι το καλοκαίρι.
Ειδικότερα, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, ο υφιστάμενος σχεδιασμός ξεδιπλώνεται σε δύο επίπεδα με το πρώτο να αφορά μια «υψηλού επιπέδου» επιτροπή, κατά πάσα πιθανότητα υπό τον ίδιο τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη που με την σειρά του θα πλαισιώνεται από συναρμόδιους Υπουργούς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνδέονται με το όλο εγχείρημα διαμόρφωσης μιας εθνικής στρατηγικής για την πυρηνική ενέργεια.
Η εν λόγω επιτροπή θα έχει εποπτικό και αποφασιστικό ρόλο με το κρίσιμο να αποτελεί η ευελιξία και η ικανότητά της να «διέρχεται» κρίσιμων ζητημάτων με ταχύτητα στη λήψη αποφάσεων προκειμένου να τεθούν οι βάσεις που με την σειρά τους θα επιτρέψουν την ωρίμανση του σχεδιασμού.
Το δεύτερο επίπεδο αφορά στην συγκρότηση μιας τεχνοκρατικού χαρακτήρα επιτροπής, κατά πάσα πιθανότητα υπό τον Υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκο Τσάφο, με την σύνθεσή της να επεκτείνεται τόσο σε σχετικό επιστημονικό δυναμικό και γενικούς γραμματείς συναρμόδιων Υπουργείων όσο και σε ιδιώτες που εμφανίζουν ενδιαφέρον να δραστηριοποιηθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε αυτό τον κλάδο.
Ο σκοπός της δεύτερης επιτροπής θα είναι η κατάρτιση του σχετικού εθνικού σχεδιασμού στις λεπτομέρειες του με το πρώτο «task» να αφορά μια γενική χαρτογράφηση του κλάδου, καταλήγοντας «συγκρατημένα» και «μετρημένα» στην διατύπωση πιθανών σεναρίων ως προς την ενσωμάτωση της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα της χώρας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω προσέγγιση με την δημιουργία δύο επιτροπών συμμορφώνεται με τις συστάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας που με την σειρά του έχει αναδείξει σε όλους τους τόνους ότι κάθε σχετικό εγχείρημα, ιδίως αν πρόκειται για νέους «παίκτες» στον πυρηνικό «στίβο», θα πρέπει να γίνεται σε στέρεα βάση.
Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης
Από την πλευρά της η κυβέρνηση, όπως έχει υπογραμμίσει πολλάκις ο Πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης, δείχνει να συμμερίζεται αυτή την θέαση των πραγμάτων, χωρίς να παραγνωρίζει τόσο την δυσκολία του εγχειρήματος όσο και την απόσταση που χωρίζει τα λόγια από τα έργα.
Ενδεικτικά, ο Πρωθυπουργός, μιλώντας την περασμένη εβδομάδα στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου «Energy Transition Summit: East Med & Southeast Europe» που διοργάνωσαν οι «Financial Times» σε συνεργασία με την «Καθημερινή», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι έχει ξεκινήσει ένας διάλογος. «Είναι η μόνη μακροπρόθεσμη εναλλακτική προς το αέριο στην ηλεκτροπαραγωγή πανευρωπαϊκά. Στην Ελλάδα δεν έχουν ληφθεί αποφάσεις, υπάρχει ένας πανικός όταν ακούγεται η λέξη όμως είναι πρόοδος ότι το συζητάμε. Απέχει πολύ όμως».
Ως γνωστόν, η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια τόσο στην Ελλάδα όσο και ευρύτερα τροφοδοτείται κύρια από τις «προσδοκίες» που συνοδεύουν την τεχνολογία των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων, γνωστών και ως SMR (Small Modular Reactors) με την έμφαση να δίνεται στην ικανότητα των πυρηνικών να προσφέρουν το πολυπόθητο «φορτίο βάσης» που θα στηρίζει και θα συμπληρώνει τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Βέβαια, η τεχνολογία παραμένει ανώριμη με τις όποιες απόπειρες έχουν γίνει μέχρι τα σήμερα, να έχουν σημαδευτεί από υπερβάσεις προϋπολογισμών, δυσλειτουργίες και μεγάλα κόστη που καταλήγουν να επιβεβαιώνουν το «ευμεγέθες» της απόστασης που χωρίζει ακόμη τις προσδοκίες από κάτι ανταγωνιστικό και βιώσιμο. Σε κάθε περίπτωση, η πυρηνική ενέργεια αποτελεί μέρος της ενεργειακής μετάβασης με την προσοχή όλων να εστιάζει στις νέες μορφές αντιδραστήρων, αφήνοντας κατά μέρος τα θηριώδη εργοστάσια του παρελθόντος που σήμερα κρίνονται ασύμφορα να αναπτυχθούν εκ του μηδενός κατά τα πρότυπα προηγούμενων ετών.
«Ευήκοα ώτα» η ναυτιλία
Επιπρόσθετα, η συζήτηση περί πυρηνικής ενέργειας επεκτείνεται και σε άλλους τομείς με τον χώρο της ναυτιλίας να δείχνει αυξημένο ενδιαφέρον που με την σειρά του βέβαια «υποτάσσεται», θέλοντας και μη, στα υπαρκτά τεχνικά και ρυθμιστικά εμπόδια. Αναλυτικότερα, ο ελληνικός εφοπλισμός, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, μελετάει τα διάφορα σενάρια με το βλέμμα στο μέλλον και τις υποχρεώσεις της ναυτιλίας να μετρήσει γενναία βήματα απανθρακοποίησης μέσα στα επόμενα χρόνια και τις επόμενες δεκαετίες στη βάση των σχετικών ευρωπαϊκών δεσμεύσεων. Σε αυτή την βάση, όπως σχολιάζουν οι ίδιες πηγές, εξετάζεται η εναλλακτική των πυρηνοκίνητων πλοίων με επίγνωση ωστόσο ότι, όπως προαναφέρθηκε, το εγχείρημα, τουλάχιστον προς ώρας, χαρακτηρίζεται από πλήθος δυσκολιών για να μεταβεί από τον σχεδιασμό στη πράξη.
