Οι παραγωγοί φωτοβολταϊκών πάνελ επιδιώκουν να επιστρέψουν από την Κίνα στην Ευρώπη, προκειμένου να καλύψουν τη μεγάλη ζήτηση που αναμένεται τα επόμενα χρόνια λόγω της έκρηξης στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) ως αντίδοτο στη ρωσική εξάρτηση.
Έτσι τουλάχιστον δήλωσε ο επικεφαλής της ομοσπονδίας των γερμανικών βιομηχανιών φωτοβολταϊκών (BSW Solar) Carsten Körnig στη φετινή έκθεση Intersolar του Μονάχου, όπως μεταδίδει το Recharge.
Η Ελλάδα, που διέθετε πέντε μονάδες παραγωγής φωτοβολταϊκών στις αρχές της δεκαετίας του 2010, τις είδε να κλείνουν η μία μετά την άλλη λόγω της επιθετικής τακτικής των Κινέζων που οδήγησε ακόμα και σε πόλεμο δασμών μεταξύ Βρυξελλών και Πεκίνου. Όμως ήταν αργά για τα ελληνικά εργοστάσια για την κατασκευή των οποίων είχαν δαπανηθεί εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Τελικά, μεγάλο τμήμα του εξοπλισμού πωλήθηκε ως σκραπ!
Το πλέον ενδεικτικό παράδειγμα είναι η μονάδα της εταιρείας «Ηλιόσφαιρα» στην Τρίπολη για την οποία επενδύθηκαν σχεδόν 180 εκατ. ευρώ (100 εκατ. δάνειο της Πειραιώς και 30 εκατ. από τον αναπτυξιακό νόμο, συν ιδιωτικά κεφάλαια). Η βιομηχανία ξεκίνησε να λειτουργεί το 2009 στη ΒΙΠΕ Τριπόλεως αλλά έκλεισε σχεδόν τρία χρόνια αργότερα. Μέτοχοι της εταιρείας ήταν το αμερικανικό fund Plainfield Asset Management, η Sciens Διεθνής Συμμετοχών καθώς και άλλοι γνωστοί Έλληνες επιχειρηματίες.
Την ίδια περίοδο κατέρρευσαν και τα άλλα ελληνικά εργοστάσια όπως της Solar Cells του ομίλου Παναγάκου (με μονάδες σε Πάτρα και Θήβα), της Silcio-Piritium του ομίλου Κοπελούζου (με μονάδα στην Πάτρα), της Exel Group στο Κιλκίς. Η Solar Cells χρειάστηκε χρόνια για να διευθετήσει τα δάνεια, πώλησε τον εξοπλισμό και τα περισσότερα ακίνητά της. Η Silcio διεσώθη μέσω της επέκτασης στον τομέα της ανάπτυξης αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων και της απορρόφησης πλήθους θυγατρικών του ομίλου Κοπελούζου στον τομέα των ΑΠΕ. H Exel Group πτώχευσε επισήμως με δικαστική απόφαση το 2018.
Τώρα, ισχυροί ευρωπαϊκοί όμιλοι, όπως η γερμανική Meyer Berger δηλώνουν πως θα επενδύσουν στην επέκταση της παραγωγής φωτοβολταϊκών στη Γηραιά Ήπειρο. Ένας από τους λόγους της επιστροφής στην Ευρώπη είναι και οι σοβαρές διαταραχές στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα που έχουν αυξήσει σημαντικά το κόστος. Η Meyer Berger ανακοίνωσε προ εβδομάδων πως θα αυξήσει την παραγωγική δυναμικότητα της μονάδας της στα 1,4 GW εντός του 2023. Η διοίκηση της γαλλικής εταιρείας Carbon, σε συνέντευξη στο Recharge, δήλωσε πως σχεδιάζει να διαθέτει παραγωγική δυναμικότητα 20 GW σε φωτοβολταϊκά πάνελ στην Ευρώπη μέχρι το 2030.
Αλλά και στην Ελλάδα ο όμιλος Βιοχάλκο προωθεί επένδυση στον Αλμυρό Βόλου, όχι για την παραγωγή πάνελ, για την παραγωγή μεταλλικών στοιχείων φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων και ανεμογεννητριών για αιολικά πάρκα, με κύριο στόχο τα θαλάσσια αιολικά.
Στελέχη της ευρωπαϊκής βιομηχανίας υποστηρίζουν πως η Κομισιόν πρέπει να προχωρήσει σε μέτρα στήριξης του κλάδου των φωτοβολταϊκών πάνελ και των ανεμογεννητριών αντίστοιχα με αυτά που προωθεί π.χ. για τον κλάδο των μπαταριών και της αποθήκευσης. Έτσι εκτιμούν πως θα επιστρέψει παραγωγή κρίσιμων στοιχείων (όπως τα φωτοβολταϊκά πάνελ) για την ανάπτυξη των ΑΠΕ εντός της ΕΕ και παράλληλα θα διατηρηθεί η πρωτοκαθεδρία της Ευρώπης σε τομείς όπως οι ανεμογεννήτριες.
