Άμεσα μέτρα για τη στήριξη της βιομηχανίας φωτοβολταϊκών στην Ευρώπη και την προστασία της από ένα δεύτερο κύμα χρεοκοπιών, σχεδόν δέκα χρόνια μετά το πρώτο καταστροφικό κύμα, ζητεί η SolarPower Europe μέσω επιστολής που απηύθυνε στην Κομισιόν. Η επιθετική πολιτική τιμών της Κίνας έχει ωθήσει ορισμένους κατασκευαστές στα όρια της χρεοκοπίας, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί τροχοπέδη για την ανταγωνιστικότητα και την αναγέννηση της παραγωγής φωτοβολταϊκών στην ΕΕ.
Η γερμανική δεξαμενή σκέψης Agora Energiewende επισημαίνει πως για να μπει η Ευρώπη σε τροχιά κλιματικής ουδετερότητας και να περιορίσει την εξάρτηση από την Κίνα, θα χρειαστεί η εγκατεστημένη δυναμικότητα παραγωγής στη Γηραιά Ήπειρο να φτάσει το 2030 τα 572 γιγαβάτ τον χρόνο και αργότερα το 2050 τα 794 γιγαβάτ τον χρόνο, όταν το 2022 η εγκατεστημένη δυναμικότητα παραγωγής ήταν μόλις 229 GW.
Η βιομηχανία φωτοβολταϊκών της Ευρώπης έχει προειδοποιήσει ότι η πληθώρα φθηνών κινεζικών εισαγωγών έχει ωθήσει ορισμένους κατασκευαστές στο χείλος της χρεοκοπίας, παρεμποδίζοντας τις προσπάθειες της ΕΕ να ενισχύσει την τοπική παραγωγή «πράσινων» τεχνολογιών, σημειώνουν σε δημοσίευμά τους οι Financial Times. Σύμφωνα με ανάλυση του PV Infolink, οι εξαγωγές της Κίνας προς την Ευρώπη εμφανίζονται ιδιαίτερα αυξημένες κατά την περίοδο Ιανουάριος – Ιούνιος, τάση που αναμένεται να ισχύσει μέχρι και τα τέλη του έτους.
Σημειώνεται πως η SolarPower Europe έγραψε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη Δευτέρα ότι η εκτίναξη των αποθεμάτων και ο «σκληρός ανταγωνισμός» μεταξύ των Κινέζων κατασκευαστών για την απόκτηση μεριδίου αγοράς στην Ευρώπη έχουν πιέσει τις τιμές των φωτοβολταϊκών πάνω από 25% κατά μέσο όρο από την αρχή του έτους. «Ενώ οι πτώσεις τιμών είναι συνήθως ευπρόσδεκτες ειδήσεις, εάν δεν ελεγχθούν έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην ανοιχτή στρατηγική μας αυτονομία», δήλωσε η Walburga Hemetsberger, πρόεδρος της SolarPower Europe. «Βραχυπρόθεσμα αυτό θέτει ήδη πραγματικές προκλήσεις για την εγχώρια ανταγωνιστικότητα και την αναγέννηση της παραγωγής ηλιακής ενέργειας στην ΕΕ. Καλούμε επειγόντως τους ηγέτες της ΕΕ να σώσουν τις στρατηγικές γραμμές τεχνολογικού εφοδιασμού της Ευρώπης». Η Norsun, μια νορβηγική εταιρεία φωτοβολταϊκών, αυτόν τον μήνα δήλωσε στους FT ότι θα αναστείλει την παραγωγή μέχρι το τέλος του έτους.
Η ΕΕ ελπίζει ότι τα φωτοβολταϊκά θα γίνουν ο μεγαλύτερος παραγωγός ενέργειας στο μπλοκ, καθώς προσπαθεί να επιτύχει τον στόχο να έχει το 45% της ενέργειας που παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) έως το 2030 -στόχος που θα ψηφιστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυτήν την εβδομάδα. Ωστόσο, η κυριαρχία της Κίνας στην ηλιακή αλυσίδα εφοδιασμού συνεπάγεται ότι τα προϊόντα της αντιπροσωπεύουν περίπου τα τρία τέταρτα των εισαγωγών φωτοβολταϊκών συστημάτων στην ΕΕ, προκαλώντας φόβους ότι η ΕΕ βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κίνας. Το κόστος κατασκευής ενός φωτοβολταϊκού στην Ευρώπη είναι υπερδιπλάσιο από την τρέχουσα τιμή spot, δήλωσε η SolarPower Europe στους Financial Times. Η δραματική πτώση των τιμών σημαίνει -σύμφωνα με την επιστολή- πως ο στόχος της ΕΕ να κατασκευάσει 30 GW της αλυσίδας εφοδιασμού φωτοβολταϊκών που υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Συμμαχία Ηλιακής Βιομηχανίας διατρέχει «σοβαρό κίνδυνο». Η αιολική βιομηχανία έχει κάνει παρόμοιες εκκλήσεις στις Βρυξέλλες, φοβούμενη ότι οι γεννήτριες των αιολικών πάρκων πωλούνται σε χαμηλές τιμές από τους Κινέζους ανταγωνιστές, ώστε να στραγγαλιστούν οι παραγωγοί της Γηραιάς Ηπείρου, οι οποίοι ήδη αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Ο πόλεμος τιμών που εξαπολύει η Κίνα είναι γνώριμος στην Ευρώπη αλλά και συγκεκριμένα στην Ελλάδα. Υπενθυμίζεται πως, η Ελλάδα, που διέθετε πέντε μονάδες παραγωγής φωτοβολταϊκών στις αρχές της δεκαετίας του 2010, τις είδε να κλείνουν η μία μετά την άλλη λόγω της επιθετικής τακτικής των Κινέζων, που οδήγησε ακόμα και σε πόλεμο δασμών μεταξύ Βρυξελλών και Πεκίνου. Ενδεικτικό παράδειγμα ήταν η μονάδα της εταιρείας Ηλιόσφαιρα στην Τρίπολη, για την οποία επενδύθηκαν σχεδόν 180 εκατ. ευρώ (100 εκατ. δάνειο της Πειραιώς και 30 εκατ. από τον αναπτυξιακό νόμο, συν ιδιωτικά κεφάλαια). Η βιομηχανία ξεκίνησε να λειτουργεί το 2009 στη ΒΙΠΕ Τριπόλεως, αλλά έκλεισε σχεδόν τρία χρόνια αργότερα. Μέτοχοι της εταιρείας ήταν το αμερικανικό fund Plainfield Asset Management, η Sciens Διεθνής Συμμετοχών, καθώς και άλλοι γνωστοί Έλληνες επιχειρηματίες. Την ίδια περίοδο κατέρρευσαν και τα άλλα ελληνικά εργοστάσια, όπως της Solar Cells του ομίλου Παναγάκου (με μονάδες σε Πάτρα και Θήβα), της Silcio-Piritium του ομίλου Κοπελούζου (με μονάδα στην Πάτρα), της Exel Group στο Κιλκίς. Η Solar Cells χρειάστηκε χρόνια για να διευθετήσει τα δάνεια, πώλησε τον εξοπλισμό και τα περισσότερα ακίνητά της. Η Silcio διεσώθη μέσω της επέκτασής στον τομέα της ανάπτυξης αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων και της απορρόφησης πλήθους θυγατρικών του ομίλου Κοπελούζου στον τομέα των ΑΠΕ. H Exel Group πτώχευσε επισήμως με δικαστική απόφαση το 2018.
Οι ευρωπαϊκές δαπάνες για εξαρτήματα φωτοβολταϊκών αυξήθηκαν από 6 δισεκατομμύρια ευρώ το 2016 σε περισσότερα από 25 δισεκατομμύρια ευρώ πέρυσι, οδηγώντας σε πληθώρα κινεζικών ηλιακών συλλεκτών που βρίσκονται τώρα σε ευρωπαϊκές αποθήκες, αναφέρει η δεύτερη επιστολή της SolarPower Europe, που υπογράφηκε από περισσότερες από 40 εταιρείες φωτοβολταϊκών. Η ποσότητα των κινεζικών φωτοβολταϊκών στην αποθήκευση ήταν αρκετή για να καλύψει τη συνολική ετήσια ζήτηση της Ευρώπης δύο φορές, ανέφερε. Με απώτερο σκοπό να βρεθεί μία λύση και το κλίμα να ανατραπεί, η SolarPower Europe κάλεσε την Επιτροπή της ΕΕ να υποστηρίξει γρήγορα τη βιομηχανία ηλιακής ενέργειας. Τα συγκεκριμένα μέτρα περιλαμβάνουν την επείγουσα αγορά αποθεμάτων μονάδων από Ευρωπαίους κατασκευαστές φωτοβολταϊκών και τη δημιουργία τράπεζας σε επίπεδο ΕΕ για κατασκευαστές φωτοβολταϊκών για την αντιμετώπιση των ελλείψεων στις κρατικές ενισχύσεις στο πλαίσιο του Προσωρινού Πλαισίου Μετάβασης και Κρίσης (TCTF).
